Denemarken 2009

Maandag 16 november

Toch weer een mager zonnetje vandaag, dat vinden wij uiteraard fijn. Odense it is! Het is maar een klein half uurtje rijden, dus we zijn vrij vroeg in de stad. Een gezellige, drukke stad. We besluiten eerst een espresso te drinken om te bedenken wat we willen zien. Bij de plaatselijke Info kwamen we erachter dat H.C.Andersen vandaag vrij heeft. Toch prettig dat je van de zeven dagen net in Odense bent als de H.C.Andersendingetjes allemaal dicht zijn. Hoe groot is die kans. Dus espresso…..

Ro gaat ondertussen een cache zoeken en ik zit te genieten van een lekker bakkie. Plots staat Jörgen voor me. Ongeveer 75 jaar en met een Deenstalig smoesje wurmt hij zich mijn ochtend binnen. Wanneer ik mij voorstel als Nederlands toerist steekt hij van wal. “You have to see or beautiful cathedral. It’s so nice.” Ik knik instemmend en zeg dat we dat zeker van plan zijn. Dat we hier eigenlijk voor de beroemde schrijver zijn maar dat er vandaag niets open is in zijn straatje. “I can show you his birthhouse? Do you have a map?” Voor ik het door heb hoor ik mezelf zeggen dat hij maar even moet gaan zitten. Om niet in alle details te treden, het heeft ongeveer een uurtje geduurd en ik vond het zeer vermakelijk. Mijn observatie van Jörgen bracht mij tot de volgende conclusie: Dementerend, humoristisch en belerend. Hij zei dat hij leraar is geweest, veel heeft gereisd, 22 jaar bij een vrouw is die de broek aan heeft, schildert en leeft op zijn zintuigen. De realiteit is een grappige man die een opschrijfboekje pakt om mijn gesprekje met hem te noteren. Het boekje is vol en hij wil een nieuwe halen bij de winkel. Ik voel een lichte paniek en pak meteen een nieuw boekje uit m’n tas en schenk het hem. Nu weet ik waarom dat altijd in m’n tas zat. Hij schrijft verder en Ro wandelt zo nu en dan het gesprek binnen. “Most of the time you have to watch the lady’s when they’re in the city, this time it’s you’re husband.*Grijns* Na een paar bakjes koffie wil hij nog even een foto van ons maken en we gaan allebei ons eigen weg. Hij heeft mijn kaartje en stuurt ons met kerst een brief. Mijn gevoel zegt van niet, dat is hij morgen alweer vergeten. Toch was het een interessante man. We gaan lunchen…..

Na de lunch zoeken we het geboortehuis van H.C.Andersen op en maken een foto van de buitenkant. De kathedraal blijkt ook een bezoek waard. Schitterend! Wat een kunstwerk. Doordat het allemaal midden in de stad ligt vermaken we ons een behoorlijke middag en gaan tevreden naar de camper. We waren van plan in Odense te blijven slapen, toch besluiten we wat meer richting het zuiden te rijden. We kunnen de dagen nu aftellen en het moet geen race worden om thuis te komen. We slapen daarom vannacht in Aabenraa. Een mooi plekje in de haven. Eigenlijk weten we nog niet wat we morgen gaan doen. Ro mag in elk geval zeggen wat hij woensdag wil doen. Het is zijn feestje;)

Dinsdag 17 november

We worden vandaag wakker in Aabenraa. Iets verderop zit een enorm winkelcentrum en we hadden gisteren al afgesproken dat we daar onze laatste kronen zouden verslinden! Wat is dat toch met vrouwen. Een laatste stuiver brandt in hun portomonee en tweehonderd euro’s blijven zitten bij gebrek aan koopwaar. Ik begrijp mezelf soms niet. Na deze shopochtend hebben we dus nog steeds kronen en het zij zo. Je kunt moeilijk maar een beetje onzin gaan kopen. (Normaal gesproken ook niet zoveel moeite mee trouwens, ik zal wel een beetje koorts hebben.)

Ro heeft vanochtend besloten dat hij zijn verjaardag in een stad wil vieren. Biertje drinken, gebouwtje bekijken en een hapje eten. Om een beetje in de richting te blijven gaan we alvast naar Duitsland. Bremen. Daar zitten we precies op de helft van de terugreis en blijft het leuk.

