Wat maak je veel mee met een puber in huis. Sinds het einde van het schooljaar woont Catootje de hele week bij ons, met uitzondering van ons weekend. Ze had enorm veel problemen op haar school en ik kan je vertellen dat het onderwijs voor moeilijk opvoedbare pubers belabberd kan zijn. Stop ze allemaal in een gebouw en laat ze maar gaan. Een kamertje ergens achterin heeft de functie troubleshooting en daar kun je terecht met je problemen. Natuurlijk heb je op die leeftijd wel iets beters te doen, dus vrijwillig wordt dat kamertje niet aangedaan. Nee, je kunt beter met je leeftijdsgenoten op het schoolplein leren roken en de nieuwste hits uit de top 40 uitwisselen. Dat is nog eens een studie, elke week een nieuwe hitparade, ga d’er maar aan staan. Huiswerk krijg je niet, je maakt het toch niet. Computers hebben vrij toegang tot MSN en Hyves en de absentielijst wordt alleen gecheckt als je er herhaaldelijk niet bent geweest. Stagelopen doe je in het tweede jaar en dan bij een werkvoorziening voor minder socialen. Mannen van in de veertig kunnen dus de hele dag naar je kijken en fluiten als je de bonbons in de doosjes stopt. Alles wijst op een gouden toekomst.

Gelukkig hebben we samen met haar vader een andere school gevonden in een andere plaats. Het niveau is iets hoger, maar gek genoeg is ze daar ook aan toe. Ze wil huiswerk en leren. Haar nieuwbakken vriendinnetje uit onze woonplaats gaat naar een normale school, loopt in capuchontruitjes in plaats van naveltruitjes, heeft gympen aan in plaats van hakken en is samen met Catootje verdrietig en blij. Allemaal nieuw voor haar en interessant genoeg om zelf ook te willen. In september gaat het dus beginnen, een nieuwe school en hopelijk een nieuw leven. Ik ga binnenkort maar eens met haar shoppen voor schoolspullen, dat vond ik zelf altijd geweldig. Een nieuwe agenda, mooie schriften en mappen. Hopelijk kan ik dat gevoel over brengen. We gaan het zien…..

Het voelt in elk geval goed.

RSS feed for comments on this post.