Een samenvatting van deze mooie reis.
Sinds dit jaar kiezen we om de beurt de vakantiebestemming uit. Roderick koos dit jaar de voorjaarsvakantie, Zwitserland en Karin koos de grote vakantie, zij wilde graag naar Spanje. Samen besloten we om in Spanje bij Picos de Europa te beginnen en dan via de Costa Verde weer langzaam aan terug te gaan, wat een goede keuze was dit. Het waren wèl behoorlijk wat kilometers rijden naar het beginpunt. Sinds vorig jaar hebben we afgesproken dat we om en om rijden in de camper, de ene dag rijdt Roderick en de andere dag rijdt Karin, dit bevalt ons beide zeer goed. Maar daardoor merkten we ook meteen het voordeel van omstebeurt rijden. De heenreis was 1774 kilometer maar vanaf dat moment begon de vakantie ook echt. In totaal zijn we 25 dagen onderweg geweest en hebben we 4487 kilometer gereden. We hebben eigenlijk drie vakanties in één gehad. De ruige omgeving van de Picos, de rustige stranden in combinatie met groene omgeving van de Costa Verde en de toeristische Franse zandstranden. In het Picos gebergte valt op dat je met de camper zeer welkom bent. De camperplekken met service stations zijn in de meeste gevallen kosteloos en vind je langs de mooiste routes. Hierbij moeten we opmerken dat kampeergedrag vaak niet is toegestaan. Dit was dan ook een vakantie waar we weinig voor de camper hebben gezeten en onze activiteiten inclusief terrasjes buiten de deur deden. Maar wat hebben we ons daardoor aangepast aan het dagelijkse leven van de Spanjaard. Heerlijk. In de ochtend een stukje rijden. Een plekje zoeken op het heetst van de dag, even relaxen, lezen, borreltje, om vervolgens de plaatselijke bevolking op te zoeken in schattige dorpjes, mooie steden of gezellig terrasjes. Deze manier van leven werd langs de groene kust alleen maar versterkt met gele stranden en een blauwe zee. Heerlijk in de middag op een strand zonder dat je aan het einde van de middag op moet pakken om te gaan eten. Relax, het leven begint pas weer om acht uur in de avond. En als we dan moe en voldaan rond elf uur weer in de camper kwamen was het nog even nagenieten en een stukje schrijven om daarna niet te laat naar bed te gaan, de ochtend pakken we op vakantie altijd optimaal mee, dus op tijd de beentjes weer naast het bed. Tot slot hebben we het voordeel van ‘op vakantie gaan in September’ op meerdere vlakken als positief ervaren. Niet al te druk, veel Spanjaarden die zelf vakantie vieren en de temperaturen zijn heerlijk. Lekker warm en niet ondragelijk heet. Wat we beiden niet verwacht hadden is dat we Spanje hoog in ons favorieten lijstje hebben geplaatst. Vriendelijk en gastvrije bevolking, hondvriendelijk, lekker eten, schoon en opgeruimd, geen tot weinig zwerfdieren, betaalbaar en schitterende natuur. Een aanrader met mooie cijfers dus!
De gereden route in Polarsteps.
De gereden route in MyMaps.
Dag 1, 25 augustus.
Borger – Massy 662 km.
Na het gedag zeggen van Roderick‘s vader en Karin haar ouders rijden we om 18:15 uur Borger uit.
De reis rijdt voorspoedig en even voor 21 uur rijden we België in. Eén uur later stoppen we bij een benzinestation waar we tanken en wat te eten halen bij de Burger King.
Na het eten neemt Karin het stuur over en even na half twaalf passeren we de Franse grens.
Karin heeft er zin in en ze rijdt door tot even na Parijs.
Intussen zoekt Roderick op allerlei apps naar een camperplaats rond Parijs en uiteindelijk vindt hij in de app StayFree er 1 in Massy.
We komen er om 2:30 uur aan, nu snel op bed.
Dag 2, 26 augustus.
Massy – Peñamellera Baja 1082 km.
Ondanks dat het gisteren laat was is Roderick om 8 uur alweer uit bed.
Hij loopt eerst een rondje met Achi en koopt onderweg verse croissants bij de boulangerie.
Terug in de camper maakt hij Karin wakker en wanneer de croissants op zijn rijden we weg. Het is dan half 11.
We hebben als doel om sws vandaag Spanje in te rijden
Na een ongeveer 150 kilometer rijden verlaten we de snelweg en gooien de tank vol bij een Leclerc benzinepomp.
Rond half twee verlaten we weer de snelweg maar dan om een broodje te eten, vanaf daar neemt Karin het stuur weer over en om half 8 rijden we Spanje in.
Een half uur later stoppen we bij een wegrestaurant en eten daar gehaktballetjes met aardappelpuree, we besluiten ook meteen om nog een stuk door te rijden en om half 12 parkeren we de camper op de Camperplaats in Peñamellera Baja.
Morgen nog een half uurtje rijden naar Potes waar onze vakantie dan echt begint.
Dag 3, 27 augustus.
Peñamellera Baja – Teleférico Fuente Dé, Camaleño 51 km.
Vandaag begint de vakantie dan echt, na meer dan 1700 snelwegkilometers in 1,5 dag rijden we er vandaag 51 en dan zonder snelweg.
De bedoeling was om gisteren in het dorp Potes te overnachten maar dankzij een gouden ingeving van Karin doen we dat niet, we zouden dan het begin van de Picos in het donker rijden, wat natuurlijk zonde is.
En niets blijkt minder waar, we rijden een prachtige route door de kloof van La Hermida naar Potes.
Eenmaal aangekomen in Potes blijkt dit, zoals al gelezen, een prachtig mooi dorp te zijn.
Onder het genot van een hapje en een drankje struinen we er de hele dag dag rond.
Nadat we “alles” gezien hebben rijden we naar *Teleférico Fuente Dé waar we om 16 uur aankomen.