Aan het einde van de dag zijn we dan ook heelhuids in Bremen aangekomen. We waren even vergeten dat we op de heenreis zoveel omleidingen hadden, of dachten we dat die in twee weken wel weg zouden zijn?! Gelukkig zijn we een file van 10 kilometer gepasseerd omdat we de andere kant op reden en hebben we zelf geen moment stil gestaan. Onderweg durf je zoiets niet hardop te zeggen, nu we ter plaatse zijn kan ik het rustig melden zonder af te kloppen.

We staan op een camperplek zoals alleen Duitsland die kent. Ruim opgezet, mooi vrij en mèt buren. In Duitsland sta je praktisch nooit alleen. Mag dus na een paar slokken cola niet meer zo hard boeren, we staan niet zo heel erg ver van de buren af namelijk. Ach, waarschijnlijk kijken ze Ro er morgen op aan als hij de hondjes uitlaat;)

We zijn natuurlijk tot minimaal twaalf uur opgebleven. Nu doen we dat elke dag, maar vandaag moest het! Ro is jarig! Hij had voor zichzelf een Lego-camper gekocht en mocht hem ook niet eerder in elkaar zetten dan op zijn verjaardag. Ik heb nog een paar keer gezegd dat hij rustig mocht beginnen met bouwen, maar het enige wat ik dan hoorde was: “Waaraan? Wat bedoel je? Ik weet nog helemaal niet wat ik krijg!” Hij had het campertje in een doorzichtig plastic tasje meegekregen en als ik hem even aan het bewonderen was moest hij weer terug in het tasje, “Anders kan ik zien wat ik krijg.”

Natuurlijk had ik ook nog wat kadootjes gekocht, alleen waren het meer kleine onzindingetjes. Hij heeft alles al en iedereen om ons heen weet dat als hij iets wil, hij het zelf al heeft gekocht voor je de kans krijgt het te schenken. Zie bovenstaand verhaaltje. Er zat wel een mooie sweater bij met Homer Simpson, die wil hij morgen meteen aan, dus die is goed gekeurd.

Tot slot, mijn mams heeft namens mij een lieve en overduidelijke reaktie geplaatst over het logje van vandaag. Het was ook niet de bedoeling dat ik zou kunnen plaatsen vandaag. Maar op elke plek kijk ik altijd even of er beschikbare netwerken zijn en deze camperplek heeft een WIFI-punt. Super dus! Ik plaats dus wel en wil mijn lieve mamsie even bedanken voor de reaktie.

Woensdag 18 november

Vanochtend heerlijk uitgeslapen en in de eerste instantie droog weer. In de relaxte sfeer van het ochtendritueel begonnen de eerste druppels al te vallen. Aangezien we al ter plaatse waren en alleen een fikse wandeling naar het centrum van Bremen voor de boeg hadden, hebben we eerst maar even een kop koffie in de camper gezet en een gebakje gegeten. Mèt een verjaardagskaarsje voor Ro. En het wachten werd beloond, het werd droog. Lang genoeg om naar het centrum te lopen en daar een overdekt gedeelte op te zoeken. Daarna de hele dag pet, maar in NL niet anders hoorden wij.

Bremen! Geweldige stad! Ontzetten leuk shoppen en veel gezellige zit- en eetplekjes. We hebben ons prima vermaakt en ik heb toch wel een paar centjes uitgegeven. Het is een echte aanrader voor een gezellig dagje uit en het ligt maar twee uurtjes van Borger, dat kan dus in principe vaker. Ach ja, meestal komt het er niet van.

Vanavond in de stad gegeten bij een brasserie met allemaal lekkere dingetjes op de kaart. We hebben lekker lang getafeld en rustig aan gedaan. Toen het tijd was om naar huis te gaan kwam er nog steeds water uit de lucht. De wandeling naar de camper is een half uurtje en we hebben allebei niet zo heel veel loopenergie meer. Een taxistandplaats biedt uitkomst. Binnen tien minuten zijn we thuis en zijn heerlijk droog gebleven.

We hebben ons laatste avondje in de camper nog even lekker uitgezeten en gaan nu naar bedje. Morgen weer naar huis en dat is maar twee uurtjes hier vandaan. Aan al het moois komt een eind. En dat wisten we van te voren. Ik zeg altijd maar: “Je kunt niet genieten van een vakantie als je elke week op vakantie gaat.” We moeten er dus weer even tegenaan en ook dat heeft wel weer iets.

Lieve meelezers, vanaf morgen ga ik weer gewoon logjes plaatsen over leuke of oninteressante zaken, dus gewoon weer vanaf de hoofdpagina. Zie jullie daar…….

Lieve groet….

P.S. Ik zal hier ongetwijfeld nog wat foto’s plaatsen, maar die laat ik thuis op met iets meer snelheid;)