post

Malta

Als ons 1 ding duidelijk is geworden, is dat Malta geen camper/kampeer eiland is.

Op het eiland zijn geen campings en er is maar 1 officiële camperplaats, die alleen geopend is vanaf 1 oktober t/m 30 april.

Op Park4Night staan wel genoeg plaatsen en met een beetje inzicht vind je zelf ook wel overnachtingsplekken, maar dit zijn dus geen officiële plekken.

Wij hebben hier geen problemen mee ondervonden maar we weten niet hoe dat in het hoogseizoen gaat.

Voorzieningen zijn er dus ook niet, wij hebben het toilet geleegd bij openbare wc’s aan de kust, de vuilwatertank geleegd bij autowasserette’s en vers water ingenomen bij een benzinepomp en een restaurant, beide met toestemming.

De veerboot kost €295 (12-2023) voor een enkele reis en de tocht duur 1 uur en 45 minuten.

Denk goed aan de inentingen van de honden (vergelijk het maar met Engeland), wij misten 1 inenting maar we hadden geluk dat de controleur het te druk had.

In totaal zijn we er 9 dagen geweest, het is een mooi eiland, vriendelijke bewoners, goed eten & drinken, genoeg historie, mooie bezienswaardigheden en alles is betaalbaar.

De dieselprijzen zijn laag, €1,21 per liter, en wat wel even wennen is, ze rijden links!

Klik hier > voor ons vakantieverslag

post

Sicilië

Wij zijn vanaf Villa San Giovanni met de veerboot naar Messina gegaan, dit koste €52 voor een enkele vaart en dat duurde ongeveer een half uur.

Op Campercontact en Park4Night staan voldoende camperplaatsen en er zijn voldoende plaatsen om vrij te staan maar we weten niet of dat in het hoogseizoen ook zo is.

We hebben de voorkeur gegeven om in de grote steden (Messina, Catania en Palermo) op bewaakte camperplaatsen te staan.

Dat is, in combinatie met het openbaar vervoer, goed bevallen en al deze drie camperplaatsen krijgen dan ook een dikke voldoende van ons.

Het is een mooi eiland met veel historie en bezienswaardigheden, vergeet sws niet om de Etna te bezoeken, het is niet goedkoop maar wel heel bijzonder.

Net als in Italië zijn de wegen hier over het algemeen slecht en des te verder je het binnenland in gaat, des te slechter de wegen worden.

Dit geldt ook voor het afvalprobleem, des te minder toeristisch des te meer afval overal ligt, wat een puinhoop, compleet onbegrijpelijk.

Dit te samen heeft ons er van weer houden om meer van het binnenland van Sicilië te verkennen.

Klik hier > voor ons vakantieverslag.

post

Italië

Algemeen.

We zijn niet heel lang in Italië zelf geweest, eigenlijk maar in drie plaatsen; Venetië, Tropea en Rome.

De meeste van onze vakantie hebben doorgebracht op Sicilië en we zijn nog 9 dagen op Malta geweest. (Voor onze bevindingen van deze 2 eilanden kun je op de linkjes klikken).

Maar wat we van dit land gezien was fantastisch.

Op de heenreis zijn we twee volle dagen in Venetië geweest.

Het was heerlijk rustig toen wij er waren en hebben echt heel veel dingen kunnen bekijken. Op de terugweg zijn we 1 dag in het mooie Tropea geweest, ook dat was zeker de moeite waard.

En de laatste stop in Italië was in Rome, ook daar zijn we 2 volle dagen geweest.

Dit alles is ons goed bevallen, het is een mooi traditioneel land met gastvrije inwoners, het eten en drinken is goed, de toeristische plaatsen zijn netjes en schoon.

De voorzieningen zoals winkels, horeca en internet zijn goed.

De koffie is altijd goed, voor lekkere Italiaanse espresso betaal je een Euro.

Mocht je over tolwegen rijden dan kun je bijna elk tankstation een camperserviceplaats vinden.

De prijzen zijn hier vergelijkbaar met Nederland, uit eten gaan is misschien iets goedkoper maar dan zit je meestal wel in een goed verlichte ruimte en over het algemeen kun je je hier goed redden met de Engelse taal.

Houd er rekening mee dat je bij sommige restaurants couvert betaald, een soort van starttarief.

Maar het land heeft toch een aantal mindere dingen.

Verkeer.

*De wegen zijn, op de tolwegen na, slecht.

*Richtingaanwijzers worden niet gebruikt.

*Toeter; In tegenstelling tot de richtingaanwijzer wordt deze wel gebruikt, en niet te zuinig ook.

*Mobiele telefoon gebruik in auto: Of ze doen dat al rijdend of ze zetten de auto stil langs de weg, het maakt niet uit waar.

*Doorgetrokken streep; die is er puur voor de show.

*Maximum snelheid: Die wordt overal aangeven maar zo goed als niemand houdt zich daar aan.

*Zebrapad; Ben je levensmoe? Steek dan zonder te kijken het zebrapad over.

*Verdrijvingsvlak; Dat zijn gewoon een paar strepen op de weg.

*Verkeersregels; Dit zijn adviezen.

*Parkeren; Dat doe je overal, in de bocht, op de stoep, op een zebrapad en natuurlijk dubbel. En bij het uitstappen van de auto gooi je zonder te kijken je portier open.

*Let goed op bij het tanken, de prijzen lijken goedkoop maar dan moet je wel kiezen voor de pomp zonder service.

Er is natuurlijk meer dan verkeer.

