Sporten? Wat is dat?

Dit jaar is er iets geks gebeurd. Ik ben veranderd in een fanatieke sportschoolganger. Nou zeg! Wie had dat gedacht. Mijn hele leven ben ik het sporten uit de weg gegaan. Niets voor mij. Gedoe! Loop je te rennen naar (n)iets en weer naar huis. En je wordt er ook nog moe van. Bij kickboksen word je afgemat terwijl je roept dat je dood gaat. No mercy. Doorgaan! Dat werd een blauwe maandag. Klasjes waarbij ik achteraan stond te springen en te hijgen gaven mij nooit een boost. Alleen maar ‘hoe lang nog? Nog twintig? Toe even!! Een sportinstelling van niets, ik weet het. Dus toen een collega mij wees op de voordelen van fitness op je eigen tempo dacht ik; Ha! Dat ga ik echt niet doen. Niet kunnen ook. Maar ze maakte me enthousiast. Niet dolenthousiast. Maar genoeg om me op een dag in te schrijven. Dat was afgelopen Januari.

Het is nu Juli jongens! Ik ga nog steeds! De eerste maanden drie dagen per week. Maar ik had al gauw door dat ik daar problemen mee ging krijgen. Met mezelf wel te verstaan. Het beheerste mijn agenda en iemand die mijn dagritme kent weet dat daar iets in zit. Slapen, werken, sporten en nog wat luttele uren voor andere zaken. Ik bracht het terug naar twee keer per week. En dat lukt nog steeds. Ik ga overigens in de meeste gevallen met tegenzin heen, maar heb wel het blije gevoel achteraf. Dat wat nodig is om enthousiast te blijven. Ook werkt het mee dat er kilo’s en centimeters verdwijnen. Gewoon zomaar, terwijl ik nog zeker één keer per week patat eet. En soms chips. Chocola ook. En tosti’s. En kaneelbroodjes van de Aldi. Owh! Croissantjes. Ham kaas. Die ook. Heerlijk.

Oké. Ik dwaal af. Het is ook laat op de avond nu. Altijd zin in een snack. Maar zes van de zeven dagen doe ik het niet. Oké, soms vijf. Maar meestal ben ik stoer. Na het avondeten niets meer. Alleen fruit. Dat helpt ook. Maar verder, twee keer in de week een uur fitness werkt. Voor mij. Ik voel me er fijn bij. En dat lieve mensen had ik nooit gedacht. Ik had je keihard uitgelachen als je dat een paar jaar geleden had voorspelt. Nu weet ik beter. Ik kan het! Als dit geen motivational speech is voor de twijfelaars onder jullie. Als ik het kan, kan iedereen het.

Bachelor

Nou, wat kun je makkelijk van de radar verdwijnen als je binnen social media je mond houdt. Ik heb een behoorlijke poos geen zin gehad om te schrijven. Dit lag puur aan mezelf. Een combinatie van; wat heb ik te melden en geen inspiratie. Maar hey! Ineens ging er weer van alles door mijn hoofd. Voordat het chaos wordt kan ik het beter weer zwart op wit zetten. De laatste tijd ben ik me ervan bewust dat ik ouder word. En ik weet het niet zo goed. Wat vind ik hier eigenlijk van.

Standaard zeg ik hardop dat ik me 25 voel, dag in dag uit. Het verschil wat je moeilijk uit kan leggen aan iemand die daadwerkelijk 25 is, is het gevoel wat je soms overspoelt. Je hebt zoveel extra jaren in je herinneringen dat er soms een terugblik in je hoofd voorbij komt. Een confrontatie dat het decennia geleden is dat je bij dat moment was. Een ongemakkelijk gevoel, tegelijkertijd ook prettig. Een moment dat je ervoor wilt kiezen een gevoelig muziekje op te zetten en weg te kruipen in een hoekje van de bank. Het komt ook ineens, bij een vliegtuigje wat overvliegt of een motor in de verte op de snelweg. Alsof je besef van tijd en het eindige binnen komen. Misschien voor jou bla bla, maar toch weet ik inmiddels dat het bestaat, het komt en gaat met name als je ouder wordt. Binnen deze uitleg en het gevoel leef ik momenteel iets meer. Er gebeurd namelijk veel. Positief en negatief. Oftewel ying en yang. Want het is in evenwicht. Ik heb na mijn mindere periode van anderhalf jaar geleden mijn bachelor in het leven gehaald. Oprecht gelukkig en in balans. Op naar de rest.

Daar is het bruggetje. Deze jongedame gaat studeren. Met dat ik het opschrijf schiet er een zenuwachtig gevoel in mijn buik. Zeg ik dit nu hardop? Tegen iedereen? Nu moet je wel. Geen weg meer terug. Kort gezegd dient deze kans zich aan en ik heb altijd gezegd dat ik graag nog een studie zou willen doen. Het is nu of nooit. Onzekerheid speelt mij parten. Kan ik het wel? Ben ik slim genoeg? Ben ik in staat mij hier honderd procent voor in te zetten? Allemaal vragen waar ik het antwoord niet op weet en er maar op één manier achter kan komen. Doen! En dat is wat iedereen die mij kent zegt. Doen! Ik kan slechter leven met; had ik maar……dan niets doen. Dus HBO, here I come. Op naar een bachelor die zwart op wit staat.

Het voelt als een mooi moment. 47 zijn en ervoor gaan. Waarom niet. Fijn werk, een topper van een man, een dochter om trots op te zijn, een leven met ruimte voor een uitdaging, een gezonde familie en zelf met beide voeten op een stevige fundering. Daarom besef ik me nu zoveel meer dat ik dit ben. Met zoveel jaren achter me. Alles om me hier te krijgen waar ik nu ben. Wish me luck! Even een bakkie en dan ga ik weer verder met mijn leven……

Ik kan niet heksen!

Je kent het wel, het wordt de hoogste tijd dat je een vriend of vriendin weer even ziet. Druk, druk, druk is het excuus. De wil is er maar het daadwerkelijk je agenda pakken en plannen schiet erbij in. Het was bij mij een lijstje aan het worden. Tijd voor actie.

De afgelopen tijd zag ik dierbare kennissen en vriendinnen weer. De één met een etentje, de ander met een lunch. Ook een vluggertje ‘ik ben in de buurt’ bakkie kwam voorbij. Midden in het bos een middagje zonnen op een kabouterterras met een oud collega was een fijn weerzien, je zal er maar wonen. Heerlijk. Ik realiseer me dat ik echt wat schade heb ingehaald.

Vandaag ging ik namelijk met oud collega en tevens vriendin naar de Heksenhoeve in Appelscha. Wat ik me daar bij voor moest stellen wist ik niet. Het bleek een zoektocht naar geluk en wilskracht. Er woont een witte heks en ze probeert je van je zweverige vooroordeel met beide benen in de bossige grond te zetten. Doormiddel van opdrachtjes op het prachtige bosperceel word je gedwongen na te denken over mensen die je mist en weer wilt zien en verdriet wat ergens zit en bij haar weggestopt kan worden in een met mos begroeide ton. Wichelroede lopen was een openbaring en valt beter natuurkundig uit te leggen dan spiritueel. Het blijkt een methode die menigeen gebruikte en het kan vandaag de dag nog. Zo bijzonder om de wichelroede in je handen te voelen draaien terwijl je niets doet. Wat een fijne middag. Wat een rust. Wat een mooie plek.

