\nVlak voor Parijs belanden we wel in de file maar dat vinden we geen probleem,\nwe hebben toch al een dikke halve dag voorsprong op ons reisschema.
\nMaar wanneer we de file uitrijden hoor ik een harde plof, de camper heeft bijna\ngeen vermogen meer, ik kan nog net een afrit nemen maar daar stranden we voor\nhet stoplicht.
\nShit!!! officieel sta ik dus nog op de snelweg en dat betekent 112 bellen.
\nBij de alarmcentrale verstaan ze geen biet van wat ik vertel over waar ik sta\nen ik moet van hun mijn verzekering bellen.
\nDie komen vlot in actie en na anderhalf uur is de bergingwagen er.
\nHij begint wat te mompelen en zegt dat hij ons niet weg mag slepen want we\nstaan nog op de snelweg. Hij belt met zijn baas en zegt daarna dat hij ons snel\nen stiekem wegsleept, gelukkig.
\nWe worden naar het bergingsbedrijf gebracht, alle garages zijn dicht dus we\nmoeten wachten tot zaterdag.
\nWe vragen of we in de camper mogen blijven slapen maar dat mag niet, ze willen\n’s nachts geen mensen op het terrein hebben.
\nDe verzekeringsmaatschappij gaat voor ons op zoek naar een taxi en een hotel\nwaar ook honden welkom zijn, het duurt even maar om half 12 zijn we in het\nhotel.
\nWe checken in en gaan op zoek naar wat te eten en stuiten op de mcdonalds,\naltijd goed zou je zeggen?
\nDus niet, koude hamburgers, koude kipnuggets en koude patat, bah!
\nTerug in het hotel blijkt dat het hotel niet in aanmerking komt voor de\n“omroep Max keurmerk sticker”, maar goed we hebben een slaapplek.
\nMorgen weer een dag!<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/kaatjeswereld.com\/karin\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/1-73.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\nDag 2<\/p>\n\n\n\n
Noisy le sec – Le teich 635 km.<\/p>\n\n\n\n
We worden laat wakker en ik bel meteen met de verzekeringsmaatschappij, ze zijn druk bezig om een garage te regelen. *Heel veel dank gaat uit naar Aveco\/Vrieling<\/a>, die hebben echt hun stinkende best gedaan om het allemaal goed te regelen, jullie zijn toppers! Dag 3<\/p>\n\n\n\n Le Teich – Duruelo de la Si\u00ebrra 530 km.<\/p>\n\n\n\n We vertrekken op tijd want ik wil onderweg nog een\nnieuwe slangklemtje kopen, er moeten nog broodjes gehaald worden en er moet nog\ngetankt worden. Dag 4<\/p>\n\n\n\n Duruelo de la si\u00ebrra – Soria 103 km.<\/p>\n\n\n\n Vandaag begint het eigenlijk echt, omdat we de rivier\nde Duero(Spanje)\/Douro(Portugal) willen volgen beginnen we bij de oorsprong. Dag 5<\/p>\n\n\n\n Soria – Aranda de Duero 187 km.<\/p>\n\n\n\n We beginnen de dag op tijd want we willen nog wat\nboodschappen doen dus de eerste stop is de Le Clerc, we drinken daar nog een\nespresso en dan gaan we op pad. Dag 6<\/p>\n\n\n\n Aranda de Douro – Tordesillas 157 km.<\/p>\n\n\n\n Wakker worden, koffie drinken, eten, douchen, honden\nuitlaten, vuil watertank legen, wc legen, drinkwater vullen en dan is het zo\nelf uur voordat je wegrijdt. Dag 7<\/p>\n\n\n\n Tordesillas – Miranda do Douro 197 km.<\/p>\n\n\n\n Vandaag stonden we voor de 1e keer deze vakantie op\neen camping, Karin had daar s’avonds de was gedaan en s’morgens hebben we na\nhet ontbijt eerst uitgebreid gedoucht. Dag 8<\/p>\n\n\n\n Miranda do Douro – ???\ufe0f 109\nkm.<\/p>\n\n\n\n Vandaag beginnen we rustig aan, we staan aan het\nstroom dus na het eten en douchen maken we de camper schoon en halen ons\nstofzuigertje er door.
In de loop van de middag komt het bericht dat ze een garage gevonden hebben in een dorp 24 kilometer verderop en ze willen ook meteen wel proberen om de camper te repareren. Mocht dat niet lukken dan mogen we wel in de camper slapen, we zijn blij en we lopen meteen naar het bergingsbedrijf om naar de camper te gaan.