Hoe mooi het land ook is en hoe trots de Italianen ook zijn op hun land, ze maken er wel een zooitje van.

Het bekendste is wel het afvalprobleem maar het weerhoudt ze er niet van om overal hun afval te dumpen, op de toeristische plaatsen wordt dit netjes opgeruimd maar zodra je dat gebied verlaat wordt het een puinhoop.

Ook hondenpoep ligt overal en dat is niet alleen van de zwerfhonden, de eigenaren laten hun hond gewoon op straat poepen.

Naast zwerfhonden zijn er ook veel zwerfkatten maar wij hebben het idee dat de meesten wel goed verzorgd worden door de plaatselijke bevolking.

Klik hier > voor ons vakantieverslag.

post

Vakantie 2023/2024.

De gereden route. (klik op de foto)

Omdat we beiden graag wilden weten hoe het is om een lange tijd met de camper onderweg te zijn hebben we besloten om de vakantiedagen van 2023 in de laatste vier weken van het jaar op te nemen en onze vakantiedagen van 2024 de eerste drie weken van dát jaar op te nemen, zo hebben we aaneensluitend zeven volledige weken vakantie.

We vertrekken donderdag 30 november en gaan naar Liechtenstein, Venetië, San Marino, Sicilië, Malta, Vaticaanstad en Rome. Op de terugreis doen we Straatsburg en Antwerpen nog aan.

We zijn 51 dagen onderweg geweest en hebben 7427 kilometer gereden, wat ongeveer €1370 aan diesel was.

De veerboot naar Sicilië koste de heenweg €46 en de terugweg €52.

De veerboot naar Malta koste beide keren €295.

We hebben ongeveer 2600 foto’s gemaakt.

We hebben 15 nachten op 11 betaalde van cp/campings gestaan die we vonden op campercontact, dat koste in totaal +/- € 235,=. 

We hebben 6 nachten op gratis campercontact plaatsen overnachten en 14 nachten op 13 gratis Park4Night plaatsen.

En we hebben zelf 7 (gratis) plekken gevonden en we hebben gebruik gemaakt van Agricamper, dat kost €35,= per jaar en dan sta je gratis bij aangesloten bedrijven. Omdat we langer dan 1 nacht bleven moesten we wat kopen, we konden hier kiezen tussen hun biologische producten, t.w.v. €25, kopen of een huisgemaakt diner van €26,=  pp.

We kozen voor dat laatste en het was heerlijk!

We hebben tijdens de hele vakantie geen gebruik gemaakt van walstroom, onze accu’s werden prima bijgeladen door de zonnepanelen en het bijna elke dag rijden.

Uitgaven:

Entrees/Rondleidingen/gidsen: +/- €650,= (Hier onder vallen ook de rondleiding met gids zoals bij het Vaticaanstad, het Colosseum en het bezoek aan de Etna).

Het bezoek aan de Etna was ook meteen de duurste (€156,=), dit komt ook doordat je het eerste stuk met de kabelbaan gaat en het laatste stuk met 4×4 busjes.

We zijn gek op souvenirs en dan vooral de koelkastmagneten, we proberen in elke plaats of bij elke bezienswaardigheid één te kopen, in totaal waren we ongeveer €330.= daaraan kwijt. Daar moeten we wel bijzeggen dat hier ook flessen wijn en likeur bij in zaten, eveneens als de cadeaus voor het thuisfront.

Parkeerkosten lagen we rond de €35.=.

Reizen met het openbaar vervoer heeft ons om en nabij de € 25.= gekost.

Wasserettekosten en autowaskosten was ongeveer €75.=.

En tenslotte €160,= aan tolkosten waarvan 2x een vignet voor Zwitserland.

We hebben niet bijgehouden wat we aan eten & drinken hebben uitgegeven.

En dan nog iets treurigs, achteraf blijkt dat dit de laatste campervakantie was van onze lieve Cody.

Wat wij vonden van Italië, Sicilië en Malta.

>Week 1

post

Weekend Münster

Vrijdag 12 april 2024. Borger – Münster 189 km.

Na bijna drie maanden niet met de camper te zijn weggeweest zijn we vandaag naar Münster gereden. Een bijzondere dag, het is de eerste keer zonder onze lieve Cody 🥲.

We vertrekken om 17:30 uur, doen onze vaste stop bij de Mac in Emsbüren en komen om 20:30 uur aan op de overvolle CP.

Nadat we met wat moeite de camper geparkeerd hebben is het tijd voor een biertje en koffie.

Maar wanneer Roderick het gasfornuis aan wil doen blijkt dat de LPG op is, volgende keer dus beter op de meter kijken 🫣.

Geen LPG is dus niet koken, geen verwarming, geen warm water en dus ook morgenochtend geen koffie.

Roderick pakt de MyLPG.eu app erbij, we draaien de stoelen weer om en rijden 5 minuten naar een tankstation.

Wanneer we terug zijn is ons plekje nog vrij, nu eerst een biertje en koffie.

Zaterdag 13 april 2024. Münster.

We zijn vandaag voor ons doen er vroeg uit, 9 uur.

Na het ontbijt gaan we met de bus naar de Altstadt van Münster, waar we om 11 uur zijn.

We beginnen op een terras met een espresso en lopen dan door naar de Domplatz, daar is de wekelijkse markt.

We hadden gelezen dat dit een hele leuke markt is met veel regionale producten maar helaas is dit vandaag niet aan ons besteed, we hebben Achi bij ons en op de markt zijn geen honden toegelaten.

