Denemarken 2009

Zondag 1 november

Wat heerlijk om de hele dag in je achterhoofd te hebben dat je vanavond op vakantie gaat.Tot 23:00 pak ik rustig de laatste dingetjes in en half twaalf vertrekken we richting Denemarken. (Hierna afgekort tot DK)

Door horrorverhalen over de afstand en de verkeersopstoppingen in Duitsland is de reis me alles meegevallen. Duitsland staat strak van de omleidingen en wegopbrekingen, maar door het nachtelijk uur is dit hinderlijk in plaats van irritant Tot aan Hamburg doe ik net alsof we nog hééééél ver moeten en daardoor zijn we er binnen no time. Vrienden hadden de afstand Hamburg-DK ook als zeer lang ervaren en ook hier heb ik maar een paar keer met m’n ogen geknippert. Om 5 uur waren we bij de grensovergang waar we de nacht hebben doorgebracht. De fijnste nacht van een vakantie, alles ligt nog voor je. Heerlijk.

Maandag 2 november

Doordat we laat op bed lagen gaan we niet meteen vroeg uit de veren. Elf uur staan we naast ons bed en zijn van plan in Tönder te gaan lunchen en de komende dagen te plannen. Ook willen we een simkaart scoren om zo mij de gelegenheid te geven het verslag dagelijks meteen te uploaden, schrijven doe ik elke vakantie, uploaden is nieuw. Natuurlijk gaat dit niet zonder slag of stoot en voor ik het simkaartje aan de wilgen kan hangen wegens tijdverspilling komt er een beetje licht aan de horizon. De telecompany’s werken uiteraard net als de providers in Nederland en de DK-KPN is geen uitzondering. De medewerkers zijn daarin tegen uitzonderlijk behulpzaam waardoor wij ons laten helpen tot we een ons wegen. Zonde van de tijd. Om niet in alle details te treden, uiteindelijk is het gelukt door aanschaf van een Deense dongel met Deense buffel;) Hebben we in NL niets meer aan, maar je wilt wat. Na dit avontuur vallen we bijna om van vermoeidheid, het zal wel een soort camper-lag zijn. Dus òp naar een camperplekje naast een Schlöss en de beentjes omhoog. We eten in de camper, lijkt treurig, maar niets is minder waar. Een maaltijd is in de camper zo bereidt en het is wel zo relaxt. Op je eigen plekje in je eigen tijd. Dat gaan we in tegenstelling tot andere vakantie’s vaker doen dit keer. Al met al niet veel bijzonders gedaan vandaag, maar productiviteit genoeg. Morgen willen we naar het grootste schiereiland van DK, Römö. Het ritme opschroeven naar negen uur opstaan dus. We zullen zien.

Dinsdag 3 november

Het is gelukt, we staan om negen uur op en beginnen met een verkwikkende douche in de camper. Ontbijtje, kopje koffie en rijden maar. Het is geen spetterend weer, maar zo nu en dan een waterig zonnetje is te doen. Het duurt niet lang voor we op de ‘afsluitdijk’ richting Römö rijden. We komen op een eiland wat uitgestorven is. Je voelt dat je in de zomer over de koppen kan lopen, maar nu is daar niets van te merken. Alles dicht. Toch beleven we een hoogtepuntje. Op Römö mag je op het strand rijden en het duurt dan ook niet lang voor wij met onze vier camperwielen door het goudgele zand ploeteren. Geweldig. Om van de nood een deugd te maken parkeren we de camper midden op het strand en gaan lunchen, het voordeel van een camper, je hebt altijd een uitgebreide lunch bij de hand. Dat is genieten.

