Denemarken 2009

Maandag 9 november

Vanmorgen werden we wakker met het allermooiste uitzicht ooit. Een ruige zee en een eenzame horizon. Ik heb even heerlijk met een kopje thee op bed gezeten en gekeken…..alleen maar kijken…zo mooi. Daardoor werd het ochtendritueel een beetje langer dan normaal, maar zoals ik vaker zeg, maakt niet uit, we hebben vakantie. Vandaag hadden we niets bijzonders op het programma, langs de margrietroute liggen een paar punten die we kunnen bekijken en we zien wel wat ervan komt.

Eerst moeten we even langs een toiletgebouwtje bij het strand, het toilet moet leeg en de watertank gevuld. Denemarken heeft de toiletvoorzieningen en picknickplaatsen pico bello in orde. Je kunt het plekje zo gek niet bedenken of de voorzieningen zijn er. Geweldig, kunnen wij nog wat van leren, bij ons moet je soms alleen al zoeken om een afvalbak. Vervolgens zijn we naarstig op zoek naar een benzinestation wat en gaspomp heeft, we hebben een LPG-tankje voor verwarming en boiler en die moet gevuld. In DK hebben ze helaas geen auto’s die op gas rijden, dus ook weinig vulpunten. Er staat er één in het Europees LPG-boekje op de route die we willen rijden, dus dat nemen we even mee. Daar aangekomen geen gas meer, dat hebben ze gehad, maar er zal wel geen droog brood mee te verdienen zijn daar. Dan maar een broodje bij die mevrouw eten. Ook niet verkeerd, ik had een bijzonder broodje, maar zo lekker. Ze eten hier overal rode bietjes bij en die zaten ook tussen mijn broodje, best lekker.

Wanneer we verder gaan komen we bij een vogelrots en reservaat in Bjerget. Het is koud, maar zeker de moeite waard om een wandeling te maken. Even goed inpakken en lopen. Een schitterend duingebied met ruige zee en hoge klif’s. (Kliffen?) We maken het niet te lang en gaan verder. We moeten nog wat boodschappen doen en de volgende plaats is Fjerritslev. Vrij groot en vast voorzien van een goede super.

Een leuke plaats, Fjerritslev, ook om te shoppen. Maar goed, ik kan wel altijd willen shoppen, het is ook mogelijk om het een keer niet te doen. We gaan dus naar de super. We vinden weer heerlijk vlees in de koelingen. De Denen hebben kwalitatief goed vlees. Dat is ons nu al vaak opgevallen. Wat ze niet kennen zijn de voorverpakte groenten die je zo uit de zak kan bereiden. Alleen zo nu en dan een zak sla. De warme groenten komen uit blik, vriezer of pot en vers alleen wortels, kool, en brocolli etc. Ik wil wel een beetje gemak op vakantie. Toetjes hebben ze ook bijna niet. Een paar danoontjes en bakjes op een rij en dat is het. Nee, vooral vlees en brood, dat is er genoeg. Een leuk iets zijn de saladebarretjes in een aantal supers, je schept je eigen salade in een plastic bakje, van sla, paprika, rode biet, kipreepjes, spekjes tot aardappelsalade en kippenpootjes. Die zoeken we nu al speciaal op, dat is zo lekker en je hebt allebei je eigen smaak. Dat staat dus vanavond ook weer op het menu.

We zijn uiteindelijk gestrand in Vesterby, daar staat een klooster en wij staan op hun parking. Om vier uur begint het al te schemeren en we willen het liefst om half vijf een plekje hebben. Het werd uiteindelijk 5 uur, omdat officiële camperplekken hier niet in de buurt liggen en je kunt niet zomaar ergens gaan staan natuurlijk. Dit voelt wel weer goed. We staan uit het zicht van de weg en kijken uit op de zijkant van het klooster. Moet kunnen. Ik schrijf vandaag een beetje vroeg, dat komt toevallig zo uit. Zometeen even een potje koken en dan even in een boek beginnen ofzo. Tv zit er waarschijnlijk niet in, er staan hier aardig veel bomen. Niet erg, we hebben echt geen tv nodig, kunnen een hele poos zonder hoor.