Het was dan ook vanmiddag dat ik gedwongen werd na te denken over de mensen die ik gauw weer wil ontmoeten. En laat ik daar nu net, wat zelden voorkomt, geen antwoord op hebben. Ik heb de laatste tijd echt iedereen even gezien. Ik ben blij dat ik daar weer even de tijd voor heb genomen. In het najaar maar weer een nieuwe ronde.

Goebelsmühle, Luxemburg

Zoals elk jaar gaan we tijdens de jaarwisseling met de camper weg, vooral omdat we het leuk vinden maar ook omdat de honden bang voor vuurwerk zijn.

Dit jaar gaan we naar de zus en zwager van Karin, Gert & Cindy, die in Goebelsmühle, Luxemburg een huisje op een camping hebben.

De camping is dicht maar we zijn er wel welkom.

Vrijdags na het werk vertrekken we, we rijden door Duitsland en na een tussenstop bij de Mac, overnachten we aan de Rijn in Düsseldorf.

De volgende dag gaan we de stad in en er blijkt nog steeds kerstmarkt te zijn, gezellig!

Na een dagje shoppen, wandelen, eten en drinken sluiten we de ogen.

Zondags rijden we verder naar Goebelsmühle waar we rond 17 uur aankomen.

We zetten de camper op de plek en krijgen een rondleiding over de camping.

Oudejaarsdag maken we een mooie wandeling langs de rivier, vinden 2 caches en eindigen de middag bij het kampvuur met Glühwein en warme chocolademelk met Baileys & slagroom.

Zonder tv, internet en vuurwerk gaan we onder het genot van heel veel hapjes en drankjes het nieuwe jaar in.

Nieuwjaarsdag verlaten we na een goedkope tankbeurt Luxemburg en rijden in mist en regen naar huis.

Kerstmarkt Nordhorn

Ons jaarlijkse bezoekje aan een Duitse kerstmarkt stond weer in de planning en dit jaar kozen we voor Nordhorn.
Zondagavond 9 december rijden we naar Nordhorn en nog geen uur later parkeren we de camper op de nette camperplaats.
Het is een plek zoals wij die graag zien: op loopafstand van het centrum, je kunt kiezen tussen verharde of grasondergrond, je betaald voor het staan (€5 per 24 uur) en je moet betalen voor het gebruik van stroom en water.
Maandagmorgen worden we wakker met regen maar als je maar lang genoeg op bed blijft liggen gaat dat vanzelf over?
In de middag lopen we naar het stadje, het is een leuk en gezellig centrum met een ruim opgezette kerstmarkt.
We stoppen bij de eerste de beste kraam en drinken er een warme chocomelk met Baileys & slagroom en een gluhwein.
De rest van de dag besteden we aan wandelen, shoppen en eten & drinken.
De volgende dag doen we nog een klein rondje kerstmarkt en we rijden daarna door naar Weiteveen, waar we op visite gaan bij de mooiste kleindochter ter wereld.

Kerstmarkt Papenburg

Afgelopen weekend stond ons jaarlijkse camperuitje/kerstmarkt bezoek weer in de planning.
Dit jaar wilden we naar een klein kerstmarktje en kozen we voor Papenburg.
Dat kleine was dan ook zeker een succes want als er 15 kraampjes stonden was het veel.
We lopen een rondje, eten reibekuchen mit apfelmus, drinken gluhwein en warme chocomelk.
Dan begint het te regenen en besluiten we om een café op te zoeken voor wat warmte.
We drinken daar thee en wat lekkere biertjes en eten flamkuchen.
Terug in de camper spelen we een paar spelletjes skipbo en kijken op de tablet wat aflevering van manhunt, the UNAbomber.
Zondags rijden we binnendoor weer terug naar huis

post

Vakantie 2019 Tsjechië/Duitsland

Dag 1 Borger – Marianske Lazne 800 km.

Vandaag is een reisdag, we vertrekken ‘s middags om 16 uur en om 2 uur ‘s nacht zijn we op ons startplaats voor onze Tsjechië reis.

Dag 2 Marianske Lazne – Loket – Bečov nad Teplou 69 km.

We starten de dag met een bezoek aan Marianske Lazne, we moeten een stevig stukje lopen voordat we in het centrum zijn en belonen ons zelf met een lekker drankje op een terras. Nadat we via het park terug gelopen zijn stappen we in de camper en rijden we door het Boheemse woud naar Loket. Loket is een oud middeleeuws stadje omringt door ongerepte natuur en er staat een prachtig kasteel. We gaan er eerst lunchen en daarna wandelen we door het mooie stadje en bezoeken het kasteel. Rond etenstijd bezoeken we de plaatselijke brouwerij waar Roderick de plaatselijke biertjes proeft en eten daar een heerlijke maaltijd, de gegrilde varken die we daar krijgen komt rechtstreeks uit hun eigen buiten-oven. We sluiten af met een typisch Tsjechië’s nagerecht, warme knoedels gevuld met vers fruit en slagroom. Wanneer we naar Bečov nad Teplou rijden valt de avond komen we in het donker op de camperplaats aan.

Dag 3 (20 augustus) Bečov nad Teplou – Karlovy Vary 41 km.

We beginnen de dag met een bezoek aan de burcht en het kasteel van Bečov nad Teplou. De burcht is niet toegankelijk voor publiek en het kasteel mag je alleen in onder begeleiding van een gids, er zijn 2 rondleidingen en we doen ze allebei. De gids praat alleen Tsjechië’s maar we hebben er een boekje met Engelse beschrijving bij gekregen zodat we kunnen “meelezen”. Beide rondleiding zijn mooi en we weten nu precies alles van de hoed en de rand? Na beide rondleidingen gaan we lunchen onder het genot van een pivo en een kofola. Na het eten gaat Roderick nog even een rondje lopen rond de burcht waarna we verder rijden naar Karlovy Vary. De navigatie staat ,zoals gewoonlijk in de vakanties, op snelwegen vermijden en daardoor zijn behoorlijk lang onderweg door het Boheemse woud maar drinken we nog wel een drankje op een mooi terras met prachtig uitzicht. Wanneer we bijna bij de camperplek zijn ziet Karin een overdekt winkelcentrum waar we dan uiteraard moeten stoppen. We doen boodschappen bij de Albert en Karin breidt haar garderobe nog even uit. Niet veel later komen we aan op de plek van bestemming, het is geen mooie plek en het is ook nog behoorlijk gaan regenen, we blijven lekker in de camper en gaan morgen de stad bezoeken.

Dag 4 (21 augustus) Karlovy Vary – Rokle 71 km.

Vandaag staat een bezoekje aan Karlovy Vary op het programma, het is ongeveer een half uur lopen vanaf de parkeerplaats waar we overnacht hebben. Maar wat een prachtig mooie en schone stad is dit, we komen bijna ogen tekort. Naast al het sightseeing gaan we ook nog met het treintje naar boven waar je een schitterend uitzicht over de stad hebt. Tegen het einde van de dag zijn we terug bij de camper en besluiten om een overnachtingsplek op te zoeken, we komen terecht op Kemp U Lesa in Rokle, het is een druk bezochte camping voornamelijk voor fietsers die daar in trekkershutjes overnachten. We eten er nog een schnitzel en sluiten de dag af met een kop koffie voor de camper.

Dag 5 (22 augustus) Rokle – Ustek 118 km.