Na dit hoogtepunt willen we eigenlijk voor het donker van het eiland af en rijden richting Ribe. Tenminste, dat was de bedoeling. Wij staan altijd garant voor een pechgevalletje hier en daar en het werd weer eens tijd na een paar dagen rust. Even gas tanken voor verwarming en heet water werd het slot van een deurtje naar het gascompartiment teveel. “Krak”! Afgebroken. De benzinepomp-meneer verwijst ons naar Bröns even verderop. Daar aangekomen kan de camper-meneer ons niet helpen en verwijst ons naar Lögum kloster, een half uur rijden. Geen keus natuurlijk, dus daar gaan we weer. Aan het einde van de middag komen we daar aan en maken een grote fout. We vragen meteen bij binnenkomst van het dorpje waar we moeten zijn, uiterst slim natuurlijk, maar we deden dat bij een benzinepomp die bemand werd door een vrouw. Sorry, dat moet even gezegd, ben er zelf ook één, dus ik mag het roepen. We hebben namelijk drie kwartier naar dat ding gezocht omdat mevrouw twee keer links zei en twee keer rechts bedoelde, ook was twee tot drie kilometer doorrijden uiteindelijk dik vijf kilometer. Toen we een paar potige wegwerkers gevraagd hadden verstond ik zelfs in het Deens waar we heen moesten en daarna waren we ook snel ter plaatse. Je raadt het al, camper-meneer 2 zat al uitgebreid aan zijn avondmaal en morgen zijn we de eersten. We gaan dus naarstig op zoek naar een camperplekje. Daar gingen wij de mist in. Je denkt namelijk altijd dat er om elke bocht een perfect plekje is en daardoor rij je maar door en door en…..in DK mag je vrij overnachten en daar maken we uiteraard gebruik van. Toch belanden we na een uurtje op de parkeerplaats van camper-meneer 2. Tja, dat zijn van die leermomenten, toch is het niet de eerste keer en vast niet de laatste, zoals ik al zei, er is om de hoek vast een mooi plekje, of om die bocht, of daar rechts, of daar……

We hebben even netjes aangebeld en gevraagd. We zijn welkom en slapen onder de wapperende vlaggen van Kröne Camping met windkracht acht en een semi-drukke autoweg. Maar morgen zijn we de eersten. Zou die meneer dat al eens eerder meegemaakt hebben? Dat ze in slaapzak voor de deur slapen om als eerste binnen te zijn als de winkel open gaat? * Grijns*

Woensdag 4 november

Ik heb zojuist even drie dagen verslag gewist! Ik was blij dat ik net alle achterstand weggewerkt had en kan dus weer opnieuw beginnen. Helaas heb ik dit al eens vaker met jullie gedeeld en ik leer niet van de vorige keren. Eerst even kopiëren Kaatje! Ik raak namelijk nogal eens uitgelogd tijdens het bloggen. Bah! Halsstarrig begin ik nu eerst met vandaag.

Vanmorgen werden we gewekt door hevige regenbuien. Nee, geen buien, gewoon aanhoudende regen. Onze eerste afspraak is dus om tien uur en we staan al voor de deur. De camper-meneer is ontzettend aardig en staat zonder morren in de regen ons kapotte deurtje te bekijken. We rijden naar zijn werkplaats achter het gebouw en nog geen half uur later is het deurtje gerepareerd. Een goed begin, op de regen na dan. We willen vandaag naar Ribe rijden en daar verder kijken wat de mogelijkheden ons bieden. Het blijft regenen en het ziet er niet naar uit dat het nog droog wordt vandaag.

In Ribe stappen we uit de camper en willen te voet het stadje verkennen, maar wat is het koud vandaag. Waterkoud. Binnen een half uurtje kunnen we amper met elkaar praten wegens verlamde lippen. Dit had voorkomen kunnen worden als we de kathedraal konden bezoeken, die is per slot van rekening open tot 17 uur. Vandaag niet! Vraag ons niet waarom, maar alle deuren zijn gesloten. We verlangen naar een binnenactiviteit en besluiten naat het Vikingmuseum te gaan. Ribe is een oud havenstadje met een vikingverleden, dat kan best spannend zijn dus. Het is dan ook een schitterend museum met indrukwekkende archeologische vondsten. Nu vind ik fossielen sowieso al iets intrigerends hebben, ik kon er mijn ei dus wel kwijt. Wat een prachtige vondsten kon je daar bewonderen. Tevens werden we getrakteerd op een expositie over Afrika en last but not least, de middeleeuwen. Het was er natuurlijk alles behalve druk en Ro en ik hebben ons even flink uitgeleefd op alle kledingstukken en hoofddeksels die er lagen. Je zult vroeger maar gevochten hebben in die oorlogen, een overwinning was natuurlijk gewenst, maar jeetje, heb je wel eens zo’n metalen helm op je hoofd gehad? Of z’on harnas aan je lijf? Dat ze überhaupt nog een stap konden verzetten met die toestanden aan het lijf. Respect!