Het is nu nog even de vraag of ik dit stukje kan uploaden straks, door de bomen hebben we volgens mij niet zo’n sterke verbinding. Maar in dat geval doe ik het morgenvroeg wel even, als we weer rijden. We gaan nu even van de avond genieten met voor de verandering geen windvlaagje aan de lucht en heerlijk stil.

Dinsdag 10 november

Gatverdarie, vanmorgen regende het toen we de oogjes open deden. We kwamen tot de conclusie dat we nog geen zonnestraaltje gezien hebben deze vakantie. Natuurlijk rekenen we niet op mooi weer in november, maar gewoon droog is wel lekker. Dat is wel jammer, voorgaande vakantie’s gingen we in januari of begin februari, ook reden we vaak richting het zuiden, als je bijvoorbeeld in Frankrijk halverwege bent, is het al een stuk warmer dan in NL. Omdat we nu in november gingen leek het ons een uitgelezen kans om naar het noorden te trekken, het vriest nog niet en dat is in een camper wel zo praktisch. In principe is onze camper winterhard, maar dat houdt in dat je op wintersport aardig uit de voeten kunt, je staat vaak in bergen sneeuw, isolerend dus en overdag schijnt het zonnetje. Ga je naar Scandinavïe, dan moet je rekening houden met ijzige winden en voor je het weet zijn je leidingen bevroren en vervolgens stuk gevroren. Onze kans dus om dit keer Denemarken te verkennen en met dat verkennen is ook niets mis. We hebben al heel veel gezien.

Vanmorgen zijn we richting Blokhus gereden. Daar mag je ongeveer 14 kilometer op het strand rijden en dat willen we weer mee maken. Dat is zo bijzonder en tegelijkertijd voelt het heel slecht. Ze doen het daar allemaal, maar het gaat een beetje tegen onze NL opvoeding in. Het strand is natuur, dat moet schoon blijven, daar kom je niet met auto’s. Ofzo;) Toch is het geweldig. Bij Lökken gaan we pas weer van het strand en we zijn inderdaad een klein half uurtje verder.

Onze volgende stop is Rubjerg Knude, een bijzondere zandverstuiving aan zee. Er staat een vuurtoren en er is een klif die oorspronkelijk 50m hoog was, maar nu bijna een keer zo hoog vanwege de opslaande duinvorming. De vuurtoren is nog maar half zo hoog en is van hoogste punt gedegradeerd tot ‘kleuter’. Ook was er ooit, heel ironisch, een zandverstuivingsmuseum, dat is nu weg en je ziet nog net een gevelachtig iets aan de voet van de vuurtoren, je kunt zo op het denkbeeldige dak stappen. Dit is nog maar een klein stukje wat in de loop der jaren verdwenen is. Iets verderop is een compleet dorp verdwenen, alleen de kerk staat er nog, Vroeger het centrale punt van de woninkjes, nu aan zee. Heel apart om te zien, dat is de natuur. Daar hebben wij overigens ook behoorlijk mee te maken gehad, om bij de vuurtoren te komen moesten we de enorme duin opklimmen en veel stappen waren één omhoog, twee weer naar beneden. Het was net sneeuw. Eenmaal boven moest ik eerst aan het zuurstof, tel daar een ijzige, koude wind bij op en je begrijpt dat ik mij een seconde afvroeg wat ik daar ookal weer deed. Maar het was zeker de moeite waard.

Het wordt weer later en we gaan naar Hirsthals. Daar gaan we overnachten en gas tanken. Tenminste, dat stond in het LPG-boekje. Vanmorgen hoorde ik de verwarming tikken en dat betekend: gas op! Dan moet mijn skattie in actie komen, zo zielig. Stel je voor, Kaatje in een warm bed, de regen klettert op het dak. De camper wordt steeds kouder. Ro naar buiten, de LPG_tank uit het compartiment, nieuwe uit de achterbak. De juiste sleutels en ringen zoeken, het is immers een nieuw systeem voor ons. We hebben het al een tijdje, maar hij is nog nooit leeg geweest. Dan hoor je hem sleutelen, schroeven, vloeken, de deur open doen om iets te pakken, weer sleutelen, weer naar de achterbak….en dat alles met aanhoudende regen. Uiteindelijk heeft hij het voor elkaar, het kan dan ook bijna niet anders dan dat Hirsthals een LPG-pomp heeft. Een soort Murpey’s law.