Na het ontbijt legen we de wc en vullen de watertank om vervolgens naar Zatec te rijden. Zatec is het hart van de Saaz hop en dat wil Roderick natuurlijk graag zien. Onderweg komen we al langs vele hopvelden en aangekomen in Zatec bezoeken we het hopmuseum, waar de geschiedenis van de hop, de teelt en de oogst mooi wordt weergegeven. Na dik 2 uur zijn we uitgeleerd en gaan we bij de naastgelegen brouwerij wat eten, uiteraard onder het genot van een pilsje. Daarna lopen we een ruimte binnen waar een verzamelaar al zijn flessen bier uit de hele wereld heeft tentoongesteld. Bierbrouwerij Maallust stond er niet tussen , maar nu wel ? Roderick beklimt nog “even” de naast staande toren en dan rijden we verder. We gaan naar Kasteel Libochovice. Via weer een leuke route door het mooie landschap komen we daar een dik uur later aan. We gaan dit keer niet naar binnen maar pakken onze klapstoeltjes en drinken een kop koffie bij het bijhorende vijvertje en overleggen wat we gaan doen. Het word morgen mooi weer en we besluiten water op te zoeken. Via de Facebookpagina van genieten in Tsjechië vinden we op drie kwartier rijden een meer waar ook diverse strandtentjes zijn, daar gaan we heen. Wanneer we daar aankomen ligt er pal naast het meer ook een camping, hier blijven we nog even ?

Dag 6 (23 augustus) Ustek 0 km.

Het is warm vandaag dus blijven nog maar een dag hier. We liggen de hele dag tussen de Tsjechen aan het strand, lekker niks doen en genieten van het weer onder het genot van wat hapjes en drankjes die we halen bij het strandtentje. Morgen weer verder.

Dag 7 (24 augustus) Ustek – Nové Město pod Smrkem 132 km.

Na een dagje niks doen rijden we, dankzij de hulp met drukken van wat mede camping gasten, met moeite weg van de oneffen en gladde ondergrond van de camping. We rijden weer een mooie route, eerst door het Lausitzer Gebergte, onderweg stoppen we bij de Kaufland en kopen daar wat lekkere broodjes die we onderweg opeten bij een mooi plekje aan een meertje. Vervolgens volgen we de weg door het ijzergebergte wat weer net zo mooi is, we stoppen bij een klein meertje om wat te drinken voor de camper en genieten van de omgeving en de rust. Na nog een stop en wat foto’s bij een kerk in Hejnice zoeken we in de campercontact app naar een plek om de dag te eindigen. We komen terecht op Autocamp Nové Město in Nové Město pod Smrkem. Een hele leuke, drukke maar gezellige camping aan een klein meertje die helemaal is ingesteld op mountainbikers. Er zijn diverse bars en eettentjes, uiteraard eten en drinken we daar ook wat want voor het geld hoef je het niet te laten. De camping kost 130 CZK en voor twee hoofdgerechten inclusief twee drankjes betalen we 360 CZK (€1 is ongeveer 25 CZK).

Dag 8 (25 augustus) Nové Město pod Smrkem – Janské Lázně – Pec pod Sněžkou – Vrchlabí 143 km.

We zijn er op tijd bij vandaag en na het ontbijt verlaten we de camping. Het eerste tussenstopje is bij een groot stuwmeer wat helemaal omheind is, achteraf blijkt het gebruikt te worden voor drinkwaterwinning. We rijden door het Krkonose gebergte naar Janské Lázně waar we een hele grote uitkijktoren zien, dit moet Roderick beklimmen? Karin en de honden blijven achter op een terras, een dik drie kwartier later is Roderick boven en het uitzicht is fantastisch maar wat nog mooier is, je kunt met een glijbaan weer naar beneden en dat duurt zo’n 30 seconden, awesome! We rijden verder naar Pec pod Sněžkou waar je met een gondel naar de top van de Snezka berg (de hoogste berg van Tsjechië) kunt. Karin en hoogtes is niet echt een goede combi dus zij en de hondjes blijven achter in de camper. Anderhalf uur later is Roderick weer terug en ook hier was het uitzicht, ondanks dat het wat mistig was, fenomenaal! De dag loopt inmiddels op zijn einde en we besluiten naar Vrchlabí te rijden waar wederom een autokemp (camping) aan het water zit. Ook hier zit weer een soort van bar/restaurant bij, wat altijd een gezellige bedoeling is. We bestellen in ons beste Tjechie’s eten, wat tot lachwekkende momenten leidt van het barpersoneel maar wel wordt gewaardeerd. Na het eten gaat Roderick nog met succes op zoek naar een cache bij het voetbalstadion en terwijl hij dit vindt klinkt er luid gejuich vanuit datzelfde stadion, toch leuk dat ze zo met je meeleven ?

Dag 9 (26 augustus) Vrchlabí – Jičín – Malá Skála 93 km.

We beginnen de dag met een volle planning, de eerste is het dorp Jičín. We kunnen moeilijk een parkeerplaats vinden dus zetten we de camper maar bij de Kaufland neer en wandelen het dorp in. We stoppen eerst op een terras voor een kop koffie en een chocoladecake waarna we het dorp door wandelen, Roderick beklimt nog even de plaatselijke toren en koopt zure haring en iets van worst in zuur. We besluiten om bij de Kaufland naar binnen te gaan om wat broodjes te halen voor onderweg en komen naar buiten met een gebraden hele kip en BBQ vlees. Onderweg zoeken we een plekje om al dat lekkers op te eten maar dat valt niet mee. Uiteindelijk kunnen we stoppen bij een grote parkeerplaats en gaan daar lunchen . Met een volle buik rijden we verder naar Malá Skála, het is rond 16 uur dat we daar aankomen. Het is best warm en we zien een camping aan de rand van een riviertje, we laten de planning voor wat het is en stoppen, we gaan aan de rivier staan. Intussen had Roderick al gezien dat daar een brouwerij zit en terwijl hij daar een biertje drinkt doet Karin de was. Rond zeven uur zetten we de BBQ aan, het echte vakantiegevoel!

Dag 10 (27 augustus) Malá Skála – Groningen 864 km.

Onze laatste dag Tsjechië en echt helaas, wat is dit land ons goed bevallen. Prachtige en diverse natuurgebieden, mooie dorpen en steden, veel historie, genoeg camper/campingplaatsen, vriendelijke bevolking en alles redelijk goed te betalen? Maar we hebben geen keus, Karin moet woensdag om 12 uur op de Hanzehogeschool in Groningen zijn voor haar motivatiegesprek en een 21+ test zodat ze voor haar werk een HBO-opleiding kan doen. Maar voordat we de navigatie op Stad instellen rijden we naar Friedstejn waar een ruïne van een kasteel staat, daarna rijden we door naar Troskovice en bekijken daar de overblijfselen van Kasteel Trosky. Onze laatste bezienswaardigheid wordt Kasteel Kost in Sobotka, we eten daar onze laatste Tsjechiese lunch en terwijl een soort van kantinemaaltijd nuttigen zien we een eindje achter ons koks die op hele grote platen aan het grillen zijn. Daar balen we van want dat had ons ook lekker geleken. En dan gaan we tocht echt beginnen aan de terugweg, we rijden door Boheemse Zwitserland en in Děčín maken we ons laatste kleingeld op. Wanneer we Děčín uitrijden begint de camper onregelmatig te rijden en het klinkt alsof er ergens lucht ontsnapt. Helaas een bekend geluid, een lekke turboslang. We stoppen bij een Tsjechiese benzinepomp voor de laatste keer tanken en vragen of er een garage in de buurt is, helaas niet dus dan maar verder rijden. We vinden in de navigatie een garage wat maar een klein stukje omrijden is. We komen terecht bij een nette en professionele VW garage in Bahretal, Duitsland. Een dik uur later rijden we daar weer weg. (de slang was niet stuk maar los geschoten) Goed en wel op de snelweg let Roderick niet op en rijdt een afslag voorbij, de navigatie leidt ons een stuk door Dresden en eenmaal op de route mogen we ook nog aansluiten in de file. Vanaf dan rijden we op wat baustelle na vrij vlot door, totdat we wat lawaai horen in het woongedeelte van de camper. Cody is niet lekker en aan de diarree, we stoppen op de eerst volgende parkeerplaats en ruimen de boel op, nog geen half uur later moet ons lief hondje ook nog overgeven, weer de camper aan de kant. Dit herhaald zich nog een keer of drie en uiteindelijk komen we pas om vier in Groningen aan, we drinken nog wat en gaan op bed. Morgen na Karin haar gesprek verder on tour.