Na Ribe hadden we zin om even een stukje hogerop te gaan na de trage gang van de afgelopen dagen. We zijn door gereden naar Esbjerg, daar is heel veel te zien en daar kunnen we morgen dus meteen aan beginnen.

Op dit moment zit ik dus voor het eerst relaxt te typen achter de laptop. Even de schade inhalen zodat ik de komende dagen niet zoveel hoef te typen. Gewoon m’n dagelijkse verslagje zoals ik elke vakantie doe. Enig verschil, hij gaat meteen online. Luxe hoor! Het ritme vroeg naar bed, vroeg opstaan begint te wennen en ik zit nu niet met de ogen half dicht, dat scheelt. Een borreltje, even lezen en dan lekker naar bedje. Morgen genoeg te zien……

Donderdag 5 november

Vanmorgen meteen na het broodje en douche naar het ‘fiskeri-og söfartsmuseet’, oftewel het scheepvaart en visserij museum. Het belangrijkste, er zijn zeehondjes! Helemaal Kaatje haar ding. Gelijk bij binnenkomst worden we naar de zeehondjes gestuurd, voedertijd! Wat een timing. Daarna zijn we meteen naar het zeeaquarium gelopen en ook daar was ik helemaal in mijn nopjes. Het waterbassin waar je haaitjes en roggen kon aaien heb ik bijna niet verlaten. Toen we buiten het scheepvaartgedeelte aan het bekijken waren, was ik daar al snel klaar mee, ik wilde terug naar mijn vriendjes. Ro heeft voor de goede orde het buitengedeelte netjes afgerond. Ik moet er even bij zeggen dat het vandaag weer waterkoud was. Geen buitenweer.

Na een lunch en het bekijken van de andere gedeelten zijn we buiten nog bij de inmense witte beelden gaan kijken. Ze kijken uit over zee en zijn enorm! (9 meter hoog) Ze zijn gemaakt door een kunstenaar met als thema: “De mens ontmoet de zee”. Heel mooi en wederom hééééééél koud. Dus gauw de camper in en touren…….

We zijn van plan een behoorlijk stuk van de ‘margrietroute’ te vervolgen en rijden daarom een uur tussen twee stroken water, de Noordzee en het Ringköbing Fjord. Mooie stukken, maar ook veel toeristische gedeelten. Alleen maar campings, zomerhuisjes en hotels. Daarom natuurlijk veel winkeltjes en restaurantjes die wel open zijn, maar niets te doen hebben. Je voelt echt dat je buiten het seizoen vakantie viert, dat hebben we voorgaande jaren minder gevoeld. Veel landen gaan wel aardig door, de DK-kust daarin tegen draait alleen op toerisme. Maakt niet uit, wij komen hier voor onszelf en vinden het altijd heerlijk dat het overal niet zo druk is. We verkennen Hvide Sande, wat halverwege ligt en besluiten door te rijden naar een camperplek aan het einde van de kuststrook. Oeps! Gesloten! In de campergids staat dat de plek open is, maar dat blijkt niet zo te zijn. Dit komen we wel vaker tegen en zijn niet in paniek. Gewoon op naar de volgende.

De volgende is een camping in Ulfborg. Het gaat helemaal goed, we kunnen een plekje zoeken en tevens een hapje eten in het restaurant. Toen we eenmaal het restaurantje binnen liepen was het meer een uit de hand gelopen cafetaria waar alle ‘oude van dagen’ samenkomen om de daghap te nuttigen. Het had wel iets charmants. We konden eigenlijk ook niets anders eten dan het dagmenu en de meneer in kwestie verzekerde ons een echte Deense maaltijd. En het was ècht Deens. Doorgebakken speklapjes, gekookte aardappelen, rode bietjes en groentensaus. Heel grappig, maar wel heel lekker. Tijdens een vakantie kan een ouwerwetse maaltijd welkom zijn. Wel hebben we de meneer naderhand even verteld dat het tevens een Hollandse maaltijd was. Ook hij kon daar wel om lachen en overhandigde de rekening waarna wij weer aan de beurt waren om te lachen. Het kostte geen drol en ons buikje zat vol.