En ja, Hirtshals heeft een pomp, op dezelfde plek als de camperplek. We vonden het al zo raar dat er bij de camperplek in het boekje ‘Q8’ stond, het klopt. We staan op een grasveld naast de pomp èn naast het Nordsöen Oceanarium! Daar waar we morgen heen willen. Perfect toch?!

Van de plaatselijke VVV hebben we nog een recente lijst met LPG-stations gekregen zodat we niet weer zolang zonder hoeven. Ook hebben we nog een plaatselijke Kro onveilig gemaakt en ik wat winkeltjes;) Een klein Italiaans restaurantje zag er uitnodigend uit en we besloten ons lekker te laten bedienen vanavond. Heerlijk gegeten, maar de man sprak ook alleen maar Italiaans met een vleugje Deens en hij stond zelf te kokkerellen, dat is ultiem, die weten hoe het hoort. We worden zelden teleurgesteld als we deze combinatie tegenkomen.

Morgenvroeg dus met de camperdeur het oceaanmuseum inrollen, ideaal. Maar eerst even snaveltjes dicht en oogjes toe….

Woensdag 11 november

Vanmorgen werd ik wakker met een dagje Oceanarium in het vooruitzicht. Hier wilde ik sowieso heen in deze vakantie. Het is het grootste in Europa en er zijn natuurlijk weer allemaal levende wezentjes die ik interessant vind. Zoals gezegd stonden we al tegenover het Oceanarium en na het douchen hoefden we alleen maar over te steken.

Natuurlijk werd er op dit moment heftig verbouwd, dat is ons dingetje, daar is het de tijd van het jaar voor. We moesten dus via een alternatieve ingang en daar waar normaal het eerste aquarium staat werd nu getimmerd en lawaai gemaakt. Het wordt wel mooi, er komt een schip met een nieuwe oceaan in het museum. Maar ja, even wachten tot Juni 2010!

Het was geweldig, de hoofdatractie is een enorm aquarium (hèt Oceanarium) ter grootte van de voorgevel van een gemiddelde woning. Zó groot. Daarvoor een tribune waarop je kan zitten en voor je uit staren terwijl de vissen, haaitjes, roggen en Sunfish’s voorbij zwemmen. Die laatste is zeer bijzonder en daar zal ik ook een foto van plaatsen. Ze hebben een paartje en een baby. Ze kunnen wel drie meter worden en 2250kg. Heel apart om te zien, maar……

Om één uur werden de vissen in het Oceanarium gevoerd. In afwachting van wat komen gaat zitten wij op de tribune. Ineens springt van boven een duiker in het water met een microfoontje. Vervolgens worden we twintig minuten getrakteerd op uitleg en unieke beelden vanuit het water door het cameraatje op zijn hoofd. Het was helaas in het Deens, maar ik kon het redelijk volgen. Heel bijzonder. Naast de zeehonden en de vissen en roggen aaien, was het een ontzettend leuke ervaring en we zijn blij dat we dit even mee genomen hebben.