Helaas begint het dan net te regenen, we besluiten om hier te overnachten en morgen de kabelbaan te nemen naar het uitzicht over de Picos.
Nu eerst een borrel en straks even ergens wat eten.
*Teleferico Fuente Dé is de bekendste toeristische attractie van De Picos. Het is een afgesloten gondel die je in een paar minuten 800 meter hoger laat uitstappen. Je bevindt je dan op 1823 meter hoogte met een schitterend uitzicht over de bergen van de Picos de Europa.
Dag 4, 28 augustus.
Teleférico Fuente Dé, Camaleño – Sotres 92 km.
Vandaag gaan we met de kabelbaan naar 1823 meter hoogte waar we dan een schitterend uitzicht over de bergen van de Picos de Europa moeten hebben maar het ziet er somber uit, de top van de Picos is in wolken gehuld.
We doen Achi in de hondenrugzak maar helaas worden we bij de ingang geweigerd , honden moeten in een afgesloten draagmiddel zitten.
Roderick brengt Achi terug naar de camper en daarna sluiten we weer achteraan in de rij.
Eenmaal boven is inderdaad alles bewolkt en is er totaal geen uitzicht, balen maar het is niet anders.
We kopen daar nog een magneetje, een jas voor Roderick, drinken een espresso met gebak en een tortilla de patatas en gaan dan weer naar beneden.
Terug in de camper stapt Karin achter het stuur en rijden we richting Sotres.
Helaas is de korte route afgesloten en moeten we de weg van gisteren weer helemaal terug volgen.
Op zich geen straf maar het is wel anderhalf uur langer rijden, ondanks dat is het weer een mooie route.
Onderweg stoppen we in Poncebos waar een treintje vertrekt naar *Bulnes.
Helaas voor ons zijn de eerst volgende vrije plekken in de trein pas beschikbaar over drie uur, dat duurt ons te lang.
We rijden door naar Sotres, een dorpje midden in de Picos.
We mogen de camper parkeren op een groot grasveld aan de rand van het dorp en gaan daarna wat drinken in het dorpje. Daar ontmoeten we binnenlanders met de broer van Achi, het is twee druppels water, alleen wat langere poten. We lopen binnendoor en komen nog een loslopende kip en poesje tegen, wat mij eraan herinnerd dat het een echte loslopende dierendag was. Geiten, koeien, alles liep over de weg. En ja, wij houden daarvan.
Vanavond maar eens de Asturische keuken uitproberen.
- Bulnes
Bulnes is een piepklein charmant dorpje midden in de Picos de Europa. Een dorpje zoals er nog maar weinig zijn. Bulnes kun je namelijk alleen te voet of met de kabelbaan bezoeken. Het is dé perfecte plek om te ontsnappen aan de drukte en te genieten van een prachtige wandeling door de natuur en het fijne sfeertje van dit dorpje. Het dorpje telt nog steeds 30 inwoners.
Dag 5, 29 augustus.
Sotres – Infiesto 108 km.
Eerst even terug naar gisteravond.
We wilden gisteren graag de Asturische keuken proberen en Karin had via Google hotel Sotres gevonden, daar waren de reviews zeer goed dus daar zijn we heen gegaan.
En de reviews hadden gelijk.
We begonnen met Sidra, Sidra is de cider die in Asturië gemaakt word.
Als voorgerecht namen we Fabada asturiana, een bonenschotel wat bestaat uit: witte bonen, lokale chorizo, morcilla (bloedworst) en lacón (gezouten varkensschouder, een soort spek) knoflook, ui, paprikapoeder en wat safraan.
Als hoofdgerecht namen we croquetas de jamón en Cachopo, twee grote kalfslappen, gevuld met de lekkerste lokale ham en kaas.
Gelukkig had de serveerster ons al verteld dat we de voor en hoofdgerechten beter konden delen anders hadden we dit nooit opgekregen.
Ook het dessert hebben we gedeeld, dit was Arroz con leche, een rijstpudding met melk, suiker, wat citroen en een beetje kaneel.
Ook dit was weer heerlijk, helaas moesten we de terugweg heuveltje op anders waren we naar huis gerold.
Dan naar vandaag.
We beginnen de dag met een kleine wandeling naar het uitzichtpunt net buiten het dorp en daarna eten we een Spaans ontbijt bij de plaatselijke kaasmakerij, ook dit was weer heerlijk.
Hierna rijden we weg uit Sotres en net als gisteren moeten we heel stuk terug over dezelfde route als de heenweg.
Om 12:30 komen we in Cangas de Onis, we parkeren de camper op daarvoor bestemde parkeerplaats, betalen €3 en gaan het dorp.
Na een stukje wandelen in de zon stoppen we eerst op een terras, we nemen een biertje die geserveerd worden met olijven, een Tinto Verona begeleid met croquetas de jamón.
Na deze traktatie lopen we verder.
Rond 16 uur hebben we alles wel gezien hier en rijden we door naar Arriondas, dit plaatsje staat volledig in het teken van adventure activiteiten en voor de rest is daar niks te beleven, we rijden door.
Uiteindelijk komen we terecht in Infiesto, waar we een camperplaats net buiten het dorp vinden. Hier gaan we wat eten en de nacht door brengen.
Dag 6, 30 augustus.
Infiesto – Luarca 155 km.
Na het ontbijt rijden we naar Nava, daar is het Museo de la Sidra
Dit museum neemt je mee naar de geschiedenis van de Sidra, bij ons beter bekend als cider.
Het is een leuk museum, we krijgen er nog een slokje Sidra, Roderick oefent met water hoe je een Sidra inschenkt en uiteraard kopen we ook nog wat flessen 🍻
Hierna lopen we het dorp in voor een drankje en een broodje, leuk om te zien dat alle terrassen vol zitten locals.
Met een gevuld maagje rijden we naar Llanera, daar is het Museo Fernando Alonso.