Morgen beginnen we met rijden en zien wel wat we gaan doen. We zijn nu bijna Midden-Zuid Jutland uit en gaan Noord-Jutland binnen. Een mooie streek, we gaan het zien….

Vrijdag 6 november

Vanmorgen geen getik op ons camperdak. Droog! Omdat we geen bezichtigingsplannen hebben gaan we een behoorlijk stuk van de margrietroute rijden. Vandaag een geweldig stuk tussen de fjörden en zee. De margrietroute kun je volgen via bordjes met een, jawel, margriet. Dat is hartstikke handig, geen kaart op schoot, gewoon opletten. Om een uur of twee komen we in Lemvig, een gezellig dorpje wat in de capitool aangeduid wordt als “paradijsje”. Het heeft inderdaad iets gezelligers dan alle andere stadjes en dorpjes. Ik ga shoppen! Het is al even geleden en mijn handen begonnen een beetje te trillen. Ik heb veel ‘kijken, kijken, niet kopen’ gedaan, maar ergens rond een uur of drie kon ik mezelf niet meer bedwingen. Een heerlijke sweater kon ik nog wel gebruiken in deze kou. Ondertussen was Ro ook helemaal blij, hij had een ‘kro’* ontdekt waar je gezellig kon zitten voor een biertje en een kopje koffie. Een lekker bakkie ook nog, die hadden we hier nog niet gehad in DK. Ja, onze eigen koffie uit de ‘Bialetti’**, die is natuurlijk het lekkerst.

Het is drie uur en het is mistig geworden, we gaan verder en willen eigenlijk om 16 uur onder dak. Maar goed, eer we een plekje kunnen vinden?! Ongemerkt rijden we toch nog een behoorlijk stuk van de margrietroute. Wel weer een kadootje: een veerboot van Thyborön naar Agger-tange.(10 min.) dat vinden wij zó leuk! Aan de andere kant gaan we verder met de zoektocht. Soms heb je verwachtingen, zo van, er zal wel een grote parkeerplaats bij het haventje zijn, of daar stopt die weg in zee, daar is vast een parkeerplaats. Dit keer rijden we nog een heel stuk door zonder resultaat. Wel weer een verrassing: veerbootje twee van Naessund naar Nees. (10 min.) Enig verschil, het is nu donker. Op het pondje komen we erachter dat we bij de afvaart van daarnet mogen overnachten. Te laat. Zal aan de andere kant ook wel een mogelijkheid zijn. Not! Waar moeten die mensen met hun auto staan als ze te voet met het pondje willen? Weer een tikkie doorrijden dus. Uiteindelijk zien we naast de weg een grote P. We rijden een klein veldje op, (naast een boerderij mams;)) daar waar een wandelroute begint. het ziet er perfect uit en we staan nog steeds.

We hebben in de camper gegeten, wel zo handig als je niets in de buurt hebt. (wel die ene boerderij dan hè? mams!) Opeens horen we “Miaauuuuuuuuuuuuuuuuuw”, ik hoor het meteen. Waarschijnlijk een beetje heimwee naar onze eigen poezebeesten. “Miaaaauuuuuuuuuuuuuuw”, hij zit echt onze aandacht te trekken. Maar met twee honden doe je niet zomaar de camperdeur open. Kaatje kan het natuurlijk niet weerstaan en gaat sneaky naar buiten. En ja hoor, een gitzwart(!) poesje komt aanlopen en wil geaaid worden. Geen probleem, dat houd ik ook wel even vol. Wanneer ik het tijd vind om naar binnen te gaan, hangt hij op mijn heup. In een split second kruipt hij langs mijn broek omhoog. Wat lieffffff! Op dit moment zit ik me te verbijten. Hij roept me om het half uur. route planner . Maar ja, hij moet maar even naar z’n eigen baasje gaan…..straks wil hij mee op vakantie.