Om een uurtje of drie zijn we doorgereden naar het hoogste topje van DK, Grenen, vlak boven Skagen. Hoger kan ook niet trouwens, het houdt in Grenen gewoon op. We hebben dit keer geluk met een camperplekje, we staan op de parking van het strand van Grenen. Heerlijk vrij en ontzettend rustig. Aangekomen gaat Ro nog even naar buiten met de hondjes en ik ga de camper even schoonmaken en ons bed verschonen. Het is weer vroeg donker, elke dag om vier uur begint het al te schemeren en het maakt de dag behoorlijk kort. Ro wil in elk geval morgen iets vroeger opstaan om de wandeling naar het hoogste punt te maken. Daar komen de Noordzee en het Kattengat bij elkaar en dat zie je aan de stroming. Ik persoonlijk weet hoe ik in de ochtend ben en zie mijzelf niet opstaan voor een fikse wandeling, dat gaat echt niet lukken. Beetje jammer maar ik bedank voor dit uitje en Ro gaat morgenvroeg dus alleen…..morgen zal ik jullie vertellen waarom dit een overweging in plaats van afwijzing waard was geweest…..zucht…dat heb ik weer. Omdat ik vandaag niet kan uploaden kan ik deze laatste zin als een heuse cliffhanger gebruiken. Ik weet tijdens dit schrijven wat er morgen gebeurd…..spannend!

Donderdag 12 november

Vanmorgen heb ik alleen mijn hoofd even opgetild toen Ro mijn telefoon naast mij op het kussen legde. Ergens in mijn droom bedacht ik dat hij aan de wandel ging en ik draaide me nog eens lekker om. Ik wist het, tien paarden, minimaal. Ik slaap lekker door tot Ro weer fris en doorgewaaid de camper binnen komt. Hij is ongeveer een uurtje weggeweest en het is meer dan de moeite waard geweest, en weet je waarom? Zal ik dat eens vertellen. Hij zit te graven in zijn telefoonbestanden om een filmpje te zoeken, ondertussen zegt hij: “Je raadt nooit wat ik gezien heb?” Ik raadde het meteen met mijn ogen half dicht. Ik voelde dat ik iets geweldigs gemist had en hoopte dat ik ernaast zat met mijn antwoord. Hij reageerde er ook niet op en liet mij het volgende filmpje zien:

Het is tijd om verder te gaan. We komen al na een kwartiertje bij een kerk die verdwenen is in het zand en besluiten daar even heen te wandelen. Ondertussen vraag je je natuurlijk af waar je naar gaat kijken als iets verdwenen is, maar er blijkt nog een toren fier overeind te staan en de wandeling erheen is lekker door het bos.En dan baal je! Dan vraag je jezelf af of je mee was gegaan als je dat had geweten. Ik had er geen antwoord op, ik vond het meer dan jammer, dat wel. Verdorie, ik had dat zo graag willen zien. Nu zat ik alleen maar de hele dag te denken of het wel normaal was, of het geen huiler is die daar niet hoort. Ik vraag Ro nog hoe groot hij was en zijn antwoord is verontrustend, zijn twee handen nemen een afstand van een centimeter of 40 aan, klein dus. Kan ik wat doen? Nee, ik kan me niet verstaanbaar maken als ik iemand ga bellen, het Oceanarium ofzo en mails kan ik niet versturen. Daar komt bij dat het misschien wel volkomen normaal was dat hij daar alleen was. Op dit soort momenten moet ik echt loslaten, dat is zo lastig. Anyway, het is gebeurd, ik was ergens anders en of het goed is geweest dat het kleintje daar was/lag zal ik nooit weten.

Het vervolg van de margrietroute is anders dan we gewend zijn, we rijden nu langs de oostkust en pakken meer binnenland mee. Heel heuvelachtig en sereen. Bij één afslag worden we gewaarschuwd voor een minimale hoogte van 2,5 mtr. Wij zijn hoger maar weten nog niet waar de waarschuwing voor is, we hebben het wel vaker meegemaakt en dan blijkt er een behoorlijke marche berekend te zijn voor waaghalzen. Na een kwartiertje staan we voor een tunneltje waar ik meteen ‘Makkie!’ tegen roep en Ro twee keer twijfelt. Ik stap uit en stel hem gerust, karren maar, zelfs met een bult gas kan er nog niets gebeuren. Hij wil na het tunneltje zelf even zien hoe makkelijk het was en daarvoor rij ik even achteruit voor een demonstratie. Ro maakt van de gelegenheid gebruik om snel op de passagierstoel te gaan zitten en ik rij vervolgens door naar Frederikshavn. Ook wel even lekker, een stukkie rijden.

