Oorlog op het thuisfront
De scheldwoorden vliegen door de kamer, zo nu en dan vraag ik of het misschien iets rustiger kan, ze slaan elkaar nog net niet de hersens in. Ik had al gezegd dat ik rond tien uur wel weer de gebruikelijke verbale communicatie zou verwachten. “Jij hebt je handen vol, jij hebt genoeg!” brult er weer een.
Schat is met drie vrienden aan het ‘catan-en’. Volwassen vrienden! Dat zou je niet zeggen als je de speltechnieken en bijbehorend taalgebruik aanschouwd. Bloedfanatiek alle vier.
Ik weet nog dat we tien jaar geleden kennis maakten met dit spel, geweldig vonden we het. Zoals Ro het vanavond aan z’n vrienden uitlegde: “net zo mooi als de eerste keer sex in the city, maar dan zonder de stad, je krijgt er geen genoeg van!” Zoals ik al eerder gemeld heb, ik kreeg er op een gegeven moment wèl genoeg van en moet hij zo nu en dan een avondje inplannen met friends.
Ik zit dan heerlijk elders in de kamer, uit het zicht van de heren, te lezen en tv te kijken. Ondertussen krijg ik wat gesprekken mee en concludeer dat tijdens dit spelletje de jongens twintig jaar jonger worden. Daar kunnen ze weer een tijdje op teren.
Op naar de volgende catan-date;)
January 28, 2010 @ 10:10
Eh tja… als dat geruzie geen gevolgen heeft en er gewoon bijhoort, is er niks aan de hand. Zijn ze allemaal nog zonder verwondingen? Zo ja, dan hebben ze het leuk gehad. En jij houdt er een aardig logje aan over.