Teleurgesteld verlaten we de Domplatz en gaan we ieder ons eigen gang.

Karin gaat het winkelgebied verkennen en Roderick het toeristengebied.

Na de middag zien we elkaar op het horeca gedeelte van de markt, daar is geen hondenverbod, om een hapje te eten.

Maar ook dit is geen groot succes, Karin wil graag noodles en Roderick wil bratkartoffeln.

De wachtrij van Karin valt nog mee maar de rij waar Roderick in staat is niet normaal, zo lang.

Roderick haakt snel af en kiest voor de kortste rij, lees geen rij😉.

Hij eet Duitse erwtensoep met worst.

Niet veel later komt Karin met lege handen aan, toen ze bijna aan de beurt was waren de noodles op, balen!

Ze gaat nu voor de flammkuchen, dat lukt gelukkig wel.

Intussen haalt Roderick voor beide nog een portie reibekuchen en wanneer we die verorbert hebben drinken samen nog een borrel op een terras en scheiden onze wegen weer.

Rond 18 uur zien we elkaar weer op de Domplatz en doen daar een drankje op het terras.

Terwijl de zon zakt stijgt onze eetlust, we hadden ‘s middags een traditioneel Duits restaurant (Großer Kiepenkerl Gasthaus) gezien en lopen daar weer heen.

We hebben geluk, we kunnen plaats nemen aan de laatste vrije tafel.

Na een aperitief beginnen we aan het voorgerecht, Karin eet kartoffelnsuppe en Roderick Töttchen, zie foto 😉.

Als hoofdgerecht neemt Karin schnitzel en Roderick roastbeef, beide met bratkartoffeln 😋.

We sluiten af met een dessert en vangen dan de terugreis aan.

De dienstregelingen van vanochtend is niet meer dus dat is weer wat puzzelen.

Het blijkt dat we drie keer moeten overstappen, de eerste twee keer gaat goed maar de laatste keer niet.

De laatste bus blijkt een belbus te zijn die je minimaal een half uur van te voren moet boeken, dan maar de laatste twee kilometer lopen😡.

Met vermoeide benen komen we aan op de camperplaats en onder het genot van een kop koffie liggen we uitgeteld in de camper.

Zondag 14 april 2024. Münster – Borger 185 km.

En dan is het alweer zondag en we doen rustig aan.

Na de lunch of het ontbijt? In elk geval, na onze eerste maaltijd van de dag overleggen we wat te doen.

Onze eerste gedachte is om in Duitsland boodschappen te doen maar Google verteld ons dat alle winkels op zondag dicht zijn.

Oké, en nu?

Karin wil thuis nog wat dingen in de tuin doen dus word een ritje naar de intratuin het volgende uitje.

We stoppen eerst nog in Twist om te tanken en terwijl we tanken zien we de dieselprijs met 5 cent stijgen, heel bijzonder.

Na het bezoek aan de intratuin gaan we thuis aan de gang, Karin begint in de tuin en Roderick maakt de camper leeg en schoon.

Wanneer dat alles klaar zet Roderick de camper weer op zijn plaats waarbij het de kunst is om deze zo dicht mogelijk bij de garagedeur neer te zetten 😉.

Cody †

Ach, Cody. 

Die lieve, trouwe knapperd met een rugzak. 

Na het overlijden van Barto gaat Karin langzaam op zoek naar een nieuwe vriend voor in ons gezin. Doordat Karin regelmatig op het hondenforum te vinden was werd haar aandacht getrokken door de verhalen over Cody. Cody woonde met twee pleegbroers in een gastgezin bij Nicky. Maar wat een moeite moest Nicky doen om een gouden mand voor Cody te vinden. Zijn gebruiksaanwijzing was complex en hier haakten veel op af. Karin niet. Volgens Karin was de combinatie van een zachtaardige hond met angst en zijn knappe uiterlijk doorslaggevend. Het verhaal klopte en we zouden wel zien. Wat wij wel altijd weten bij een adoptie, we gaan tot het uiterste. Eenmaal bij ons worden ze niet meer losgelaten. We gingen ervoor en op 24 september 2016, de laatste dag van onze Slovenië vakantie, halen wij hem op uit Den Haag.

Cody was zo lief. Maar zo moeilijk te peilen. Binnen zocht hij altijd een vaste plek, in de woonkamer onder de eettafel, in de keuken onder de bank en in de camper onder de tafel. Daar lag hij alle uren die hij binnen was. Eenmaal buiten was hij een blij ei en huppelde erop los. Roderick was van de lange wandelingen en zorgde een paar keer per dag voor de kilometers. Heerlijk vond Cody dat. Mits het precies zo ging als de dag ervoor. En de dag daarvoor. En daarvoor. Dat we hem gekscherend een autist noemden was meer dan logisch. Alle kenmerken waren aanwezig. Als we op een ander moment dan voorheen met de riem klaar stonden voor een wandeling, keek hij je aan en was moeilijk in de benen te krijgen. Het klopte gewoon niet in zijn ogen. Hij legde daarentegen zijn volste vertrouwen in Roderick. Daar kwamen de langste wandelingen en de grootste bakken voer vandaan. Ook is Roderick niet van de knuffels en Co ook niet. Een heerlijke combinatie die twee. Buiten liep Co in het kielzog van Roderick in de tred die we kennen van een herder. Soms even op je hakken of een botsing als je plotseling stopt. Het was daarom goed uit te leggen waarom juist Cody zo’n enorm verdriet bij Roderick teweegbracht toen hij er niet meer was. Anders dan anders. Maar hun band was ook anders dan anderen.  