Na een lunch en een paar winkeltjes gaan we op zoek naar een plekje voor de nacht die langs de route ligt. Nog een uurtje route rijden en dan komen we bij een Schlöss waar je met de camper mag overnachten. Mooie timing. Om vier uur staan we op het plekje en kan de avond beginnen. Op naar morgen.

Vrijdag 13 november (13e!)

Net wanneer je denkt dat het niet erger kan, komt er toch een trieste dag om de hoek kijken?! Wat een snertweer. Regen, regen en nog eens regen. We zoeken in de eerste instantie naar een binnenactiviteit, maar wanneer we die niet kunnen vinden besluiten we af te zakken naar Billlund. Over de snelweg. We kunnen wel binnendoor, maar dat duurt anderhalf uur langer dan over de snelweg en met dit weer maakt dat niet zoveel uit. We hebben daardoor meteen kennis gemaakt met de goede camperservice langs de snelweg. Bij elke benzinestation is een camperservicepunt. We hadden water nodig en hebben meteen de wc en vuilwatertank maar even meegenomen. Zijn we helemaal klaar. We zijn dus van plan morgen naar LEGOland te gaan, daar kun je op de parking logeren en na vandaag hebben we een paar dagen geen service nodig.

Op dit moment rijden we op de snelweg en ben ik heel luxe een blogje aan het tikken. Zei net nog tegen Ro dat het niet gekker moet worden, wie had tien jaar geleden geloofd dat je online kunt chatten terwijl je rijdt. Maar het zij zo. Ik maak er dus gebruik van. Ik ga er namelijk niet vanuit dat ik vandaag nog iets spectaculairs meemaak wat het vermelden waard is en wanneer dat wel zo is kan het altijd nog op het web.

Morgen zijn wij dus uw stralende reporters vanuit Legoland. Zin in!

Zaterdag 14 november

Wat een leuke dag! Echt een aanrader, Legoland! En dan hebben wij alleen nog maar een half park gezien, de rest was gesloten. Het was de tegenhanger van de winterEfteling, Legoland in kerstsfeer. Het is wel een beetje gek hoor, wij zijn uit Nederland vertrokken toen er nog wat blaadjes aan de bomen hingen en de meeste mensen net waren bijgekomen van de herfstvakantie en het uurtje van de klok. Dan kom je in DK en alles en iedereen is bezig met kerst! Etalage’s, huizen, muziek en winkels. In legoland was het helemaal compleet. Overal kerstmuziek, kerstbomen, kerstman, sleetjes op de minidaken van het ‘LegoMadurodam’, typische kerstlekkernijen bij de diverse buitenkraampjes en rode tafelkleedjes met kerststerren in de restaurants. We konden er niet omheen. Toch neem je het een beetje half-half. Het is voor ons nog wat te vroeg denk ik. We blijven onderhuids trouw aan onze Sint, al hebben we die hier nog helemaal niet gezien, dat is wel even wennen bij thuiskomst, hij schijnt al weer in het land te zijn. Dat wordt dus even omschakelen volgende week.

Maar even terug naar Legoland. Ik hoef natuurlijk niet te vertellen dat alles gemaakt is van legoblokjes, maar als je hier bent geloof je het soms gewoon niet. Zo mooi. Nederland was goed vertegenwoordigt in ‘miniland’. Heel Amsterdam en veel molens, koeien en een gele trein. Even thuiskomen. Verder zagen we veel meer landen en hun typische kenmerken.

Atlantis is een nieuwe atractie, we gingen met een legopoppetje in een onderzeeër naar Atlantis. Vervolgens kwamen we in een onderwaterwereld waar we de afgelopen week al meer van gezien hadden. Enig verschil, dit was de oceaan en geen Noordzee. Dus echte Nemo’s en helder blauwe visjes. Zelfs de haaien waren stukken groter. Even voor de duidelijkheid, ze waren niet van lego. Dit was een stukje ‘echt’ met een paar lego-onderzeeërs en duikers tussen de vissen. Er was ook weer een onderwatertunnel waar je letterlijk tussen de haaien staat. Maar omdat het hier een atractie betrof, we met een hele kudde door waren gelaten om aan het avontuur te beginnen, had ik in die onderwatertunnel een beetje last van bewegingsruimte. De hele tunnel stond vol en ik was blij dat ik deze week al zo’n avontuur beleefd had, ik loop wel even door…..toet, toet, mag ik er even langs? Sorry? Excuse me…..maar zeer de moeite waard. Echt!

