In december werd ze zestien en in haar ogen ‘volwassen’. Daar hoort van alles bij, een borrel, uitgaan en een vriendje. Nu had ze laatsgenoemde al vaker in de praktijk gebracht door aan te pappen met casanova’s in de dop. Zoenen, nog een keer zoenen en hopla!…daar is het gat van de deur. Of alle jongens zo zijn?! En geduldig legde ik uit dat er ook hele lieve jongens zijn die het allemaal iets serieuzer nemen. Niet dat ik vind dat ze daar al aan toe is, maar als zij vind dat ze haar serieus moeten behandelen inclusief een paar maanden verkering, wie ben ik dan…

De drank is een ander verhaal, ik ben tegen, maar ben ook niet van het verbieden. Aangezien haar uitgaansleven zich in onze eigen dancing afspeeld, heeft ze pech en geluk tegelijk. Voordeel is dat ze een paar mag drinken omdat Ro er zicht op heeft en nadeel is dat ze mag drinken terwijl Ro er zicht op heeft. Het drinken op zich heeft toch niet zoveel voordelen als ze had gedacht en de enige reden is de stoerheid, al leggen wij uit dat het daar niet om te doen moet zijn. Toch ben ik zelf ook zestien geweest en verbieden werkt averechts, dan gaat ze haar eerst ervaring als toeter en zwalker ergens anders testen, daar moet ik ook niet aan denken. Tot dusver hebben we die paar drankjes keurig onder controle. Trouwens, met zekerheid zou ik dat niet durven zeggen, we zijn er ook vaak genoeg niet bij en ik weet natuurlijk wat er hier op zaterdag rondloopt aan oudere kinderen.

Maar goed, ze heeft nu sinds een paar weken ‘vaste verkering’. Trouwe lezers weten dat ze problemen heeft en in plaats van zestien jaar eigenlijk negen jaar is. Geen leeftijd voor al het bovengenoemde en al helemaal niet voor sexualiteit. Dat is dus een probleem. Ze is al vanaf haar veertiende aan de pil wegens haar grenzeloze geweten. Ze kan niet met normen en waarden omgaan en weet ook serieus niet wat dat zijn. Uitleggen is niet genoeg en ze loopt in zeven sloten tegelijk. Vandaag heb ik een lang gesprek met haar en morgen is de helft alweer verdwenen. In het begin denk je nog dat je het er zo allemaal in en uit hebt maar helaas, niets is minder waar. Het duurt lang met dit meiske.

Anyway, een vriendje. Een rustig en lief vriendje. Volgens haar absoluut niet knap maar wel lief. Heel goed! Daar gaat het uiteindelijk om. Daar waar ik dacht dat ze nu ook gehoor zou geven aan alle wijze raad over de eerste keer sex, weet ik inmiddels dat dat niet helemaal gelukt is. En nu……

Nu is ze toevallig dit weekend niet bij ons en kan ik geen gesprek met haar aangaan. Het minste wat ik kon doen was haar vader bellen. Niet alleen over bovenstaande, maar alles wat eruit voort gevloeid is. Hij weet van niets, hij vertrouwde haar een weekend met haar vriendje toe onder voorwaarden, allebei in een apart bed. Yeah, wright! Wanneer ik hem alles uitleg en vertel wat er gaande is luisterd hij aandachtig en is wederom blij dat hij mij bij zijn dochter betrokken heeft, dat voel ik gewoon. Hij kan er niet mee omgaan en vertrouwd z’n meissie te veel. Hij beloofd beterschap en gaat met haar praten. Ik weet beter, ze kan haar vader bespelen en dat weet hij ook. En dan te bedenken dat hij jehovagetuige is en alles wat ik hierboven bespreek helemaal niet wil horen, zien en weten, laat staan dat ze het doet.

Ik voelde haar even tussen m’n vingers door glippen en heb het meteen opgepakt. Dat laten we niet gebeuren Kaatje. Dit weekend spreek ik haar nog en we trekken even de broekriem aan, letterlijk en figuurlijk…..

…..en inderdaad, dit hoort er ook bij, I know!

RSS feed for comments on this post.