Natuurlijk was Karin ook gek met Cody, ze gaf hem zo nu en dan een knuffel die hij afwees met een kop die de andere kant op keek. Ze hadden tijdens het uitlaten hun eigen gewoonten met koekjes en huppeltjes. Het was zo’n intens trouwe viervoeter, de ergste in zijn soort. Zijn angsten en afhankelijkheid maakten van hem een zorgenkind. Maar we deden het automatisch en met liefde. Roderick voorop. Onvergetelijk. Zijn karakter en zijn schoonheid. 

We missen hem enorm, maar in de wetenschap dat hij bij ons een fijn leven heeft gehad.

Geniet van zijn foto’s zoals wij van hem hebben genoten.  🖤

Week 3.

Dag 15 14 december. Catania- Catania 12 km.

Catania, wat een stad!🥰😍

Een kort tripje vandaag, we vertrekken van het winkelcentrum aan de ene kant van de stad naar de camping aan de andere kant van de stad, een reis van 13 minuten.

We zoeken een plekje in de zon en zetten de stoeltjes buiten, ons eerste ontbijtje voor de camper is een feit.

Na wat foto’s van de omgeving gemaakt te hebben pakken we de bus naar het centrum, vandaag staat Catania op het programma.

We kunnen hier heel veel over zeggen maar dan komen we nog woorden tekort.

Het historische stadscentrum staat sinds 2002 op de werelderfgoedlijst van UNESCO en dat is duidelijk te zien.

Er is zoveel te bekijken en te beleven dat je tijd te kort komt.

We begonnen met een drankje op het piazza del Duomo, helaas missen we daar door de plaatselijke vismarkt, we zien nog net hoe ze alles opruimen.

We belanden daardoor wel in de streetfoodstraat van Catania, uiteraard eten we daar de plaatselijke specialiteiten.

Van daaruit zwerven we de hele dag door de stad, we zien ontelbare bezienswaardigheden, heel veel mooie kerken en gebouwen, en eten & drinken bij diverse foodstands.

We sluiten het bezoek af waar we ook begonnen zijn en eten daar nog wat. Roderick neemt nog een pistache ijsje (die hier niet mintgroen is) mee voor onderweg. Terug in de camper drinken we een kop koffie met daarbij een Minne. Wederom iets wat je gegeten moet hebben. Vandaag veel afgestreept van het eetlijstje in elk geval.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 16, 15 december. Catania – Siracusa 94 km.

We ontbijten vandaag weer buiten, wat een heerlijk gevoel.

Na het ontbijt regelen we alle voorzieningen en gaan weer rijden.

De eerste stop is Brucolie , een typisch Siciliaans dorpje, maar wanneer we daar binnen wil rijden staan er borden met ZTL zone, ai dat wordt dus niets.

Via een supermarkt om vers brood te halen, rijden we door naar Augusta.

Daar staat een imposant fort, Castello Svevo.

Helaas is dit fort vanwege renovatiewerkzaamheden afgesloten.

We nuttigen onze broodjes op de parkeerplaats en rijden door naar Siracusa.

Daar gaan we naar de wasserette. We willen tijdens het wachten dingen gaan bekijken, maar wanneer we daar aankomen komt de regen met bakken uit de hemel, dan maar een espresso in de camper.

Na anderhalf uur is de was weer schoon en droog, we zoeken hier een overnachtingsplek in de haven op.

Morgen weer een dag.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 17, 16 December. Siracusa – Marzamemi 75 km.

Terwijl Karin zich nog een keer omdraait gaat Roderick samen met Achi naar het historisch centrum van Siracusa, Ortygia.

Ze beginnen op de markt waar ze pistachenoten en gedroogd fruit kopen. 🐕‍🦺🚶🏼

Via het oude Griekse theater lopen ze door de rest van dit prachtig stadje, zoals de piazza Archimede waar Fontana di Diana staat.

Van daaruit lopen ze langs de zee naar Castello Maniace en van daar naar Piazza Duomo, een groot plein waar op de Duomo, het Palazzo del Senato, het Palazzo Archivescovile, het Palazzo Beneventano del Bosco, het Gabinetto Numismatici, het Palazzo del Borgia en de Santa Lucia alla Badia kerk staan.

Genoeg bezienswaardigheden op het plein dus.

Via allerlei kleine straatjes, een bakker, een café voor een espresso en nog een kerk komen ze weer terug bij de camper.

We eten een broodje en rijden een stukje het binnenland in naar Noto, weer wat anders dan de route langs de kust. Het is een verrassend mooie route, onderweg komen we alleen twee hoogtebeperkingen tegen van 2,80 meter, de eerste kunnen we makkelijk onderdoor maar bij de tweede twijfelen we, voor de zekerheid stapt Karin uit, het kan!

Wanneer we bij Noto zijn parkeren we de camper aan het begin van het stadje en lopen door Porta Reale, naar het centrum, daar drinken we eerst wat op een terras.

Noto is na een zware aardbeving in de 17e eeuw helemaal opnieuw opgebouwd in de Barokstijl.

We lopen in de zon langs allemaal prachtige gebouwen, zoals kerken, een kathedraal en een paleis.

Nadat we uitgewandeld zijn eten we een broodje op een bankje naast de camper.

De volgende stop is in Marzamemi, een toeristisch vissersdorpje met wat bezienswaardigheden.