In dit museum loop je langs de lange carrière van F1 coureur Fernando Alonso.
Wat mooi om al die F1 auto’s en alles wat er bij de autosport komt kijken in het echt te zien.
Ook Nederland werd vertegenwoordigd met een helm van Max verstappen.
Bij het verlaten van het museum drinken we nog wat op het terras van de kartbaan en rijden dan naar *Luarca, vanaf hier gaan we langs de Costa Verde rijden.
Wanneer we Luarca in rijden twijfelen we of een camping opzoeken of naar de gratis camperplek gaan.
We kiezen uiteindelijk voor de camping en rijden Luarca weer uit.
Aangekomen bij de camping wordt ons verteld dat we alleen vandaag kunnen blijven en morgenochtend weer weg moeten omdat de camping gaat sluiten voor de winterstop, hier hebben we geen zin en we rijden terug naar Luarca.
Het is niet de mooiste plek, maar het is dichtbij het centrum en een kwartier lopen van de haven waar we straks dan even heen wandelen.
- Luarca is één van de meest schilderachtig vissersdorpen aan de noordkust van Spanje en ligt tussen steile hellingen aan de monding van het riviertje de Rio Negro. De sfeervolle haven van Luarca is het hart van het vissersplaatsje en biedt een prachtige achtergrond voor ontspannende wandelingen langs de kade en het bewonderen van de kleurrijke vissersboten. Breng zeker een bezoekje aan het kappelletje ‘Capilla de la Atalaya’ met de aangrenzende begraafplaats waar je een prachtig uitzichtpunt hebt of maak een wandeling door de tuinen van ‘Jardines de La Fonte Baxa’.
Dag 7, 31 augustus.
Luarca – Playa del Silincio 45 km.
Vandaag beginnen we aan de Costa Verde, het is mooi weer en we verheugen ons op mooie plekjes met de camper aan het strand.
Maar eerst gaan Roderick en Achi naar het kapelletje wat hoog boven het stadje staat.
Het is een stevig wandelingetje met ook nog wat trappen erbij, maar het is weer de moeite waard.
Op de terugweg nemen ze nog broodjes van de bakker mee en wanneer die op zijn begint de Costa Verde route.
Een van de eerste strandjes waar we heen willen staat een bord met een hoogtebeperking van 2 meter oftewel campers zijn hier niet welkom.
We rijden door naar Ermita de la Regalina, dit is een klein kerkje op een hoge klif met een fantastische uitzicht, vanaf hier zien we ook een strand.
Na het uitzicht en de foto’s daarvan rijden we daar heen.
Ook hier zijn campers niet welkom maar we vinden nog wel een parkeerplaats vlak voor de hoogtebeperking.
We parkeren de camper maar wanneer we naar het strand kijken zien we een toegangsverbodbord voor honden, Roderick vraagt aan de strandwachters of Achi wel aangelijnd mee mag maar helaas mag dat ook niet.
We starten de camper maar en gaan op zoek naar het volgende “playa” bordje.
Die komt al vrij snel maar wanneer we bijna bij het strand zijn is de weg afgesloten met een hek,weer geen playa.
Na wat kunst en vliegwerk hebben we de camper gedraaid en rijden we weer naar het volgende bordje, ook dit leidt tot niets want dit blijkt een wandelpad te zijn, zucht!
Niet veel verder weer een “playa” bordje.
Campercontact geeft aan dat hier een camperplaats zit maar wanneer je de route aanklikt meldt die dat deze weg gestremd is terwijl Google Maps dat niet weergeeft, we gokken op Google.
En zo waar, voor €5 mogen we hier parkeren en overnachten.
Het moet wel een stukje lopen zijn maar dat zien we straks dan wel.
We pakken onze strandspullen bij elkaar en dan komen we er achter wat een “stukje” lopen is.
We moeten eerst een heel stuk omlaag over een klein weggetje, daarna moeten we verder omlaag over een onverhard pad en als kers op de slagroom mogen we nog een heleboel ongelijke stenen traptreden afdalen, in totaal ongeveer een half uur afzien. Hoe lelijk en stom dit strandje misschien uitpakt, we blijven verplicht een paar uur hangen. Maar het valt mee, het zijn kiezels, de zee is druk en wild, het wordt vloed en dat betekend 1x verhuizen en er zijn ministeentjes die in je waterschoenen terecht komen. Maar we zijn tevreden, we zeggen minstens 2x dat het genieten is zo. En ja, dan toch terug lopen na een paar uur. Zeggen we verder niets over, wordt het verhaal niet gezelliger van. Eenmaal bij de camper is het eerst uitpuffen en bijkomen. Dan maakt Karin om 21 uur nog even een broodje gebakken ei, wij doen prima mee met de Spaanse eettijden. Vannacht slapen we vast rustig, van alle campers is er naast ons één blijven staan.
Dag 8, 1 september.
Playa del Silincio – Bayas 58 km.
We worden vandaag wakker met 1 gemeenschappelijke deler, spierpijn.
Maar ondanks dat blijkt onze eerste stop meteen weer een pittige wandeling te zijn.
We gaan naar Fabo de Cabo Vidio, dit is een vuurtoren die heel eenzaam op een klif staat en waar je helemaal om heen kunt lopen, wat prachtige uitzichten oplevert.
Het enige nadeel is, we moeten eerst twee kilometer lopen om er te komen maar het is allemaal meer dan de moeite waard.
Hierna rijden we naar Cudillero, Cudillero is een prachtig klein vissersdorpje. Met kleurrijke huizen die tegen de heuvels zijn gebouwd zijn, een mooie haven, een gezellig centrum en een grote parkeerplaats voor campers op ongeveer 1,5 kilometer afstand, die pakken we dan ook maar weer mee.
We wandelen er wat, “lunchen” er, kopen souvenirs en halen alvast broodjes voor het avondeten.
Ook dit stadje was weer zeer de moeite waard.