Dag 11 (28 augustus) Groningen – Noordpolderzijl 53 km.

Na een korte nachtrust volgt een spannende dag voor Karin, vanmiddag is de toelatingstest en motivatiegesprek voor haar HBO-V opleiding. Roderick zet Karin af bij de Hanze hogeschool en gaat zelf met de honden naar het Noorderplantsoen. Om drie uur is er witte rook, ze heeft het gehaald! We stappen in de camper, bestemming Noordpolderzijl. Wanneer we daar aankomen lopen we eerst met de hondjes de dijk op, het is heel anders dan Tsjechië maar niet minder mooi. Op het terras vieren we Karin haar toelating met een borrel en wat lekkers. Nu lekker in de zon voor de camper en vanaf morgen de noordzeekust verkennen.

Dag 12 (29 augustus) Noordpolderzijl – Emden 152 km.

Omdat we nog niet weten waar we vandaag terecht komen rijden we ‘s morgens eerst naar Uithuizen voor boodschappen. Na het winkelen tanken we diesel en LPG en zetten koers naar Duitsland en proberen zoveel mogelijk de kustlijn te volgen, onderweg eten we bij de Eemshaven nog een lekkere Hollandse uitsmijter en rijden via Polen naar Duitsland. De eerste stop is in Ditzumerverlaat, waar we de wc en vuilwatertank legen en de schoonwatertank bijvullen, we kunnen er weer tegenaan. We besluiten naar Emden te rijden, daar moet een mooie camperplek aan het einde van de landtong zijn. En het is inderdaad een mooie plek met veel bekijks. Voor ons zien we grote zeeschepen op zee, links van ons varen ze de sluis in en recht van ons wordt er een schip gelost. We zitten hier goed.

Dag 13 (30 augustus) Emden – Campen – Greetsiel – Leybuchtsiel 59 km.

Nadat we een groot zeeschip de sluis in hebben zien varen rijden we naar het centrum van Emden voor een kop koffie en boodschappen, we kopen een kop soep op de markt en eten die op in de haven. We vervolgen de kustlijn en de eerste stop is bij de hoogste vuurtoren van Duitsland, Leuchtturn Campen. Die is 65.3 meter hoog en telt 320 treden, uiteraard gaat Roderick de beklimming aan. We rijden verder naar Greetsiel, een heel mooi havendorpje. Onder het genot van een drankje zoeken we een plek op waar we aan het water kunnen staan en via de Park4Night app vinden we er een vlakbij, het is geen officiële camperplaats maar word wel gedoogd. Het is mooie plek en Roderick neemt ook nog een duik van de steiger. Na de zwem eten we een soepje en een in de supermarkt gekochte flamkuchen, nu aan de koffie met een Becherovka, proost.

Dag 14 (31 augustus) Leybuchtsiel – Nessmersiel 32 km.

We staan op tijd op want het word warm en we willen op zoek naar een plek aan het water, we hebben op de app al een paar plekken gezien en we besluiten om ze gewoon bij langs te rijden. De eerste is vol, de tweede vinden we niks en bij de derde zien we een bord met hondenstrand staan. We stoppen daar, ontbijten, drinken een kop en bepakt en bezakt lopen we naar het strand. We ploffen neer op het strand, tot een uur of vier. Het is eb geworden en in plaats van zwemmen kunnen we alleen nog maar wadlopen, daarbij begint het ook nog harder te waaien waardoor je zo’n beetje gezandstraald wordt. We pakken de spullen op en genieten bij de camper, uit de wind, van de laatste zon. Als ook die weg is zetten we de BBQ aan, een mooie afsluiting van de dag.

Dag 15 (1 september) Nessmersiel – Dedesdorf 194 km.

Het is vandaag Sieltjesdag, we rijden langs de kust door verschillende dorpjes waarvan de namen eindigen met Siel. We gaan van Dornumersiel, Bensersiel, Neuharlingersiel, Harlesiel, Horumersiel naar Wilhelmshaven. Onderweg stoppen we natuurlijk ook regelmatig, het zijn leuke plaatjes met haventjes, gezellige horeca maar met allemaal dezelfde toeristische winkeltjes. Vanuit Wilhelmshaven zoeken we naar een overnachtingsplaats en komen uiteindelijk terecht bij een plekje aan de Weser in Dedesdorf. Het was weer een mooie dag, morgen wordt er regen voorspeld dus dat word een dagje shoppen in Bremen.

Dag 16 (2 september) Dedesdorf – Bremen – Grossenkneten 95 km.

Vandaag staat een dagje shopping centre op het programma dus reizen we af naar waterfront in Bremen. Na een succesvolle dag voor Karin sluiten we daar af met en diner in de fastfood corner en rijden naar Grossenkneten om te overnachten.

Dag 17 (3 september) Grossenkneten – Cloppenburg 32 km.

Vandaag gaan we naar Cloppenburg, we zijn er al op tijd en ondanks dat het een leuk stadje is zijn we er na een middag al uitgekeken. We gaan terug naar de camper, drinken daar een borrel en we halen op de hoek een pizza. Morgen naar Nederland.

Dag 18 (4 september) Cloppenburg – Groningen 192 km.

Vandaag vertrekken we naar Groningen, morgen heeft Karin haar introductiedag op school. We kopen eerst nog aardbeien en yoghurt voor het ontbijt bij de Edeka en halen bij de bakker broodjes voor onderweg. Na het ontbijt starten we de navigatie, die staat nog steeds op “snelwegen vermijden” maar die heeft nogal wat problemen met een wegopbreking in de stad en we rijden nog drie extra rondjes door Cloppenburg. Rond één uur roepen de broodjes ons en we stoppen op een parkeerplaats, net wanneer we zijn uitgegeten begint het te regenen, tijd om verder te rijden. Een dik half uur later rijden we het Groninger land binnen. We besluiten een rondje Oldambtmeer te doen en sluiten dat tochtje af met een drankje in Blauwestad. Via Jumbo Euroborg en Friet van Piet rijden we naar de camperplaats in Kardinge waar we ons eten naar binnen werken.

Dag 19 (5 september) Groningen – Zuidbroek 74 km.