Morgen heel verrassend: de margrietroute! We zitten nu op het schiereiland ‘Mors’. Hier is wederom veel te zien. Toch één vraagje. Een beetje zon deze kant op? We klagen niet gauw, maar een paar straaltjes?

* Kro: De Deense benaming voor een herberg. In Denemarken een absolute aanrader voor een lekker hapje of drankje, ook omdat de plaatselijke bevolking hier graag komt. Deze informatie hebben wij ingewonnen via de gidsen.

** Bialetti: Een metalen theepotje met taps toelopende onderkant. Je ziet ze vaak in keukenspeciaalzaken in de stad. Je kunt er een echt Italiaans bakkie mee zetten. Het werkt op je gaspit en door stoomvorming prutteld je koffiepotje vol.

Zaterdag 7 november

Het is weekend en daar merken we niets van, we zeiden vandaag tegen elkaar dat je hier wel heel weinig mensen tegen komt. Onderweg rijden we eigenlijk alleen en het geeft een rustig gevoel. Ook alsof we alleen op de wereld zijn, dat is dan weer gek. Maar goed, ze zijn er wel, de Denen. Bij elk huis staat een auto en er brand hier en daar een lampje binnen, maar verder zien we ze niet.

Vandaag rijden we het eiland Mors over. We bezoeken veel natuurreservaten en rijden door schitterende uitzichten. Het is hier wel moeilijk om een plekje te vinden om een kopje koffie te drinken of een broodje te eten. En als we dan, zoals vandaag een Kro aan zee vinden, is hij gesloten wegens een besloten partij. We stoppen bij een kwik-spar en kopen een lekker brood met vers beleg. Even broodje smeren in de camper, glas melk erbij en we hebben heerlijk gegeten.

We gaan naar een hoogtepunt van de dag. De steile rotsformatie’s in Hangklit. Het begint te regenen en dat is jammer, net nu we de camper uit willen. We komen sinds lange tijd meerdere Denen bij elkaar tegen, waarschijnlijk wandelen ze veel op zaterdag. De meeste Denen gaan meteen de grashelling op naar boven, wij gaan richting het strand onderaan de rotsen. De hondjes zijn los en daardoor komen we niet voor verrassingen te staan. Wat een mooie strandwandeling. Een kort strandje met rechts een steile helling met de mooiste lichteffecten. Hier en daar zien we een spelonkje en scherpe hoeken veranderen in ronde vormen. Zo mooi. Aan het eind van het strandje klimmen Ro en Shooter via een grashelling naar boven, Barto en ik gaan via het strandje weer terug. Toch wel weer een wandelingetje van een half uur. Onderweg veel foto’s gemaakt van krabbetjes, mosselen en kokkels. Genoten van de frisse lucht en de omgeving.

Terug in de camper is het inmiddels tijd om een plekje te zoeken voor de nacht. Bij de haven van Nyköbing is een camperplek. Daar aangekomen blijkt het geen officiële camperplek te zijn en we nemen maar weer een rustige parkeerplaats aan de haven. In de campergids staat dat het centrum van dit stadje erg gezellig is, het is vier uur, we gaan dus meteen maar even kijken. Nou ja zeg, alle winkels dicht. Blijkt dat de winkels in Denemarken al om vier uur sluiten op zaterdag. We doen waar we goed in zijn, een drankje drinken in een plaatselijke kroeg. De hondjes mogen mee naar binnen en dat is een uitzondering in DK. De hondjes mogen nergens mee naar binnen terwijl je eigenlijk continue in een strandscene rijdt. Maar wij vinden ze wel hoor, de hondenplekjes. En als het echt niet kan, dan blijven ze in de camper. Ook niets aan de hand, maar wij vinden het minder gezellig. Na de borrel halen we pizza en eenmaal in de camper zetten we de schotel op NL voor een burgerlijk avondje RTL 4. Dat kunnen we thuis natuurlijk niet…..;)