We stoppen op een parkeerplaats om ons te oriënteren.

De bezienswaardigheden liggen wat verder weg, we starten de camper om daar heen te rijden maar helaas is hier ZTL zone, dan maar omrijden.

Helaas voor ons, aan de andere kant moeten we ook door dezelfde zone, dan maar naar de volgende stop.

Maar wanneer we terug rijden in dit dorpje zien we op een parkeerterrein bij de haven campers staan, daar kunnen wij nog wel bij. Een fijne plek aan een pittoresk haventje. We gaan mooi op tijd in de relaxstand.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 18, 17 december. Marzamemi – Valletta 50 km.

Het was weer winderig afgelopen nacht maar het scheelt dat dat geschommel ook wel lekker slaapt.

Vandaag is de dag van de overtocht naar Valletta, Malta.

De afvaart is pas om 18 uur, een goed excuus om wat langer te blijven liggen.

Na het ontbijt waait Roderick eerst de honden uit en daarna gaan we naar Ispica waar we wat bezienswaardigheden op de gevoelige plaat vastleggen.

Hierna rijden we naar de andere kant van het dorp, we doen boodschappen en bij de autowasserette spuiten we het zoute water van de camper.

Rond 14 uur zijn we bij de haven, veel te vroeg maar we hebben toch niks meer te doen.

Karin maakt tussendoor nog een lunch klaar en om half 5 zitten we al op de boot.

Door wat vertraging vaart de boot pas om half 7 af en roepen ze meteen om dat het weer niet best is en dat we bij voorkeur moeten blijven zitten. Dat belooft wat🫣

Achteraf blijkt het mee te vallen en om kwart over 9 staan we op een parkeerplaats bij de haven.

Zo eerst Chinees halen bij de overbuurman 🥢🍻

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 19, 20 december. Valletta 0 km.

Vandaag weer een staddag, dit keer dus Valletta, de hoofdstad van Malta. En wat heeft deze stad ons verrast!

We vonden Catania al onverwacht mooi, maar deze stad is echt indrukwekkend.

Vanaf de camper lopen we over de Valletta Waterfront naar de lift die ons naar het bovenste gedeelte brengt, de wandeling hier naar toe was al mooi, maar eenmaal boven is het bijna wonderlijk.

Het eerste waar we komen is de saluting battery, om klokslag 12 uur wordt daar een kanon afgevuurd.

Helaas missen we dat omdat we zo nodig eerst iets wilden drinken.

Daarna lopen we het mooie centrum in, de gebouwen in Valletta zijn vrijwel allemaal opgebouwd met de karakteristieke kalksteen die van het eiland zelf afkomstig is.

Heel veel kleine straten,die van boven naar beneden lopen, verbinden de beide hoofdstraten, Merchants Street en Republic Street.

En er is veel te zien, Kerken, kathedralen, monumenten, leuke winkels, gezellige terrassen en heel veel standbeelden, we hebben nog nooit zoveel standbeelden in een stad gezien als hier.

En wat het extra gezellig maakt is natuurlijk de kerstsfeer die er nu heerst en de daarbij horende kerstmarkt.

We stoppen regelmatig voor een hapje en een drankje maar toch voelen we onze benen al.

Omdat we toch zoveel mogelijk willen zien gaan we een rondje met een treintje doen, super toeristisch natuurlijk, maar wel erg makkelijk om alles te zien.

Tegen de avond lopen we weer terug naar de kerstmarkt om deze ook mèt de gezellige verlichting te zien. Hierna sluiten we de dag af in de foodmarket, deze hadden we vanmiddag al gespot en veel Streetfood uit verschillende werelddelen wordt hier verkocht.

Na een fikse terugwandeling van een dik half uur, drinken we koffie in de camper. Vanaf morgen links rijden 🫣

Dag 20, 19 december. Valletta – Marsaxlokk 23 km.

Vandaag verlaten we de hoofdstad, na getankt te hebben voor €1.21 per liter gaan we naar The Three Cities.

The Three Cities bestaan, je raadt het nooit, uit drie steden: Vittoriosa (Birgu), Senglea (L-Isla) en Cospicua (Bormla) en liggen in het havengebied van Malta.

De eerste is Senglea, het valt niet mee om er met de camper door te rijden, maar het lukt ons toch. We parkeren vlakbij het uitzichtpunt en binnen een minuut lopen we daar heen.

Na wat foto’s rijden we naar Vittoriosa, daar is het allemaal nog lastiger rijden en het geconcentreerd op links rijden maakt het ook niet makkelijker.

We kunnen de camper kwijt in de haven, we lopen een stukje omhoog en drinken daar een espresso.

Na de espresso lopen we richting het einde van de stad en zien een treintje dat al de drie steden aan doet, en net als gisteren kopen we weer een kaartje.

Helaas valt dit wat tegen, zelfs het treintje kan niet overal komen.

Na een hobbelig en snel ritje gaan we in de haven, tussen de luxe jachten nog wat eten.

Via Tarxien gaan we naar Marsaxlokk, een must see vissersdorp.

Onderweg tanken we nog LPG en mogen we het verse water aanvullen van de eigenaar.

Even later zijn we in Marsaxlokk en het is inderdaad een prachtige plaats, straks vis eten 🐟😋

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 21, 20 december. Marasxlokk – Ghar Lapsi 36 km.

Gisteravond hebben we na het eten nog de kerstversiering in het dorp bekeken en uiteraard moest Karin nog de zwerfkatten voeren.

Vandaag was ‘langzaam opstart dag’.