Om 7 uur gaat de wekker, Karin heeft vandaag haar introductiedag op de Hanzehogeschool. Roderick brengt Karin en haar collega Hilda met de camper naar school toe, daarna gaat hij terug naar de camperplek in Kardinge en ruimt de camper alvast wat op. Rond de middag begint zijn maag te knorren, hij rijdt naar restaurant de ringweg om belegde broodjes te halen, maakt een tussenstop bij de Euroborg om te fanshoppen en rijdt naar het stadspark om de broodjes te verorberen. Na een rondje park met de honden belt Karin dat ze opgehaald mag worden. We zetten Hilda af bij haar auto in Kardinge en gaan naar Zuidbroek, daar zit een camperplaats bij de haven. We halen Chinees en drinken buiten nog een kop koffie. Nu een borrel en morgen weer naar huis.

Dag 20 (6 september) Zuidbroek – Borger 43 km


Totaal gereden km’s: 3257

Polarsteps (Nederland?Duitsland)

https://www.polarsteps.com/RoderickVeuger/2350478-noordzeekust

post

Roderick jarig

Het is alweer eventjes geleden maar met de verjaardag van Roderick zijn we een weekendje weg geweest.
Hij had voor zijn verjaardag een bezoekje aan het legiomuseum in Grootegast gekregen.
Vrijdag na ons werk rijden we alvast naar Lutjegast, waar een camperplek zit.
Wanneer we staan loopt Roderick naar de pizzeria en haalt ons avondeten op.
De volgende dag rijden we naar het Lego museum in Grootegast, het blijkt dat er nog 2 musea in hetzelfde gebouw zitten namelijk een victory museum, wat over WO2 gaat en een museumdrukkerij.
Het Legomuseum is echt super leuk met de hele geschiedenis hiervan en met oude herkenbare Lego.
Ook het oorlogsmuseum is interessant.
Halverwege de middag zijn we uitgekeken en rijden naar Surhuisterveen waar een CP en een leuk centrum zit.
Karin gaat even rondlopen in het dorp terwijl Roderick alvast zijn verjaardag viert.
Zondags rijden we binnendoor weer naar huis en sluiten het weekend af met een borrel.

post

Vakantie 2018 Polen

Dag 1, 544 km.

We vertrekken om 17:30 uur uit Borger, we eten in Oldenburg bij de Mexicaan en om 2 uur zijn we op de CP in Grimmen.
Vandaag Polen in!

Dag 2, 160 km.

Vandaag rijden we Polen in, onze eerste stop is in Świnoujście waar we “lunchen”. Na de lunch willen het pontje pakken naar de overkant maar de regelmeneer vind dat we te zwaar zijn en het pontje 6 kilometer verderop moeten nemen dus rijden we daar maar heen. Daar blijkt dat we eerst een dik uur in de wachtrij moeten staan maar ach we vakantie. Wanneer we het pontje verlaten rijden we een stuk door nationaal park “Wolin” en komen in Wolin uit. We besluiten om naar de camperplek bij het strand te rijden en dat blijkt een goede keuze. We staan op een groot terrein tussen de bomen vlakbij het water waar vanaf de steiger gevist wordt, je kan er ook zwemmen maar daar is het toch iets te fris voor. Na de borrel eten we een soepje met een broodje ei en zien de zon onder gaan, het ultieme vakantiegevoel.

Dag 3, 125 km.

We worden wakker met de zon op de camper, heerlijk! Na het ontbijt rijden we naar Wolin om de camperplaats te betalen en om wat boodschappen te doen, wanneer we dat gedaan hebben rijden we naar het Wolinski Park om daar het bizonreservaat te bezoeken. Na een korte wandeling komen we bij een soort van veredelde dierentuin waar naast de bizons ook hertjes, vogels en wilde zwijnen te bewonderen zijn, al met al stelde het niet zo heel veel voor maar het was leuk om te zien. We vervolgen onze route langs de kust en maken een tussenstop in Rewal waar we een ijsje eten en een biertje doen. We rijden verder over een best wel slechte weg naar Kolobrzeg waar we de camping opzoeken. Het is redelijke grote camping waar alles best wel dicht op elkaar staat, niet echt ons ding maar goed. Na een maaltijd in het bijhorende restaurantje lopen we naar het strand, we drinken daar een espresso en wandelen met de honden langs de zee terwijl de zon onder gaat. Terug op de camping zitten we nog lekker buiten aan een drankje.

Dag 4, 197 km.

We rijden om half elf de camping af en proberen de kust te volgen maar dit blijkt niet mee te vallen. Aan het begin komen we nog een leuk strandje tegen maar omdat we daar de camper niet fatsoenlijk kunnen parkeren rijden we door. We komen aan in Darlowo en aangezien onze maagjes knorren gaan we op zoek naar een restaurant. Het valt ons op dat, tot nu toe, er bij de restaurants geen lunchkaart is dus we gaan maar weer aan de warme maaltijd. Roderick eet hier zijn eerste Poolse specialiteit, Zurek. Dat is een soep van gezuurd roggemeel gevuld met vlees, paddestoelen en een gekookt ei, hij vond het lekker! We rijden weer verder maar de zee volgen wil niet echt lukken, we maken nog een tussenstop bij een meertje om wat te drinken en rijden weer door. Na een poosje nemen we een verkeerde afslag en komen terecht op een zandpad, de navigatie zegt dat dit pad maar 3 km lang is dus we rijden tergend langzaam door om na 3 km op het volgende zandpad terecht te komen. Dit gaat wel 15 km zo door en met het zweet in de handen komen we na een dik uur eindelijk weer op de verharde weg. We rijden naar nationaal park Slowinski, daar zijn de bewegende duinen te zien. We parkeren de camper voor de nacht en besluiten om nog “even” naar de duinen te lopen, doordat we al kletsend niet goed opletten lopen we twee keer het toegangspad mis, 9 km en 2 uur later zijn we weer terug bij de camper. Karin warmt nog een maaltijd uit blik op en we gaan op tijd op bed.

Dag 5, 138 km.

Nadat we een paar foto’s van onze overnachtingsplaats hebben gemaakt vertrekken we weer met hetzelfde doel als gisteren, de kust. Al heel snel komen we bij een mooie plek maar op het strand na was daar alles dicht dus rijden we verder. Na weer een stuk rijden komen we in Karwia, daar zit een leuk strand maar kunnen we de camper niet kwijt, dan maar lunchen. Roderick probeert weer een Poolse soep namelijk Rosòl, een heerlijke kippensoep. Karin neemt een goulashsoep en ook die was heerlijk. Als hoofdgerecht heeft Karin een soort van varkenshaas met placki ziemniaczane, dat zijn Poolse aardappelkoekjes. Roderick kiest voor vis en is weer drukker met de graatjes dan met eten maar dat is dan ook weer zijn ding. We vervolgen onze weg richting het volgende strandje en komen uit bij Chlapowo, waar we het perfecte strandje met parkeerplaats vinden en ook de honden zijn daar welkom. We genieten daar van de zon, het is 26 graden, en lopen wat in de zee. Het water is daar aanzienlijk helderder dan in Nederland maar daardoor zien we ook dat er behoorlijk wat kwallen rond drijven, toch maar even oppassen. Tegen half zes verdwijnt de zon en we besluiten om de boel op te pakken. Volgende bestemming, Hel! Dat is het uiterste puntje van een landtong. Wanneer we daar aankomen moeten we eerst de camper zandvrij maken, als dat achter de rug is lopen we even een stukje de camping af naar een soort van horeca straatje, Roderick eet nog een worst van de grill en Karin besteld een grote patat, en groot is dan ook echt groot 😉 Na de koffie gaan we nog douchen, morgen bij daglicht maar kijken hoe de Hel er uit ziet.