We zitten nu dus heerlijk onderuit gezakt naar de tv te kijken. Ook lekker……

Zondag 8 november

Vanmorgen voor het eerst lekker uitgeslapen. We hebben een punt in DK bereikt waarbij je nieuwe plannen moet maken. We besluiten links om naar boven te rijden en dan rechts af te draaien richting het oosten, maar dan eerst nog langs de kust. Begrijpen jullie het nog? Er is zoveel wat we willen zien, er zullen op een gegeven moment keuze’s gemaakt moeten worden. Op dit moment slapen we op het uiterste puntje van DK aan de linkerkant. Hanstholm. Van hieruit gaat de ferry naar Noorwegen, Ijsland en de shetlandeilanden. Maar even terug……

Vanmorgen zijn we rond twaalf uur gaan rijden. Het eerste plaatsje wat we aan wilden doen werd met een rode ster op de kaart aangeduid. ‘Het omrijden waard’, betekend dat. Aan de westkust ligt Nörre Vorupör, een gezellig badplaatsje waar zelfs op zondag de souvenirs- en kadowinkeltjes open zijn. Het was zo’n strand waar van die blauw-witte vissersbootjes op het strand liggen. Zo’n ansichtkaartplaatje. Heerlijk even uitgewaaid en geneusd in de winkeltjes. Op een gegeven moment was Ro op het strand met de hondjes en als hij de hondjes loslaat is er een grote kans dat Barto het vrouwtje op zoekt. Dus toen de winkelmevrouw aan mij: “Eule reule hulfen or de knäckebröde” vroeg, antwoorde ik met “Nee, I don’t need help, I’m fine, Thank you!” Tot ik achter haar een zwarte hond op zag doemen die ineens zag dat hij eindelijk het vrouwtje heeft gevonden. “Oh, dat bedoelde u, sorry, he’s mine…..euhm, I’ll be back, uhum….sorry!” Snel leg ik het ansichtkaartje op de toonbank, zeg dat ik zo terug ben en loop met hond naar buiten. Barto loopt naast me en kijkt omhoog, zo van, “Daar was je dus, ik heb weer alles afgezocht…..gaan we nu samen wat leuks doen?” Wanneer ik Ro zoek zie ik hem kilometers verder op de pier lopen, jammer dan, ik doe mijn schatje wel even in de camper en ik ga weer verder met shoppen. Ik kan dit afdoen als een eenmalige ervaring, niets is minder waar. Hij heeft al veel vaker naast me gestaan in bijvoorbeeld de supermarkt, de benzinepomp en naast de camper als Ro even alleen een wandeling maakt met de hondjes. Bij de benzinepomp is misschien een beetje gek, maar als het raam zover openstaat dat hij zich erdoor kan wurmen, tja, do I need to say more? Maar goed, voor ik er een boek over ga schrijven…..we gingen verder.

De margrietroute vervolgt zich naar Hanstholm, daar waar wij nu slapen. We waren lekker op tijd, een uur of vier reden we al bij de haven. Er is geen officiële camperplek, maar in een haven kan je altijd wel staan. Onze nieuwsgierigheid brengt ons vandaag iets verder dan de haven. Omdat het een grote haven is zien we veel industrie, maar daarachter….iets verder dan we kunnen kijken ligt ineens een ruig stuk strand met wat duinpannetjes. We draaien en keren wat op een verhard stuk en staan prachtig aan zee, niets in de buurt, geen mens te zien. We gokken het erop en blijven lekker staan. Dit vinden we zo fijn, midden in de natuur.

Daardoor natuurlijk weer lekker in de camper gegeten en daarvoor hadden we onderweg de boodschappen gedaan, de meeste supers zijn hier op zondag wel open. Dat dan weer wel. Oh ja, we hebben vanavond voor het eerst ‘boer zoekt vrouw’ gekeken, volgens mij net één van de laatsten. Wel leuk voor een keer maar we blijven er niet voor thuis…

Morgen dus rechtsom langs de kust, verder weten we het nog helemaal niet, we laten ons weer verrassen door DK zelf.