Roderick gaat eerst met de honden naar het strandje en loopt daarna naar de Spar aan de andere kant van het dorp voor broodjes.

Na het ontbijt/lunch rijden we via een heel smal weggetje, (de spiegels moesten we inklappen) naar een rotsstrand genaamd st. Peter’s pool. Het is een rotsterras rondom een natuurlijk zwembad met turkooiskleurig water.

Zomers moet het hier mega druk zijn, nu zijn we bijna de enige.

Via Fort Delimara en Fort San Lucian, die beide niet geopend zijn voor publiek, gaan we naar de Ghar Dalam grot, maar het enige wat we daar zien is een parkeerplaats.

Op naar Wied Iz-Zurrieq, een heel klein dorpje waar de boottochtjes naar de Blue Grotto afvaren.

De Blue Grotto is een complex van zeegrotten, op zonnige dagen verlicht de weerkaatsing van het zonlicht op de witte zandbodem de grotten in felblauwe tinten.

We hadden niet de intentie om dat boottochtje te doen maar we zijn nieuwsgierig naar het toeristische effect ervan en dat toeristische effect is er, het is er allemaal horeca.

We besluiten om hier dan maar te gaan lunchen en aangezien we zo’n beetje in de zee zitten nemen we allebei vis, Karin neemt viskoekjes en Roderick de catch of the day, Red Snapper bereid in de oven op zout.

Het is verrassend en lekker maar wel heel veel voor een lunch.

Met een te volle buik stappen we weer de camper in, we gaan naar de Megalithische tempel van Ħaġar Qim.

Deze tempels zijn de oudste vrijstaande bouwsels op aarde, toch iets anders dan hunebedden 😉

Intussen loopt het tegen 4 uur, tijd om een overnachtingsplek op te zoeken, op Park4Night vinden we een parkeerplaats bij Ghar Lapsi.

Ghar Lapsi is een natuurlijke rotsformatie, die zich uitstekend leent om te zwemmen, snorkelen en zelfs te duiken, misschien morgen even pootje baden 😉

Na de borrel hebben we door de zware lunch niet veel trek.

Gelukkig had Roderick vanmorgen ook Malteser worst meegenomen bij de Spar, dat smaakte prima met een broodje. De avond is voor het inkakken en bedenken wat we morgen gaan doen.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

>Week 4

Week 8.

Dag 50, 18 januari. Antwerpen – Wehe-den Hoorn 352 km.

Dat was het dan, de laatste keer opstaan in de camper in deze vakantie.

Of toch niet?

Karin is de laatste paar dagen druk op het internet bezig, ze heeft voor de vakantie haar lease auto ingeleverd en daar moet natuurlijk wel vervanging voor komen.

Uiteindelijk is de keuze beperkt tot 2, de ene in Assen en de andere in Winsum.

De laatste vakantiedag, geen haast, dus geen wekker.😉

Na het ontbijt bellen we eerst naar Assen maar die auto is al verkocht.

De auto in Winsum is nog wel beschikbaar, dan maar even een stukje omrijden voordat we naar huis gaan, die paar kilometers maakt ook niet meer uit in deze vakantie 😛

Het is lekker rustig op de weg en om kwart over 12 rijden we Nederland in, heel apart om hier weer te zijn.

Om 16 uur zijn we in Winsum, Karin maakt een proefrit, keurt de auto goed en komt er ook uit met de prijs.

De hamvraag is echter wanneer kunnen we de auto ophalen?

Het antwoord is klip en klaar, morgen.

Uh oké, dan is naar huis rijden ook een beetje onzin.

Hier vlakbij, in Wehe-den Hoorn, zit een camperplaats, twintig minuten later zijn we daar.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 51, 19 januari. Wehe den Hoorn – Borger 70 km.

Om half twaalf zijn we in Winsum, Karin rijdt in haar “nieuwe” auto achter de camper aan naar Borger waar om 13 uur onze vakantie ten einde komt.

Wat op 30 november 2023 begon als een ultieme roadtrip eindigt vandaag, 19 januari 2024, 7427 km’s later.

Hoewel het voelt als een eeuwigheid, is het ook voorbij gevlogen maar wat hebben we een fantastische reis gehad. Wat hebben we ontzettend veel herinneringen gemaakt, en wat hebben we het leuk gehad met ons vieren. We zijn dankbaar dat we dit hebben kunnen doen.

Dankbaar naar onze werkgevers en collega’s, zonder hun medewerking was dit onmogelijk geweest.

Dankbaar naar onze ouders dat ze, ondanks hun eigen dingen, op ons huis en op de poezen gepast hebben. We zijn erg blij om hun weer te zien net als onze kinderen en kleinkinderen.

Nu de camper uitpakken, stofzuigen, dweilen, uit en afsoppen, de was doen en de hele berg aan souvenirs een plekje geven.

Rest ons nog om jullie te bedanken voor het meereizen, hopelijk zijn jullie niet wagen en/of zeeziek geworden en hebben jullie een beetje mee kunnen genieten door de verslagen en foto’s.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Week 7.

Dag 43, 11 januari. Rome 0 km.

Vandaag naar Vaticaanstad.

We lopen vanaf de camperplaats eerst naar de Tabacchi waar we 2 kaarten voor de trein kopen.

Deze kaartjes zijn 100 minuten geldig voor de trein en metro en kosten €1,50 p.p.

Tien minuten later zijn we op het treinstation en weer 20 minuten later op het station in Rome vlakbij Vaticaanstad.