Intussen is de zon goed z’n best aan het doen, tijd voor strand.
We zoeken op Google Maps naar de dichtstbijzijnde en daar aangekomen rijden we op een prachtig mooi strand af met een ruime parkeerplaats , we vragen aan de parkeerwachter of er honden op het strand mogen komen, dat mag jammer genoeg niet, wel weet hij een strand waar honden wel welkom zijn en hij stuurt ons naar Bayas.
Ook hier is parkeerruimte genoeg alleen mag je hier niet overnachten, we vinden het wel prima zo.
Alleen wanneer we het strand op lopen voelen we dat het hard waait en zien we een rode vlag, balen want dat betekent een zwemverbod.
Wanneer we geïnstalleerd zijn zien we ook wel aan de golven dat het inderdaad niet vertrouwd is, wel heeft Roderick nog wel gepootje baadt.
Rond een uur of zeven wordt de zon wat minder en de wind wat kouder, tijd om te gaan.
We spoelen ons bij de buitendouches af en gaan daarna op zoek naar een overnachtingsplaats, we komen uiteindelijk terecht bij een klein kerkhofje boven aan het dorp.
Hier eten we onze broodjes op en brengen er het laatste restje avond door. Morgen naar Aviles.
Dag 9, 2 september.
Bayas – Overo 27 km.
Na een zeer rustige nacht bij de begraafplaats rijden we naar Aviles waar we 20 km later aankomen.
We gaan een middagje sightseeing doen maar wanneer we de camper op de parkeerplaats neerzetten zien we dat er tegen we naast Deco China staan, zeg maar een soort Chinese Action maar dan groter en met meer “rommel” en toch gaan we niet met lege handen de winkel uit.
Hierna lopen we naar de stad en na ongeveer een kwartier zijn we daar, we beginnen in de “Calle de Rivero”, een mooie geplaveide straat met traditionele Asturische huizen.
Halverwege deze straat drinken we een espresso met een plakje cake en lopen door het Parque de Ferrera naar de Calle de Galiana, dit is een van de meest karakteristieke straten van de stad vooral door de arcades (bogengalerijen) en de kleurrijke huizen met smeedijzeren balkons.
We lopen door naar de Palacio de Balsera, die helaas in de steigers staat, dan komen we langs Escuela de Artes y Oficios, de kunst en ambachtsschool gevolgd door de Iglesia de San Nicolás de Bari waarna we eerst wat gaan eten. We nemen het “menu del dia”, wat volgens ons betekend dat je de hele dag niet weer hoeft te eten 😉.
Via het stadhuis lopen we langs “Iglesia de los Padres Franciscanos”, een historische kerk die al gebouwd is in de 13eeuw, en zien we het “Palacio de Camposagrado”. We kijken nog rond in een mini winkelcentrumpje, drinken een ijskoffie en kijken uit op het paleis van Balsera, die in de steigers staat omdat die wordt verbouwd tot hotel. De volgende en laatste bezienswaardigheid is “Iglesia de Santo Tomás de Cantorbery”, de plattegrond moet de vorm hebben van een Latijns kruis maar dat kunnen we natuurlijk niet zien.
Hierna maken we nog een foto van “Centro Niemeyer”, dit is een multicultureel complex en ondanks dat de naam het doet vermoeden is dit niet ontworpen door een Nederlander maar door een Braziliaan.
We hebben nu zo’n beetje alles wel gezien en we gaan 4 kilometer verderop op een camperplaats staan, even weg uit de drukte.
Dag 10, 3 september.
Overo – Gijón 20 km.
Gisteravond waren we voor het naar bed gaan nog aan het overleggen wat we vandaag gingen doen, we wilden sws naar Gijón maar er is in de buurt van het centrum geen camperplaats.
Karin kijkt uit nieuwsgierigheid nog even op de Stayfree app, een app die we eigenlijk nooit gebruiken, en vindt daar aan het strand een grote parking met camperplekken.
Na het ontbijt rijden we meteen die kant op en terwijl wij er aankomen rijdt er net een camper weg, we parkeren de camper en staan meteen mooi in de schaduw.
De rest van de dag liggen we op het strand, we vermaken ons prima in de warme zon die wordt begeleid door een klein windje.
We zien helaas wel de vlag van de strand wachters veranderen van groen, naar geel met een kwallenwaarschuwing, naar rood.
Roderick had bij de groene vlag al even gezwommen dus dat scheelde weer.
Rond 19:30 is het wel mooi geweest en verlaten we het strand, we douchen in de camper en als volleerde Spanjaarden stappen we om 21:30 een Sidreria binnen.
We bestellen een Tinto de Verano en een Sidra voor Roderick, die geserveerd wordt in een tafeltap en daar begint dan ook meteen onze Spaanse inburgeringscursus.
Roderick schenkt zijn glas een kwart vol maar dat is niet de bedoeling.
De bedoeling van de tafeltap is dat er zuurstof bij je cider in komt, je schenkt dus 1 slok in en drinkt die meteen op, anders is de zuurstof er weer uit. Dit vergeten we niet weer.
Onbedoeld gaan we verder met de inburgeringscursus, we bestellen 1 voorgerecht en 2 hoofdgerechten, de ober kijkt ons hoofdschuddend aan zegt dat dat veel te veel is en raad ons aan om alleen samen één hoofdgerecht te nemen, uiteraard slaan we zijn wijze raad niet in de wind en we bestellen Cachopo, de Asturische cordon bleu en wat zijn we blij met zijn advies (Dit is niet de eerste keer dat we ons vergissen in de hoeveelheden in Spanje).
Het is meer dan voldoende voor ons twee.