Dag 6, 117 km.

Na een goede nachtrust staan we ‘s morgens op tijd op, we willen naar het uiterste puntje van de landtong.
Het is een leuke wandeling met diverse herinneringen aan de tweede Wereldoorlog.
Uiteraard wil Roderick ook op de foto op dat punt en komt met de schoenen vol zand weer terug.
Op de camping vullen we de watertank en legen de wc en rijden de landtong weer af.
De volgende stop is Gdynia.
We parkeren aan het aan einde van de boulevard en lopen richting de stad, onderweg stoppen we voor een soepje ( de Poolse tomatensoep kan nu ook worden weggestreept ?) en een broodje en lopen de stad in.
Het gedeelte waar we lopen vinden we niet zo heel bijzonder en na 2,5 uren rijden we weer verder richting Gdansk.
We zijn net goed en wel onderweg wanneer Karin een enorme shoppingmall ziet, we gaan vol in de ankers en zetten de camper neer op de parkeerplaats.
Na ongeveer 2 uur is Karin weer terug met een voorraadje winterkleding.
We eten in de camper nog wat Thaise take-away en na de koffie rijden we weer verder.
We willen morgen naar de Westerplatte, daar begon op 1 september 1939 de Duitse invasie van Polen, het begin van de tweede Wereldoorlog.
We plaatsen de camper daar op de parkeerplaats voor de nacht.

Dag 7 118 km.

We zijn er op tijd bij vandaag want we willen het monument van de Westerplatte bezoeken. Tijdens de wandeling er heen zien we eerst wat andere monumenten en een aantal overgebleven resten van woningen die ze daar hebben laten staan ter herinnering. Daarna zien we het monument op een grote heuvel voor ons, zeer indrukwekkend en bizar dat hier het begin van de tweede Wereldoorlog was. Onze volgende stop is Gdansk en dan het “oude” gedeelte, voordat we goed en wel de stad in zijn zien we een reuzenrad en uiteraard moet Roderick daar in, Karin beschrijft vanaf de grond op haar instagram hoe hij dit beleefd ? “Ro in rondje 1; *doink doink doink! Waar moet ik kijken, links rechts, Wauh! Andere bankje, staan, joepie! Foto, filmpje, mooi man! 2e rondje; Owh, nog een keer? Maar even weer zitten dan. Leuk! 3e rondje; nog een keer??! Onderuit gezakt, heb het wel gezien. Jawn!” Uiteindelijk heeft hij daar 6 rondjes ingezeten? Daarna lopen we de stad in en het is daar prachtig met zeer mooie gebouwen en straten. Na een Paczki (Poolse donut) en een kop koffie loggen we onze eerste Poolse cache en lopen terug naar de camper, next stop; het kasteel van Malbork. Het is een imposant kasteel wat, net als Gdansk, tijdens WO2 bijna helemaal was stuk geschoten. We lopen daar een paar uur rond en vertrekken naar Elblag, het moet een leuk stadje zijn maar door de harde wind en de regen is het is vandaag niet zoveel aan en we zijn dus weer op tijd terug in de camper.

Dag 8 192 km.

We zijn weer vroeg op pad en willen als eerste naar de bootlift die in het Elblaski kanaal ligt, na een uurtje rijden komen we daar en lopen richting de lift. We hebben geluk, er komt net een boot aan en het is fascinerend om te zien hoe dit gaat. Nadat we broodje in de camper gegeten hebben rijden we weer verder naar Lidzbark Warminski waar een middeleeuws bisschopskasteel staat maar wanneer we daar aankomen zijn ze daar met wegwerkzaamheden bezig en na 3 keer in dezelfde file te hebben gestaan houden we het voor gezien en rijden verder. We gaan naar Reszel waar ook een kasteel staat, bij aankomst eten we op een terrasje eerst een wafel met aardbeien en slagroom en lopen dan naar het kasteel. Via allerlei steile en smalle stenen trappertjes lopen we helemaal naar boven, onderweg staan er verschillende soorten oude martelwerktuigen tentoongesteld, wat hadden ze vroeger pijnlijke methodes om mensen te straffen. We vervolgen ons rit naar Swieta Lipka waar een van de belangrijkste Mariaheiligdommen van Polen staat. Het is een prachtig mooi gebouw en van binnen is die zelfs nog mooier, na het van binnen en buiten gezien te hebben rijden we naar Gierloz, hier is de Wolfsschanze, in 1940 was hier het hoofdkwartier van Hitler. Er zit hier ook een soort van camping bij en omdat het al aan de late kant is besluiten hier te blijven en morgen de Wolfsschanze te bekijken.

Dag 9 178 km.

We zijn er weer op tijd bij en na het ontbijt maken we ons op voor een rondje Wolfsschanze. Ondanks dat er veel bunkers niet meer in goede staat zijn (aan het einde van de oorlog hebben de Duitsers zelf geprobeerd om alles te vernietigen) is het heel indrukkend om te zien. Zeker met de gedachte wat voor kwade plannen hier gesmeed zijn. Wat we dan wel vreemd vinden is dat de geallieerden tot aan het einde van de oorlog niet van het bestaan van dit complex af wisten terwijl het een heel groot complex was en het heel wat werk en beton gekost heeft, dat moet toch opvallen wanneer je zoiets bouwt? We gaan weer verder en rijden het Mazurisch metenplateau binnen, dit omvat de grootste meren van Polen. We zien heel veel water en stoppen voor de lunch in Mikolajki, de zomerhoofdstad van dit gebied. We kunnen nu ook door de Pierogi een streep zetten. Na een wandeling door de haven koopt Karin nog wat Pools servies voor thuis en daarna zetten dan de reis voort. Het is best wel een tocht langs de meren en de niet altijd goede wegen zorgen er voor dat we best wel lang onderweg zijn, maar het is wel mooi. Onderweg stoppen we om wat te drinken bij een leuk mini parkje aan het water. Daar besluiten we om naar Augustów te rijden om daar te overnachten, het is een mooie plek bij een recreatiehaventje.

Dag 10 288 km.

We hebben vandaag drie dingen in de planning,om te beginnen de uitzichttoren bij Mscichy in nationaal park Biebrza. Wanneer je geluk hebt kun je daar elanden spotten. De laatste 3 kilometer daarna toe is echter weer een helse rit over een onverharde landweg, wanneer we daar al stuiterend aankomen blijkt het een prachtige mooie plek te zijn. Karin bakt wentelteefjes en al kauwend genieten we van het uitzicht. Oh ja en geen eland gezien☹️ We gaan we over dezelfde weg terug, nu naar Osowiec, daar zit een beverreservaat. Het is wel weer een mooie route door het nationaal park maar die wegen? Na een uur rijden komen we bij het informatiecentrum en die blijkt dicht te zijn, dus ook geen bevers. Dan maar naar de volgende, het drielandenpunt punt van Polen, Rusland en Litouwen. We moeten hier voor weer helemaal omhoog rijden maar gelukkig kunnen we wel een stukje snelweg meepakken. Rond 18 uur komen we daar aan en gelukkig, we kunnen er gewoon heen lopen. Het is een mooi moment en heel vreemd ook want zoals je kunt zien bij de foto’s zijn de Russen niet echt gastvrij, je mag niet eens op hun kant van de zuil staan. We loggen daar nog een cache en terwijl Karin terug loopt naar de camper vindt Roderick nog een cache in Litouwen. We besluiten een plek voor de nacht op te zoeken en komen uit bij de ingang van nationaal park wigry. Volgens de borden zijn daar ook bevers, het is ons wel best.