Verder is legoland net als alle andere pretparken, veel atractie’s met snelheid, veel kraampjes met calloriëen en dure winkeltjes. Wat ik nog niet verteld heb is de regen die met bakken uit de lucht kwam, de hele dag, mede daardoor hebben we de meeste treintjes en snelheidstoestanden links laten liggen. We hebben wel een regenponcho gekocht. Ja hoor, met ‘legoland’ achterop. Daardoor konden we redelijk droog buiten blijven, daar was toch het meeste te doen.

Ter afsluiting kregen we nog een spetterend vuurwerk. Dat is altijd een succes en een duidelijk verschil met je eigen fluterdeflutpijltjes met oud en nieuw. Schitterend. Het was ook precies genoeg. Tijd om naar de camper te gaan. Het park was van 12:00 tot 19:00 open en we hebben het keurig vol gemaakt. Zonder probleem. In deze tijd zie je dan het park om 16:00 uur veranderen in een lichtjesparadijs. Dat hebben we toch maar mooi even mee gemaakt.

En morgen…..

Morgen gaan we weer verder.

Zondag 15 november

Nou ja zeg! Werden wij vanmorgen toch even gewekt door een stralend zonnetje?! Zo bijzonder dat we meteen een filmpje gemaakt hebben. Even afwachten hoelang hij bij ons blijft vandaag.

We gaan vandaag richting Funen, een eiland in het zuiden, dus iets dichter bij huis. Op het eiland ligt Odense en dat is de plek waar H.C. Andersen zijn leven is begonnen en zich later ontwikkelde tot de beroemdste schrijver van Denemarken. Kijk, dat wil ik allemaal wel eens zien.

Vandaag lieten we de bezienswaardigheden een beetje op ons afkomen en daardoor werd ons rijtje van musea met water en visjes mooi afgerond. Na de Noordzee en de Oceaan, gingen we nu het leven onder het Fjord bekijken in Kerteminde bij Fjord&Baelt. Dit keer kwamen er tuimelaars en kleine walvissen om de hoek kijken. De walvis hebben wij helaas niet gespot. De tuimelaars daarin tegen lieten hun kunstjes zien tijdens het voeren. De kunstjes lijken grappig, maar zijn eigenlijk bedoeld voor de dagelijkse inspectie van gebit, buik en temperatuur. Ook konden we zien hoe er oogdruppels toegediend werden op deze manier.

Tevreden na een dagje zon met een buitje hier en daar zoeken wij dan ook een illegaal plekje in Kerteminde. Gewoon tussen de auto’s van de aangrenzende bewoners staan we op een parking dichtbij het centrum. Wederom een gezellig centrum trouwens, het is alleen zondag en winkelen bij de spar is niet om over naar huis te schrijven. Dit keer halen we chinees bij de plaatselijke…, jee, wat een stomme zin. Waar zou je nu chinees halen?! Anyway, anders dan thuis maar heel lekker.

Ik ben laat met schrijven vandaag en duik dus nu meteen m’n bedje in. Het is jullie vast opgevallen dat ik niet telkens de foto’s meteen plaats. Dit heeft een reden. Eerst moet/mag Ro de foto’s downloaden van de camera en daarna moet ik ze weer uploaden voor mijn site. Dat laatste duurt zo ontzettend lang! Een foto is net zo lang onderweg als wij van hier naar huis. Soms red ik het dus niet met de accu van de laptop en moet de volgende dag verder. Ik kan wel opladen in de camper, maar dat is in ons geval een lang en ingewikkeld verhaal en daar heeft niemand wat aan.

Dus, morgen terug naar het jaar 1805……het jaar waarin Hans Christian Andersen het levenslicht zag.