Halverwege worden we gebeld met slecht nieuws, het bergingsbedrijf werkt niet op zaterdag.
We balen ontzettend en vragen hun of ze een hotel kunnen regelen in het plaatsje waar de camper uiteindelijk heen gaat en dat gaan ze proberen.
Ondertussen zijn we weer in de camper en drinken een kop koffie.
Ik begin me ook steeds meer af te vragen wat nu het probleem met de camper kan zijn.
Ik besluit om het mij zeer vertrouwde camperforum<\/a> om hulp te vragen en binnen 5 minuten zegt iemand, is de slang van de turbo niet los?
De slang van de turbo denk ik, die is voor de vakantie nog gerepareerd omdat er een gat in zat.
Ik doe de motorkap los en ja hoor, de slang is los geschoten.
Na wat gepruts heb ik de slang weer vast en zowaar, de camper doet het weer
Rond 17 uur rijden we het terrein af, we zijn we on the move.
Onderweg schiet de slang nog een keer los en sta ik op de vluchtstrook weer onder de motorkap, ik begin er al handig in te worden
Laat in de nacht stoppen we op een camperplek op ongeveer 10 km van de snelweg, we nemen nog een borrel en gaan op bed.<\/p>\n\n\n\n
Ook de leden van het camperforum zijn we dankbaar, zonder hun had ik nooit bedacht wat het probleem zo zijn.
En Henry Kuil wil ik nog bedanken, hij was de hele tijd op de achtergrond aanwezig om ons te hulp te zijn.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\nNa een klein stukje rijden zien we een intermarche met een benzinepomp, Karin\nvind er binnen ook nog slangklemmetjes.
\nTerwijl Karin de honden uitlaat haal ik het oude klemmetje eraf en plaats de\nnieuwe.
\nMet een volle tank, maag en goed vertrouwen in de slangklem zetten we onze reis\nvoort.
\nHet duurt echter niet lang of de slang laat weer los.
\nIk maak de slang nu vast met 2 klemmen en controleer bij elke stop de klemmen.
\nWe rijden het laatste stuk binnendoor en stoppen regelmatig om wat te eten,\nfoto en koffie momenten.
\nRond 19 uur komen we aan in Duruelo de la Si\u00ebrra, onze overnachtingsplek.
\nWe gaan nog het dorp en daar blijkt het hele weekend al feest te zijn.
\nVandaag is er live muziek en een optocht met vuurwerk.
\nCody en Shooter vinden dit helemaal niets en worden er bang van, snel terug\nnaar de camper.
\nWe drinken nog een borrel en gaan op bed, maandag gaat de vakantie echt\nbeginnen.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\nDat blijkt een stevige bergopwaartse wandeling van dik 2,5 km te zijn en\nnatuurlijk ook weer bergafwaarts terug.
\nAan het begin van de wandeling hebben we het behoorlijk warm van het lopen maar\ndes te hoger we komen des te mistiger en kouder het wordt. Dat maakt de klim\nbest zwaar.
\nMaar samen met de hondjes halen we het en we zijn weer een ervaring rijker.
\nTerug bij de camper drinken we koffie en eten wat gehaktballetjes in satesaus,\ndat wandelen maakt wel hongerig hoor.
\nWe zetten de navigatie op snelwegen vermijden en stellen hem in op Soria.
\nVia allerlei leuke binnendoorweggetjes, met foto en koffie momenten komen we\nrond half 7 aan bij een camperplaats, het is een groot parkeerterrein bij het\nvoetbalstadion en een universiteit.
\nHet voelt goed dus we besluiten om hier te blijven.
\nWe hebben intussen ook wel weer trek en lopen de stad in, het is een leuke stad\nen we belanden bij een soort van tapas bar. Meer regel dan uitzondering hier.\nVeel buitenbarrerjes met statafels voor je tapasborrel. De Spanjaard maakt er\ngretig gebruik van, het is druk in de stad.
\nWe moeten alleen nog even wachten tot kwart over 8 want dan gaat pas de keuken\nopen, kan ik mooi wat biertjes drinken en Karin is met behulp van Google de\nmenukaart aan het vertalen.
\nRond 10 uur zijn we uitgegeten en lopen terug naar de camper.
\nMorgen weer verder.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\nWe nemen zoveel mogelijk binnendoorweggetjes om de Duero te volgen maar dat\nblijkt heel lastig.
\nDesondanks rijden we een mooie route met veel rust en foto momenten.