Dag 11 283 km.

Voordat we wegrijden loopt Roderick met de hondjes nog een klein stukje het park in en maakt daar wat foto’s van het meertje. We gaan vandaag naar het Tartarendorp in Kruszyniany, hoewel er geen “echte” Tartaren meer zijn is het wel leuk om te zien, ook het kerkhof is bijzonder omdat alle graven naar Mekka zijn gericht. We eten daar allebei ook nog een traditioneel Tartaars gerecht, Karin kiest voor Babka ziemniaczana en Roderick voor Bielusz? Met een volle maag vertrekken we naar Nationaal park van Bialowieza maar dat duurt allemaal langer dan gedacht. De wegen zijn weer niet al te best en rond Bialystok zijn ze met wegwerkzaamheden bezig en dat gaat hier Polen iets minder georganiseerd dan in Nederland. In Nowo Berezowo houden we bij een houten kerkje even een korte pauze en moeten dan nog half uurtje naar de door ons uitgezochte camping. We hadden die camping speciaal uitgezocht omdat daar een wasmachine aanwezig is maar je raad het waarschijnlijk al, die is stuk ? Karin kookt deze avond ook nog twee keer omdat Roderick te zuinig was om eieren weg te gooien en dat maakte de pasta Carbonara niet echt lekkerder, dus eten we spaghetti Bolognese. Tijdens afwas loopt er nog een vos op de camping dus we hebben vandaag in elk geval wel wild gezien!

Dag 12 270 km.

We beginnen vandaag in nationaal park van Bialowieza, omdat je dit park alleen in mag onder begeleiding is het onze bedoeling om met paard en wagen een rondrit te maken. Maar helaas is dat vandaag niet mogelijk, we kunnen wel wandelen met een gids in het park maar dat kan pas aan het einde van de dag, dat word ons te laat. We besluiten om daar wat te eten en het word Bigos, een traditioneel Pools gerecht. Na het eten koopt Roderick daar nog 4 biertjes uit Rusland, Oekraïne, Wit Rusland en Litouwen, als een kind zo blij ? We rijden we naar een ander gedeelte van het park en bezoeken daar een reservaatje met oa bizons, wolven en elanden. Hierna rijden we door naar Grabarka, hier is de heilige berg. Het belangrijkste bedevaartsoord van de orthodoxe christenen in Polen. We gaan verder naar Lublin, een heel mooi historische en gezellig stadje. We parkeren na enig twijfelen en advies de camper op een grote parkeerplaats en gaan de stad in. We eten daar bij de plaatselijke bierbrouwerij. Wanneer we terug komen bij de camper hebben we buren en vlak na ons komen die ook “thuis”, het zijn 3 Belgische vrienden die een tour van drie weken maken om alle bezienswaardigheden van de tweede Wereldoorlog te bezoeken. Onder het genot van Pools pils kletsen we wat af en voordat we er erg in hebben is het 1 uur, nu maar snel op bed.

Dag 13 204 km.

We beginnen de dag met een rondje plaatselijke “zwarte” markt die bij onze overnachtingsplek is, het stelt weinig voor, het is vooral niet moderne kleding en gereedschap. We starten de camper rijden naar Majdanek, een concentratiekampmuseum bij Lublin, het is immens groot en zeer indrukwekkend. We lopen daar drie uur vol afschuw rond. Terug in de camper drinken we een kop koffie en proberen het te laten bezinken. We besluiten om een stuk zuidelijker te rijden en dat is best wel bijzonder hier, je rijdt bij wijze van, van Groningen naar Amsterdam over alleen maar 80 km wegen dwars door dorpjes en steden met kruisingen, rotondes, stoplichten en heel veel zebrapaden. We stoppen aan het eind van de dag op een prachtige camping in Lancut.

Dag 14 174 km.

Weer een rij dag vandaag, we gaan op zoek naar water en tussendoor willen we nog het mooiste kasteel van deze regio zien. Het is een leuke route over kleine bergen en door mooi landschappen. Vlak voor we bij het kasteel zijn staat er een bord met een hoogte beperking van 2 meter 50, wij zijn 2 meter 60 maar over het algemeen worden de beperking wel wat ruimer aangehouden. Wanneer we bij het punt aanhouden lijkt het inderdaad wat laag, terwijl Karin uitstapt om te kijken of het wil rijd Roderick heel langzaam er onderdoor, helaas het past niet en uiteraard moeten we nu weer dezelfde weg terug om richting het water te gaan. Halverwege komen we een nog een bierbrouwerij tegen en natuurlijk stoppen we daar, we kijken daar wat rond en Roderick ruilt wat Maallust biertjes met hun biertjes. We rijden weer verder en even later stoppen we bij een stuwdam en eten daar wat. Het zoeken naar een mooi plekje aan het water valt tegen en rond 17 uur stoppen we maar bij een camping, het is wel bij een strandje dus morgen gaan we genieten van een dagje zon?

Dag 15 0 km.

Het is mooi weer en we hebben besloten om een dagje strand te doen en dat was het dan ook wel?

Dag 16 79 km.

We zijn in het Bieszcady-gebergte en het is super mooi weer, we beginnen de dag met een bezoek aan de grootste dam van Polen bij Solina. Vanaf de parkeerplaats loopt de route via een soort van markt met kleding, souvenirs en eettentjes naar de dam, het is er druk en het uitzicht is mooi. Op de wandeling terug eten we een wafel en iets van gebakken kaas, de ene met jam en de andere met spek, erg lekker! We rijden weer verder en niet veel later stoppen we in Rownia, daar staat een mooie houten Orthodoxe kerk en inderdaad, die is mooi. Een paar kilometer later rijden we Ustrzyki Dolne binnen, er is een markt en het ziet er gezellig uit. We halen er fruit voor het ontbijt, Roderick koopt er een broek en Karin loopt weg op een paar nieuwe schoenen. We drinken er nog wat en gaan dan naar Czarna waar ook weer een mooie houten kerk staat. Na een paar foto’s stappen we weer in de camper en rijden een mooie route door het gebergte. We komen aan bij een uitzichtpunt en stoppen weer, we drinken in de zon een of ander vies alcoholvrij drankje die Roderick eerder deze week van een Pool had gekregen omdat wij hem hadden geholpen om zijn auto te starten met startkabels. We besluiten om een plek voor de nacht op te zoeken en nog even te genieten van het mooie weer, de dag eindigt in Lutowiska.

Dag 17 214 km.

We worden vandaag wakker met regen, jammer want we hadden in de planning om een klein wandelingetje te doen, dan maar in de droge camper. We willen naar het aardolie museum bij Bobkra en volgen weer een mooie route door het gebergte. Tegen half een zijn we er bijna maar stoppen eerst voor de lunch bij een restaurant, de eigenaresse verteld ons dat ze gesloten zijn vanwege een besloten feestje. Intussen klets ze met nog 2 Poolse mensen en zegt dat we wel wat kunnen eten maar dan kippensoep en hoofdgerecht met kip, wij slaan dit aanbod niet af en we worden naar een soort galerijtje geleid waar ze snel een tafel voor ons klaar zet. We eten er heel erg lekker en hoeven maar 60 zloty (ongeveer €15) te betalen wat zelfs voor Poolse begrippen hartstikke goedkoop is, uiteraard ronden wij dit bedrag wel af naar boven? Tien minuten later zijn we bij het aardoliemuseum, Roderick vind het allemaal bere interessant, Karin vind het iets minder en gaat wat eerder terug naar de camper. Nadat Roderick ook weer terug is rijden we door naar Nowy Sacz waar we parkeren voor de nacht.