Hierna nemen we als dessert de Arrez con Leche, een heerlijke Spaanse rijstepap. We sluiten af met een espresso en krijgen van de ober allebei een “Licor de Hierbas” dit is een Gallische digestie, lekker fris door de smaak van onder andere kamille en munt. Als Karin bij het verlaten van het restaurant een melonchello aanwijst naar Ro, laat de barkeeper dat moment niet onbenut en binnen een tel staat er een glaasje om te proberen. Heerlijk, een boswandeling van meloen. Met rode wangetjes lopen we nog een rondje door de straten en langs het strand. Dit is zo’n mooi plekje dat we er een dagje aan vast plakken. Er is hier nog genoeg te zien. Buenas noches!
Dag 11, 4 september.
Gijón 26.000 stappen.
Geen kilometers maar stappen.
We staan goed op deze camperplaats bij het strand en gisteren hadden we al bedacht om hier nog een nacht te blijven en vandaag naar de binnenstad en kustlijn van Gijón te lopen.
Om 12 uur lopen we die kant op en met af en toe een stop is onze eerste bezienswaardigheden de Árbol de la Sidra, een monument gemaakt van 3200 gebruikte Sidra flessen. Hierna volgen: Kunstwerk Nordeste, Batería baja de Santa Catalina, Mirador de Llara (uitzichtpunt), Elogio del Horizonte (De heuvel Santa Catalina) het hoogste punt van het gelijknamige schiereiland. (waartoe de visserswijk Cimadevilla behoort , het oudste deel van de huidige stad Gijón).
We eten wat in diezelfde visserswijk en zien daar ook de Casa Rectoral de San Pedro (Pastorie van Sint-Petrus), en de Iglesia de San Pedro (vanaf hier heb je een mooi uitzicht over het stadsstrand).
Van Plaza Mayor lopen we via Plazuela de Jovellands naar de Iglesia de San Pedro (de architect van deze kerk is een van de belangrijkste Asturische architecten van de 19e en 20e eeuw) en als laatste zien we de La Basílica-Santuario del Sagrado Corazón de Jesús, de Katholieke kerk van Gijón.
Vanaf hier vinden we het wel mooi geweest met het sightseeing en lopen we op ons gevoel verder door deze mooie stad. Gewoon lopen en verdwalen noemen we dat. Wanneer we er genoeg van hebben kijken we hoe we terug moeten lopen, dit is na een uurtje of 10 lopen en struinen.
26.000 stappen later ploffen we uitgeput in de camper, morgen maar weer een dagje rijden.
Dag 12, 5 september.
Gijón – Caravia 77 km.
We laten Gijón, en helaas de zon ook, achter ons maar de temperatuur is nog steeds rond de 23*.
Van ons laatste uitzicht op Gijón maken we nog een foto en rijden dan naar Tazones, een schilderachtig vissersdorp en staat bekend om zijn kleurrijke vissershuisjes, de Casa de las Conchas een huis in het dorp dat volledig is bedekt met schelpen, het kerkje en de diverse uitzichtpunten.
We eten er nog een soort van Paella maar dan met kip en rijden door naar Llastes.
Ook dit is een schilderachtig vissersdorpje maar helaas hebben ze hier een hekel aan campers.
De grote parkeerplaatsen hebben allemaal een hoogtebeperking en de normale parkeerplaatsen zijn zelfs voor ons te klein.
We rijden door naar Playa de Griega.
Dit strand is zo’n 800 meter lang en ligt bij de monding van de rivier de Libardón, waar natuurlijke poelen ontstaan.
Leuk om te te zien.
Dan vinden we het mooi geweest voor vandaag, met het lood nog in de benen en zere bott’n van gisteren rijden we naar Caravia waar we boven op een klif staan met uitzicht op de zee en het strand, dikke prima zo! De rest van de dag in de relax stand.
Dag 13, 6 september.
Caravia – Llanes 77 km.
Wanneer we wakker worden is het stralend mooi weer, zelfs warm voor dit tijdstip van de dag.
Roderick loopt met Achi een rondje over het strand en ziet achter in ons de bergen donkere lucht en het begint daar ook te rommelen, heel vreemd.
Terug in de camper barst het noodweer los, we besluiten om nog even te blijven staan.
Rond 12 uur is het weer droog en breekt ook de zon weer door, tijd om te rijden.
We beginnen bij Mirador del Fitu, een uitkijktoren met mooie uitzichten over het Asturische landschap zoals de zee, bergen, weiden, valleien en dorpen.
We kopen er nog een magneetje en een T-shirt voor Roderick en rijden dan naar Ribadesella.
Helaas zijn ze hier niet gek op campers en wordt parkeren onmogelijk gemaakt, we rijden door.
De volgende stop is Bufones de Pria,
we parkeren de camper op de daarvoor bestemde parkeerplaats en lopen de rest.
Halverwege stoppen we “even” om wat te eten, het is er echter zo druk dat we eerst een half uur moeten wachten op een tafel maar het is het wachten meer dan waard. We eten de gerechten van het huis, Tortos (maïskoekjes), huevos (ei) y picadillo (het gehakt waar chorizo van gemaakt wordt) en Gamba’s, Huevos y patates. Als toetje nemen we nog een tarta de queso (Asturische cheesecake).
Met een volle maag lopen we naar Bufones de Pria.
Dit is een natuurspektakel, bij ruig weer stroomt de zee hier de onderzeese grotten en via gaten in de klif spuit het zeewater als geisers er weer uit, helaas voor ons is de zee niet ruig genoeg. Er zijn wel een paar spelonken in de grond waar je voor je gevoel makkelijk in kan vallen.
We horen onder ons dan ook het water de grotten in stromen, maar de geisers blijven achterwege. Tijdens de wandeling terug zien we nog een heel bijzonder strand, bij vloed ligt het aan zee en bij eb moet je door een straat van kliffen door lopen om bij de zee te komen.
Terug bij de camper is het alweer 17:30 uur, tijd om een camperplek op te zoeken. We gaan naar Llanes, daar is een groot parkeerterrein voor campers op 20 minuten lopen van het oude vissersplaatsje.
Morgen maar weer aan de wandel.