\nHoogtepunt van de dag is wel een ru\u00efne op een grote “heuvel”.
\nWe stoppen daar voor een borrel en wat in de oven gebakken broodjes.
\nHet is al na 4 uur wanneer we de camper weer instappen.
\nWe rijden weer via verlaten wegen door naar Aranda de Duero waar een camperplaats\nis, we staan daar op een leuke plek met uitzicht op de Duero.
\nWe gaan nog even het leuke stadje in voor een hapje en een drankje en buiken\nuit in de camper, op naar morgen.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\nIn Penafiel stoppen we voor een klein bezoekje aan de supermercado en aan de\nChinese action waar we twee kleine stoeltjes kopen, we nuttigen nog even een\nespressootje met 2 tapas en vervolgen onze route.
\nOnderweg komen we een imposant kasteel tegen waar volgens de reisgids ook nog\neen grote ondergrondse kelder met wijnmuseum zit, daar moeten we heen!
\nNa een aardige klim met de camper staan we voor een dichte poort, hoewel het\nnog “maar” kwart voor twee is komen we er niet meer in, ze zijn\ntussen 2 en 4 gesloten ?
\nIntussen is de temperatuur behoorlijk op gelopen en we besluiten een camping op\nte gaan zoeken zodat we het mooie weer nog meepakken.
\nDat zoeken lukt wel want campings blijken schaars te zijn en na lang speuren\nzien we dat er een camping in Tordesillas is. Rond 5 uur komen we daar aan.
\nWe draaien de luifel uit, zetten de stoelen buiten en instaweather tikt 28\ngraden aan.
\n’s avonds eten we een kleinigheidje en wandelen nog even door het inmiddels\nverlaten stadje. De ‘entree’ wordt bemand door een standbeeld van een\nlevensgrote stier. Het stikt er dan ook van de aanwijzingen dat er stierenruns\ngehouden worden. Gaten in het wegdek voor de hekwerken die we her en der zien\nliggen. Heel veel hotels en heel veel logo’s van stieren. Maar goed. Terug naar\nde camping.
\nNog een borrel onder de luifel en dan morgen weer verder met onze trip.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\nDe eerste stop was Medina del Campo waar volgens de gids een van de mooiste\nkastelen van Spanje staat en dat was zeker waar.
\nWe lopen daar vol verwondering rond en maken best veel foto’s.
\nNa wat te hebben gedronken bij de camper op de parkeerplaats rijden we verder\nnaar Toro, een monumentaal stadje, we “lunchen” daar en met een volle\nmaag zetten we de route voort.
\nWe zien onderweg weer prachtige vergezichten en tegen het einde van de dag\nrijden we Portugal in.
\nWe besluiten naar een camping in Miranda do Douro te gaan zodat we nog lekker\nde avond voor de camper kunnen meepakken en dat lukt goed want het is hier ook\nnog een uur vroeger.
\nKarin warmt nog een lekker soepje en broodje op en we genieten van het mooie\nverlichte stadje.
\nMorgen eens kijken hoe het er bij daglicht uitziet en dan rijden we verder de\nDouro af.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\nDaarna gaan we naar Miranda do Douro wat heel mooi gelegen ligt aan de Douro.
\nNa wat eten en een kleine boodschap zetten we de navigatie aan op coordinaten\ndie we gekregen hebben van \u00e9\u00e9n van de camperforumleden.
\nDit plekje moeten we absoluut voor ons zelf houden en dat doen we dan ook.
\nDe rit gaat niet over geplaveide wegen, op een gegeven moment moeten we een\nheel krap bochtig straatje door waar we net door heen passen maar aan het einde\nblijkt dat we ineens bij mensen achter het huis staan. We kunnen er ook niet\nkeren, dan maar heeeel langzaam achteruit dezelfde weg terug.
\nRond 4 uur komen we uiteindelijk op de plaats van bestemming en het is er echt\nfantastisch. De weg erheen laat veel te raden over. Desolaat en heel veel\nzwartgeblakerde landerijen. Bosbranden?
\nOp het plekje waar we staan vliegen allemaal gieren die rond deze tijd gevoed\nworden door de plaatselijke boeren zodat ze het vee met rust laten.
\nWat een adembenemend gezicht, dit is niet met foto’s uit te drukken.
\nWe genieten hiervan tot het donker wordt en zitten lang in alle stilte buiten.\nDit voelt zo alleen op de wereld. Het is inderdaad een gouden tip.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n