Ik zat gisteren op de bank en had weer een flashback van een droom. Meteen besloot ik het op de site te gooien. Ik kan het namelijk moeilijk uitleggen en heb het ook al eens geprobeerd. Het gaat niet zo zeer om hetgeen ik droom, maar wel de manier waarop. Het is volgens mij begonnen toen ik angstremmers ging gebruiken en eigenlijk wordt het steeds meer voelbaar.

- Ik droom elke nacht en voel de volgende dag altijd bepaalde fragmenten voorbij flitsen.

- Er gebeurd helemaal niets bijzonders in mijn droom en er zijn zelden meerdere personen bij betrokken.

- Ik ben altijd op een herkenbare plaats uit heden of verleden, maar de dimensie voelt anders.

- Ik kom dus ook veel op plekken in mijn woonplaats, maar ook waar ik naar school ging, vroeger woonde of mijn opa en oma woonden.

- Nogmaals, ik doe niets in de droom, ik kan me hooguit herinneren dat ik vooruit kom, de wegen bewandel zeg maar.

- Steeds vaker herinner ik mij overdag waar ik ’s nachts was en helemaal als ik die dag toevallig op zo’n plek ben. Ik krijg dan een melancholisch gevoel. Niet vervelend en niet fijn.

- Ik heb er geen last van, ik kan alleen niet altijd een melancholisch gevoel gebruiken. Het geeft een rilling als ik ergens ben waar ik onbekend ben, alsof ik heimwee naar huis heb….één seconde. Dan is het weer weg.

Waarom schrijf ik dit op? Gewoon, misschien zegt iemand dat hij/zij het gevoel wel (her)kent. Of gewoon even analistisch schrijven, alsof het dan voor mezelf iets duidelijker wordt. In elk geval ben ik het even kwijt. Ik heb trouwens al eens eerder op de bijsluiter van de medicatie gelezen dat het ‘vreemde dromen’ kan veroorzaken?! Zal dus wel iets met elkaar te maken hebben.

Zeg het maar…..

RSS feed for comments on this post.