Dag 14, 7 september.
Llanes – Prellezo (Playa de Barnejo-Berrellín) 56 km.
Vandaag liggen we wat langer op bed, we willen nog naar het centrum van Llanes dus geen haast in de vroege morgen.
Na een klein rondje met Achi zitten we beide aan de koffie en op de telefoon (Roderick op de voorstoel en Karin op bed, eigenlijk zoals elke ochtend) om te kijken waar we vandaag heen gaan.
Op dat moment word er op het raam getikt . Dat zijn we niet gewend en Achi ook niet want die springt van de stoel en gooit Roderick zijn koffie door de camper.
Na het snel schoonmaken doet Roderick een beetje beduusd de camperdeur open.
Het zijn Bert en Jose, wij volgen elkaar op Polarsteps en zij zagen gisteren een bekende camper het terrein op rijden.
Na wat bijkletsen verlaten hun de camperplaats richting Oviedo en lopen wij naar Llanes.
Bert en Jose zeiden dat je hier achter mooi over de klippen naar het stadje kunt lopen en daar was geen woord van gelogen.
Na ons bezoekje aan het stadje verlaten we Asturias & de Costa Verde en rijden we Cantabria in.
We stellen de navigatie in op San Vicente de la Barquera, omdat we denken dat we dan een beetje de kust kunnen volgen, wij moeten minder denken.
De route loopt overal behalve langs de kust.
We stoppen eerst voor een kop koffie om te kijken wat we niet goed doen en dat blijkt best mee te vallen, met enig geduld hadden we vanzelf gemerkt dat we weer richting de kust gingen.
Wanneer we de kust weer zien gaan we op zoek naar een overnachtingsplek, de eerste parkeerplaats waar we aankomen staan weer de bekende beruchte borden, we rijden helaas weer door.
Op Park4Night vinden we nog een parkeerplaats bij de zee/strand en hier zijn we wel welkom, mooi.
We kunnen de camper nog netjes in een hoekje kwijt en hebben zo ook nog een beetje privé, we maken nog een wandeling naar het strand en gaan dan lekker in de zon naast de camper zitten.
Morgen zien we wel weer wat de dag brengt.
Dag 15, 8 september .
Prellezo (Playa de Barnejo-Berrellín) – Santander 83 km.
Voordat we gisteren op bed gingen hadden we eerst nog even de planning voor vandaag doorgenomen want volgens de weerapps krijgen we regen.
Regen is niet leuk, maar voor Karin wel een goed excuus voor een middagje shoppingmall.
Lang verhaal kort, we gaan Santander maar wel via Santillana del Mar.
Santillana del Mar is een middeleeuwse stad staat bekend als “de stad van de drie leugens” want ondanks wat de naam in het Spaans doet vermoeden, is het niet heilig (santo) en heeft het geen vlaktes (llana) en geen zee (mar). Maar het is wel een dorp met mooie historische gebouwen en een echte middeleeuwse sfeer, wat eigenlijk niet zo fijn loopt 😉.
We parkeren de camper weer op de daarvoor aangewezen plek en lopen het dorp in.
Het is er zeer toeristisch maar dat maakt het zeker niet minder mooi.
We drinken een Sidra met pinchos, kopen wat souveniertjes, drinken verse melk met een cake en kaastaartje.
Nog een aparte bijkomstigheid, de zon schijnt en het is warm en dat maakt het lopen zeker niet makkelijker.
Wanneer we “alles” gezien hebben lopen we terug naar de camper en rijden binnendoor naar Santander.
We rijden weer een mooie route met bijzondere uitzichten.
Wanneer we aankomen bij de shoppingmall stapt Karin uit en rijden Roderick en Achi door naar de autowasserette, zij gaan de camper van binnen stofzuigen en de buitenkant afspoelen.
Nadat dit gebeurd is rijden ze terug naar de mall.
Roderick kijkt nog de aflevering van Radar terug over de thuisbatterijen en gaat daarna ook naar de mall.
We drinken daar een borrel en eten een snackje. Rond 20 uur zien we elkaar weer en doen dan wat fastfood, eten nog een ijsje en rijden naar de haven waar een camperplek is.
Morgen weer een stukje naar het noorden.
Dag 16, 9 september.
Santander – Castro Urdiales 106 km.
Vandaag hebben we een programma, we willen graag een was draaien en we moeten nog op zoek naar een dop voor het cassettetoilet want een van de eerste dagen heeft Roderick tijdens het legen van het toilet de dop in de afvoer laten vallen.
We hebben gelukkig altijd een extra toilet bij ons maar in die dop zit geen gat voor de aanzuiging van de SOG en dan hebben daar dus ook niks aan.
We vinden op het internet 2 watersportzaken en 1 camperbedrijf, we gaan ze op volgorde van afstand bij langs. Uiteraard slagen we niet bij de watersportzaken maar wel bij het camperbedrijf en die maken nog eens de dop SOG klaar.
Op naar een wasserette, we vinden er drie in Santoña alleen het vinden van een parkeerplaats blijkt lastiger.
Na wat rondrijden af en toe wat zinloze pogingen om in te parkeren vinden we een geschikte parkeerplaats en dat op 1 minuut lopen van de wasserette.
We verdelen de was over 2 machines en gaan tussen door wat eten bij een café restaurant in dezelfde straat waar de locals de overhand hebben. Halverwege het eten lopen we terug naar de wasserette en doen de was in de droger.
Na het eten lopen we met de schone en droge was terug naar de camper, we gaan door naar Castro Urdiales.
Het vinden van een overnachtingsplek blijkt lastig, ook omdat we weten dat je hier overal mag parkeren en overnachten, ook langs de zee dus. Maar na diverse rondjes door het door eenrichtingsverkeer gekenmerkte stadje vinden we aan het einde van de boulevard een mooie plek langs de weg, doen we nooit, maar als je langs de boulevard en aan zee kan slapen, doen!