Dag 18 143 km.

Het is de bedoeling om vandaag naar de zoutmijnen te gaan maar wanneer we wakker worden schijnt de zon, zonde om dan in een mijn te zitten? Dus change of plan, we gaan naar Krakau. Na ongeveer 10 km rijden zien we ineens een mooie parkeerplaats aan een rivier en we maken meteen een stop voor een kop koffie. Een uur later staan we midden in Krakau, we lopen er de hele dag rond, wat een fantastisch mooie stad. Na heel veel foto’s, hapjes en drankjes verlaten we aan bet einde van de dag de stad en rijden naar de parkeerplaats van de zoutmijnen, morgen is er regen voorspeld.

Dag 19 85 km.

Roderick is er op tijd bij vandaag, hij gaat de zoutmijnen, Karin doet waar ze goed in is en blijft op bed liggen? Het is een imposante bezienswaardigheid wat begint met 360 traptrede’s naar beneden. Na ongeveer 2 uur is hij weer terug, we de drinken een kop koffie en zijn een beetje doelloos. We tickets voor Auschwitz maar dat is pas dinsdag om 17:40 uur, we zoeken naar diverse dingen om te doen maar het is allemaal best ver weg. We besluiten om op de gok naar Oświęcim te rijden in de hoop dat er tickets over zijn. Om half twee zijn we daar, Roderick loopt meteen naar de receptie en verdraaid er zijn tickets beschikbaar voor 16 uur, we zetten de camper op de parkeerplaats eten daar onze eerste Golabaki.

Dag 20 309 km.

Tijdens het ontbijt overleggen we wat we gaan doen vandaag want heel langzaam aan loopt de vakantie toch op zijn einde en we zitten nog dik 1000 km van huis. We besluiten om het zuiden te laten voor wat het is en rijden richting het noord westen. De bedoeling is om via Opole naar Wroclaw te rijden. We stoppen eerst nog bij de pomp voor LPG en diesel om 5 minuten later te stoppen bij de Carrefour voor nog wat boodschappen. Eenmaal goed en wel onderweg zien we een grote benzinepomp met het bordje bus/wc en ook daar stoppen we, we legen de wc, de vuilwatertank en vullen ons drinkwater bij. Via de snel en tolwegen arriveren we in Opole, het is lastig om een parkeerplek te vinden want ze er bijna overal met de weg en gebouwen bezig. Na aardig wat rondjes rijden vinden we een plekje, nu eerst maar eens wat eten. Je zult het niet zeggen wanneer je de foto ziet maar we eten pannenkoek, Karin een pannenkoek lasagne, Roderick een crispy rolls pannenkoek gevuld met pulled porc en kaas met een rode bietensoep erbij, het was zeer lekker. Daarna gaan we nog even het stadje in. Wanneer we weg rijden uit Opole trekt Karin aan de noodrem, STOP, DAAR ZIT EEN ACTION!!! Als een kind zo blij komt ze even later weer buiten, ze heeft hier spullen gekocht die in Nederland niet meer verkrijgbaar waren. Inmiddels is het al 7 uur geweest en we besluiten Wroclaw rechts te laten liggen en via de Facebookpagina van Wild Camperen vinden een mooi rustig plekje bij een klooster.

Dag 21 417 km.

Roderick begint de dag met een bezoek aan het klooster waar we overnacht hebben maar helaas is die dicht, dan maar een rondje er om heen lopen. Wanneer bij terug is rijden we naar Glogow en drinken daar een kop koffie. We zetten de reis voort naar Leszno maar daar kunnen we geen parkeerplaats vinden, dan maar naar Rydzyna, het dorpje stelt, op het grote kasteel na, niks voor. We besluiten, net als nog 3 bussen vol met toeristen, om daar maar te eten. Doordat het zo druk was duurde het allemaal wat langer dan verwacht en we besluiten om maar wat kilometers te maken vandaag. Vlak voor Szczecin vinden we een picknickplaats in het bos en stoppen daar, morgen de foto want het is nu te donker.

Dag 22 83 km.

De vakantie loopt nu echt op z’n einde en we gaan vandaag naar Szczecin om ons zloty’s op te maken. Dat blijkt nogal tegen te vallen want na een uur vinden we pas een parkeerplaats en dan kunnen we het “centrum” ook nog niet vinden. We lopen oeverloos rond en belanden bij een cafe aan het water waar we wat drinken. Aan de overkant zien we meer horeca en een grote parkeerplaats. We lopen terug naar de camper en rijden daar heen. Het is een mooie plek om te overnachten en we sluiten de avond af met een lekker etentje bij de Poolse Robin Hood.

Dag 23 388 km.

We worden deze vakantie voor de laatste keer wakker in Polen. We rijden voor de laatste keer naar onze “vaste” supermarkt ,de Biedronka, en daar maken we onze laatste zloty’s op? We hebben vandaag afgesproken met Jeroen en Jolanda, vrienden van het camperforum, ook zijn ze de beheerders van de Facebookgroep Wild Camperen. We zijn weer lang onderweg want het is nog steeds een en al baustelle in Duitsland. Tegen half vijf komen we aan in Bleckede waar Jeroen & Jolanda al zijn. Hun zijn echte wereldreizigers, ze zijn ongeveer 6 maanden per jaar met hun camper onderweg en komen in landen als Mongolië, Benin, Tadzjikistan en Palestina. Je kunt meer over hun reizen lezen op www.campereis.nl Na een etentje bij de Griek drinken we wat in hun camper en luisteren met open mond naar hun reisverhalen. Later als we groot zijn ………..

Dag 24 391 km.

Nadat we Jeroen en Jolanda hebben uitgezwaaid verrekken wij ook, we gaan naar Bremen want Karin wil nog winterkleding kopen. Na een dagje shoppen rijden we naar Borger en dan is het na 5126 kilometer officieel, de vakantie zit er op! We hebben genoten van Polen en de bevolking, het is zeker een aanrader!

Weekendje hondestrand

Karin is zaterdag en zondag vrij en omdat de weersvoorspellingen er heel goed uitzien willen we zaterdag naar het Lauwersmeer bij Lauwersoog want daar zit ook een hondenstrand bij.
We besluiten op het laatste moment om vrijdagavond al heen te gaan zodat we zaterdags op tijd in de zon kunnen zitten.
Het blijkt een gewilde plek voor de honden en hun baasjes want de hele dag is het een drukke bedoeling met spartelende en rennende twee en viervoeters.
Aan het einde van de middag krijgen we nog visite van een ex collega van Karin waar we een borrel mee drinken.
We halen nog een patatje bij het naastgelegen strandpaviljoen en stappen op tijd in de camper want ondanks dat het schitterend weer is waaien we zo wat weg.
De volgende morgen komen we er achter hoe warm het is geweest want we zijn beide aardig rood ondanks dat we ons toch wel hadden ingesmeerd.
We blijven zondag dan ook wat langer in de schaduw voor de camper zitten en gaan pas halverwege de middag nog even met de honden het water in.
De wind blijft echter ook aanhouden en dan vinden we het mooi geweest.
We rijden nog naar Lauwersoog voor een portie kibbeling en een bord heerlijke bouillabaisse en in de jachthaven van Winsum sluiten we ons weekendje af met een espresso.