Zodra we Vaticaanstad in lopen worden we aangesproken of we een rondleiding met gids willen doen, dit is zonder wachtrij.

Hoewel het niet goedkoop is doen we het wel.

Na een espresso met wat lekkers begint de rondleiding.

Na een uitgebreid verhaal over Vaticaanstad gaan we met de rondleider naar het museum, hier zijn ongeveer 17.000 kunstwerken te bewonderen.

Hij begeleidt ons langs de meeste bijzondere kunstwerken en weet er alles, inclusief jaartallen, over te vertellen.

Zo kom je er toch veel meer over te weten dan wanneer je “alleen” naar binnen gaat.

Hierna mogen we binnendoor naar de Sixtijnse kapel en dankzij de rondleider weten we nu precies wat de muur en plafondbeschilderingen van Michel d’Angelo voorstellen, heel bijzonder. Ook bijzonder dat Michel d’Angelo oorspronkelijk beeldhouwer was met marmer, nooit brons. Hij werd gevraagd om te schilderen en is er daardoor mee begonnen. Hij heeft zelfs nog een tijdje op betaling moeten wachten en heeft uit protest ergens een blote kont terug laten komen in een schilderwerk. Mooie verhalen.

Het is intussen 15 uur en meteen het einde van de rondleiding, wat ons betreft was het het geld wel waard.

We mogen nu op eigen gelegenheid de St. Pieter Basiliek van binnen bekijken, wat een gebouw is dit zeg.

Je komt ogen en tijd te kort om in deze wonderschone Basiliek alles te kunnen zien.

Wanneer we “uitgekeken” zijn gaan we eerst wat eten en drinken, dat sightseeing maakt hongerig en dorstig.

Met een gevulde maag gaan we op zoek naar een cache maar dat blijkt niet mee te vallen want “gewone” *caches liggen hier niet.

Er liggen voornamelijk moeilijke Puzzel Caches en een Virtuele Cache, die doen we dan maar.

Bij deze cache volstaat een foto van jezelf op het St. Pieterplein met een afbeelding van de vlag van jouw land, we hebben nu in het kleinste land ter wereld ook een cache gelogd. 💪

We verlaten Vaticaanstad en lopen naar het kasteel verderop, in dit kasteel verstopte de Paus en consorten zich in geval van gevaar.

Er staat hier een aardige rij bij de ingang, we zijn wel klaar met op onze benen staan en lopen terug naar het station, om 20 uur zijn we terug in de camper en sinds lange tijd moet de kachel aan.

* https://www.geocaching.nl/de-verschillende-cache-types/

Dag 44, 12 januari. Rome 0 km.

Ons bezoek aan Vaticaanstad van gisteren smaakte naar meer, we blijven hier nog een dag langer en vandaag gaan we Rome in.

We gaan met de bus naar het treinstation, nemen daar dezelfde trein als gisteren en stappen daarna over in de Metro.

We stappen uit op Barberini square, drinken daar eerst een espresso en lopen dan naar de eerste bezienswaardigheid van vandaag, de Trevifontein.

En dan we iets wat we nog nooit gedaan hebben, we nemen de hop-on hop-off bus.

De eerste stop is bij het Colosseum en wij hoppen meteen off.

We nemen, net als gisteren, een betaalde rondleiding en ook deze is het geld weer waard.

We krijgen heel veel informatie over het Colosseum en de geschiedenis er van. Met name het verloop van de ‘gevechten’ in de arena waren leerzaam. Geschiedenisles op de plaats delict. Mooi.

Hierna lopen we naar Forum Romanum, dit is zonder rondleiding.

We proberen zelf een beetje logische wandelroute te vinden maar dat valt niet mee, zo groot is het.

Met vermoeide voetjes hoppen we weer in de bus, vanuit de bus maken we foto’s van Circus Maximus en stappen we uit bij Piazza Venezia.

Daar doen we eerst een rondje door de Joodse wijk en gaan daarna op zoek naar wat te eten, dat was er een beetje bij ingeschoten.

Na het eten van een lekkere pasta gaan weer naar de bus, maar de bus hopt niet meer, dat deed die maar tot 18 uur.

Dan maar met de gewone bus, we hadden gisteren een 24 uur kaart gekocht en die was nog een uur geldig.

We stappen vlakbij de Spaanse Trappen uit en lopen door het drukke en gezellige centrum daar heen.

En dan zit onze tijd er ook weer op, we moeten voor 8 uur terug zijn bij de camperplaats, want dan gaat het hek dicht.

We *balen hier wel van want we hebben nog lang niet alles gezien maar we beseffen ook dat we met een uur of twee extra ook niet alles kunnen bekijken, dat wordt dan eerder 2 dagen 😉

We tikken bij de Mac nog een espresso achterover en gaan dan met het OV terug.

Met nog 5 minuten op de klok komen we bij de camperplaats aan, nu de voetjes omhoog.

*In het geval van een grote stad, wat Rome uiteraard is, besluiten we vaak een bewaakte of veilige camperplek uit te zoeken voor een paar dagen. Hier heb je dus altijd te maken met een beheerder en dus tijden. Een keuze die we maken en toch wel fijn vinden.

Dag 45, 13 januari. Rome – Silenen (CH) 791 km.

Vandaag een reisdag, we willen zover mogelijk Zwitserland in.

Nadat Roderick, samen met de honden, broodjes voor de lunch bij de Conad heeft gekocht, zeggen we gedag tegen de camperplaatseneigenaar.