‘S avonds lopen we via de lange boulevard naar de haven van deze leuke kust en badplaats.
Er is hier een mooie kerk (Iglesia de Santa Maria) en bij de haven ligt het kasteel ‘Castillo de Santa Ana’ met op de top de vuurtoren. Vanaf het kasteel hebben we een mooi uitzicht over de zee, op de haven, de boulevard en de stad.
Na wat eten en drinken lopen we via het levendige centrum terug naar de camper. We komen er op de valreep nog even achter dat churros niet allemaal lekker zijn in Spanje en dat de Burger King in een geweldig mooi gebouw zit. Zo hoeven we eens niet naar binnen om van de Burger King te genieten. Morgen gaan we Bilbao verkennen.
Dag 17, 10 september.
Castro Urdiales – Bilbao 37 km.
We staan vandaag op tijd op, want we willen vanwege de beschikbare camperplaatsen op tijd in Bilbao zijn.
We hadden namelijk op verschillende apps gelezen dat de twee camperplaatsen die er zijn in Bilbao vaak vol zijn.
Wanneer we aankomen bij de eerste camperplaats (die bij het hostel) gaat er net een Nederlands stel weg en we kunnen zo op hun plek gaan staan, wij zijn blij.
Na het afrekenen lopen we meteen naar Bilbao en dat is een stevige wandeling van drie kwartier.
Eenmaal daar aangekomen beginnen we meteen maar aan de pintxos met bijpassende drankjes, Karin een aperol spritz en Roderick drinkt een txakoli dat is een lokaal geproduceerde licht frisse witte wijn die van grote hoogte wordt ingeschonken in een hoog glas, om de bubbels te activeren en de smaak te versterken.
Hierna beginnen we met sightseeing en we zien veel, heel veel.
Eigenlijk teveel om hier op te noemen en te beschrijven, dat doen we dan een keer niet. En ja, we zijn zeker bij het Guggenheim museum geweest. Ook maken we veel foto’s, heel veel foto’s.
Eigenlijk teveel om allemaal te plaatsen en dat doen we dus ook maar niet😉
Wat we nog willen zeggen is dat we veel pintxos hebben gegeten met verschillende drankjes zoals echte Sangria (Karin) en Kalimotxo (Roderick). Kalimotxo is een unieke mixdrank die zijn oorsprong heeft in Baskenland. Het is gemaakt van gelijke delen rode wijn en cola, geserveerd over ijs. Hoewel het misschien een vreemde combinatie lijkt, is kalimotxo verrassend verfrissend en lekker😋
En als laatste vermelding, we lopen dit keer niet terug maar nemen Uber pet, kost €19,97 maar scheelt een uur lopen.
Morgen op zoek naar een playa😎
Dag 18, 11 september.
Bilbao – Irun 169 km.
Vol verwachting rijden we vandaag weg uit Bilbao, het word mooi weer en we gaan op zoek naar camperplek aan het strand.
We hebben al een camping gevonden in Zarautz, maar we gaan sws even binnendoor om te kijken of we nog wat anders leuks tegengekomen.
We komen al vrij vlot een strandje tegen met aan de andere kant van de weg een parkeerplaats met vrije plekken.
We kijken elkaar, doen of doorrijden?
Leuk strandje! We kijken nog even verder.
Verder wordt een uur rijden, maar dan zien we wel een mooi strandje met camperplaats maar helaas, de camperplaats is vol.
Dan maar door naar Zarautz.
Eenmaal in Zarautz blijkt de camping dicht te zijn en de andere camping spreekt ons niet aan.
En weer rijden we door en voordat we het in de gaten hebben rijden we Frankrijk binnen.
In Hendaye zitten een aantal P4N plekken maar naar een uur rond rijden zijn of de plekken niet bereikbaar, of ze zien er niet uit.
We kijken nog een keer op de telefoon en zien dan in Spanje nog een plekje.
Vijf minuutjes later staan we op een parkeerplaats bij een klein parkje, niks meer aan doen!
Dag 19, 12 september.
Irun – CapBreton 59 km.
Vanmorgen lopen Achi en Roderick eerst even naar Frankrijk, daar halen ze bij de boulangerie croissantjes voor het ontbijt.
Na het Franse ontbijt in Spanje rijden we naar CapBreton, daar is een camperplaats aan het strand met 135 plaatsen, dat moet toch goed komen.
En ja het komt goed.
We zijn er om 11:19 uur (makkelijk zo’n *incheckzuil) en zoeken een plekje uit.
Nadat we de stoelen en tafels achter de camper hebben staan zoeken we de strand spullen bij elkaar en lopen we naar zee.
We vermaken ons de hele dag met zwemmen en niks doen en tussendoor drinken we nog een drankje bij de beachbar.
Wanneer de zon minder wordt en de wind meer, gaan we terug naar de camper.
Karin flanst nog wat eten in elkaar en daarna gaan we languit.
Dag 20, 13 september.
CapBreton 0 km.
We blijven hier nog een dag, dat zon, zee en strand was gisteren wel bevallen.
Maar de dag begint met getoeter, de plaatselijke bakker komt de camperplaats oprijden.
Roderick springt uit bed en haast zich naar buiten om vervolgens achteraan in de rij aan te sluiten.
Een 20 minuten later is hij €7,80 armer maar wel in het bezit van een baquette, 2 chocoladebroodjes en drie croissantjes, wie doet je wat?
Na het op eten van de croissants blijven we tot half drie achter de camper in de zon zitten en gaan dan naar het strand.
Halverwege de duin maken we nog een tussenstop bij de beach-bar voor een hapje en een drankje en vanaf dat moment doen we niet zoveel meer.
Roderick gaat nog een poging wagen om te zwemmen maar de zee is zo wild dat dat niet echt relaxed is, de zee is echt de baas!
Op het moment dat ons zonplekje word overgenomen door de zee gaan we terug naar de camper.
Wanneer de zon daar weg is, spoelen we het zand van ons af en sluiten we deze dag af met de franse baguette met Spaanse ham en Nederlandse kaas.
Morgen weer een stukje naar ‘t noord’n.
Dag 21, 14 september.
CapBreton – Saint-Jean-D’Angély 317 km.
Gisteravond waren we het er beide over eens, dat zon, zee en strand is fantastisch maar dat zand. Overal waar de zon niet komt….
We vragen ChatGPT wat een mooi stadje, met camperplek, is tussen Bordeaux en Antwerpen, ze komt met Saint-Jean-D’Angély.
⭐ Mijn aanrader: Saint-Jean-d’Angély
Een gezellig historisch Frans stadje, ongeveer halverwege Bordeaux en de Loire. Er is een camperplaats bij het recreatiemeer en het oude centrum ligt op loopafstand. Dat wordt ook expliciet genoemd als goede tussenstop voor camperaars.
Roderick zorgt ervoor dat hij vandaag op tijd in de kleren is zodat, wanneer de bakker komt, hij niet weer helemaal achterin de rij hoeft te staan.
En dit lukt.
Met 3 croissants en wat lekkers voor tijdens het rijden komt hij weer terug.
Na het ontbijt doen we nog de verzorging van de camper, rijden nog naar de supermarkt en gaan dan on route.
Halverwege stoppen we nog voor het nuttigen van het gekochte lekkers met koffie en om 14:40 komen we aan op de camperplaats.
Deze camperplaats blijkt vol in de zon te liggen en *campinggedrag is niet toegestaan.
We draaien weer om en gaan voor de eerste keer deze vakantie naar een camping.
We staan mooi in de schaduw en hebben zelfs een zwembadje tot onze beschikking.
Nu eerst een drankje en straks zien we wel wat de avond ons brengt.
Dag 22, 15 september.
Saint-Jean-D’Angély – Beaugency 308 km.
Gisteravond zijn we nog het middeleeuws dorpje ingelopen op zich stelde het, op de Eglise Saint-Jean-Baptiste na, niet zoveel voor.
We eten er nog wel wat en gaan dan terug naar de camper.
Vanmorgen staan we weer op tijd op want we willen weer een stukje verder naar het noorden en aangezien het net zo warm wordt als gisteren (32*) willen we op tijd op de plek van bestemming zijn en dankzij ChatGPT wordt dat Beaugency, daar is een camperplaats aan de Loire.
We gaan eerst nog even snel naar de Action, tanken diesel voor €2,40 de liter en rijden dan naar Beaugency.
Vlak voordat we Beaugency binnenrijden stoppen we bij de Lidl voor een broodje en besluiten spontaan om vanavond te gaan barbecueën.
Na het kopen van de boodschappen rijden we naar de camperplaats maar die is helaas vol.
Maar net als gisteren ligt aan de overkant van het water ook een camping en die heeft nog plek zat, nu eerst maar onderuit en niet teveel doen.
Dag 23, 16 september.
Beaugency – Saint-Quentin 349 km.
Hoewel er gisteren een stevige wind staat gaan we toch barbecueën en dat gaat prima.
Wanneer we de buikjes vol hebben lopen we naar het washok en wassen alles af, hierna lopen we nog het stadje in maar dat is in het donker allemaal niet zo bijzonder.
Vanmorgen ontbijten we in de zon en daarna vertrekken we van de camping.
De reis rijdt tot Parijs voorspoedig maar dan biedt Google ons een snellere route, natuurlijk doen we dat.
Alleen geeft Google niet aan dat er door wegwerkzaamheden een hoogtebeperking van 2 meter is.
Met veel gedoe ėn tijd lukt het ons toch om de hoogtebeperking te omzeilen.
Het nadeel is dat we over de Boulevard Périphérique worden geleid en dat we een uur langer onderweg zijn, een klein voordeeltje, we zien de Eiffeltoren.
Rond 16 uur komen we in Saint-Quentin.
Straks even kijken hoe leuk dit stadje is.
Dag 24, 17 september.
Saint-Quentin – Gorinchem 326 km.
Gisteravond zijn we nog naar Saint-Quentin gelopen, we moeten nog wel een keer met ChatGPT om tafel want haar definitie van loopafstand én die van ons verschillen toch wel wat.
Maar goed, het is weer een leuk middeleeuws stadje, waar we eten bij de friterie, de enorme kathedraal bekijken en een ijsje eten op het mooie en gezellige plein.
Vandaag is de dag die altijd een keer komt, we rijden naar Nederland.
We komen om 14 uur aan in Gorinchem waar het dan ook spontaan begint te regenen.
Maar het is een mooie camperplek in de haven van de Merwede waar genoeg te zien is.
Straks maar eens kijken wat het mooiste vestingstadje van Nederland ons te bieden heeft.
Vakantie 2026, Picos Europa & Costa Verde.
Dag 25 Gorinchem – Borger 222 km.
Gisteren zijn we nog naar Gorinchem gelopen maar ondanks dat het koopavond was gingen de meeste winkels om 17:30 uur dicht, dat geeft toch wat minder gezelligheid.
Wel sluiten we hier de vakantie af met een lekker etentje.
Vandaag slapen we uit en na het ontbijt maken we gebruik van de voorzieningen van de haven.
We legen de wc, de vuilwatertank, de schoonwatertank en de boiler.
Duidelijker dan dit wordt het niet, de vakantie is voorbij.
Op de terugweg stoppen we nog in Harderwijk voor een onderdeeltje van het fietsenrek, halen we nog een broodje bij de benzinepomp, tanken we aan de goede kant van de N33 en zijn we om 15:30 weer thuis.
We hebben echt weer een fantastische vakantie gehad met mooi weer, verrassende wegen, dorpen, steden, stranden etc.
Dit weekend de camper uitruimen, schoonmaken en maandag weer aan het werk, ook daar hebben we weer zin in.