We geven hem als dank voor de gastvrijheid een souveniertje van ons en verlaten dan de Agricamper Italia camperplaats.

In het dorp gooien we de dieseltank vol, en rijden de tolweg op.

Het voordeel van de tolwegen is dat er bij elk tankstation een camperserviceplek is, na 3 nachten op 1 plek zijn we daar wel aan toe.

Helaas is het water afgesloten, we kunnen wel de wc en de vuilwatertank legen.

Bij het volgende tankstation is het water gelukkig niet afgesloten, nadat ook de watertank gevuld is rijden we naar de LPGslang maar dan, voor de eerste keer in iets van 10 jaar, wordt het *geweigerd.

Zucht, we rijden eerst nog een stuk door en wanneer we trek krijgen stoppen we bij een tankstation, daar doen ze gelukkig niet moeilijk, nu zijn we helemaal camperproof 😉

Op de parkeerplaats eten we onze broodjes op en vervolgen dan weer onze weg.

Tegen 19 uur rijden we Zwitserland in stoppen als eerst bij de McDonalds.

Na het eten rijden we nog twee uurtje en stoppen in Silenen op een parkeerplaats bij een school.

*Officieel mag LPG niet bij een tankstation gevuld worden omdat dat dit voor “huishoudelijk gebruik” is.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 46, 14 januari. Silenen (CH) – Rhinau (FR) 318 km.

Wanneer we wakker worden zien we hoe we staan, kon minder 😉

Het is ook koud, volgens de weerapp is het -4°C 🥶

Na het ontbijt rijden we de tolweg weer op en om kwart over 12 rijden we Frankrijk binnen.

We stellen de navigatie in op Straatsburg en “snelwegen vermijden” en worden meteen Duitsland in gestuurd?

Oké, dat was niet de bedoeling en zonder snelwegen duurt de reis ook nog 2 x zo lang.

We zetten de instellingen weer terug maar blijven nog een heel stuk door Duitsland rijden, is natuurlijk wel een goed excuus om een schnitzel te eten.

Wanneer we terug in Frankrijk zijn zoeken we een overnachtingsplek op Campercontact en we vonden er een op een half uur en voor morgen een kwartier rijden naar Straatsburg.

Het is weer een mooi plekje, dit keer aan de Rijn.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 47, 15 januari. Rhinau – Straatsburg 62 km.

Officieel een klein stukje rijden vandaag maar we willen graag nog wel wat boodschappen doen en de wc moet eigenlijk ook leeg.

Dat wordt een klein beetje omrijden, een SuperU, iets uit de route, heeft een servicepunt.

We hebben geen haast dus geen probleem.

Na al dit alles, inclusief tanken, rijden we naar de P+R van Straatsburg.

Daar zit een betaalde camperplaats, de prijs is inclusief een tramkaartje.

We eten in de camper eerst een broodje en gaan dan met de tram naar het centrum.

Nadat we de tram uitgestapt zijn doen we eerst een drankje en oriënteren ons voor een stadswandeling.

Wat een leuke stad is dit; klein, schoon, leuke winkels , gezellige horeca en mooie bezienswaardigheden.

We beginnen in Petite France, Petite France is het toeristische centrum van de stad met authentieke vakwerkhuizen en Barrage Vauban, een 17e-eeuwse overdekte brug.

Natuurlijk lopen we door en over deze brug.

Via Place Kléber, het grootste plein van Straatsburg, lopen we naar Maison Kammerzell, een historisch monument van deze stad en een typisch voorbeeld van het Elzasser vakwerkhuis.

Twee stappen later staan we voor de kathedraal van Straatsburg.

We hebben best veel kerken en kathedralen gezien, maar deze is ook weer prachtig.

Het heeft weinig bling bling maar het is groot en hoog, heel groot en heel hoog!

Natuurlijk is Roderick nog de hoogte in geweest en tegelijkertijd heeft Karin de Astronomische klok bewonderd.

Na een biertje en een cider in het Delirium Café, lopen we langs het paleis terug naar de tram.

Morgen naar België; Antwerpen of Brussel? Wij weten het nog niet.

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 48, 16 januari. Straatsburg – Antwerpen 474km.

Vandaag weer een reisdag.

Gisteren hadden we op onze socials advies gevraagd over onze aankomende bestemming; Antwerpen of Brugge, de meeste adviezen waren voor andere steden🫣

Maar op plek 2 stond Antwerpen en daar zijn we, op wat files na, zonder noemenswaardigheden goed aangekomen😃

De gereden route van deze dag. (klik op de foto)

Dag 49, 17 januari. Antwerpen 0 km.

De laatste dag buitenland en die sluiten we af in Antwerpen.

Vanaf de camperplaats lopen we naar de tramhalte en na een keer overstappen, is onze eerste stop bij de rivier de Schelde in het noorden van Antwerpen.

We bekijken de oude kranen die hier langs de kade staan en lopen door naar “het eilandje“, wat tegenwoordig een van de hipste wijken van Antwerpen is met als opvallendste punt het MAS gebouw.

We vervolgen onze wandeling naar de Grote Markt met zijn prachtige gebouwen en imposante Onze Lieve Vrouwekathedraal.

De rest van de dag dwalen we door de de stad met leuke winkel en horeca straten.

We sluiten de dag af bij De Bomma, een traditioneel Vlaams restaurant.

We eten daar zo veel en lekker dat we nu uitgeteld aan het uitbuiken zijn. Nergens geen zin meer in. Tot zover onze bonte avond.