HSP betekend letterlijk: Hoog Sensitief Persoon(lijkheid)

Heb je een sterke verbeeldingskracht, droom je veel? Ben je 'overgevoelig' en snel van streek? Raak je snel overweldigd door gezelschap, werk en drukte? Dan is er een grote kans dat je een Hoog Sensitief Persoon bent.

Voor jezelf kun je veel dingen plaatsen wanneer de juiste vragen gesteld worden. Er is een boek, Het werkboek voor hoog sensitieve personen, waar je de zelftest kan uitvoeren. Wegens Copyright kan ik hem niet voor je plaatsen, maar ik geef je een aantal vragen die al herkenbaar moeten zijn.

Beantwoord de volgende vragen, het liefst samen met iemand die je heel goed kent.

1. Ik ben me bewust van subtiele signalen in mijn omgeving

2. Ik wordt beinvloed door de stemmingen van anderen

3. Op drukke dagen voel ik de behoefte me terug te trekken, ergens waar ik alleen kan zijn, vrij van prikkels

4. Ik raak makkelijk overweldigd door bijvoorbeeld schel licht, sterke geuren, ruwe materialen of harde sirenes

5. Ik wordt diep geraakt door kunst of muziek

6. Ik ben gewetensvol

7. Ik doe erg mijn best geen fouten te maken of dingen te vergeten

8. Het is voor mij belangrijk niet naar geweldadige films of televisieprogramma's te kijken

Tel daar een overgevoelige reaktie voor caffeine, snel schrikken e.d bij op en je gaat al naar een aardig hoge score. In het boek staan 22 vragen waarvan je twaalf met 'ja' moet beantwoorden om HSP'er te zijn. Dit is dus maar een greep uit en er kan een punt tussen staan die voor jou minder van belang is. Voor mij zijn het de punten die er wel toe doen. Het boek leert je omgaan met HSP en geeft je inzicht in bepaalde zaken. Een aanrader dus.

Ik zit voor het raam, buiten is het koud. De herfst komt langzaam op gang en laat hier en daar de bomen kleuren. Ik mijmer, ben gek op deze tijd, de serene rust, de kilte in de avond die de echo van de snelweg verderop extra steun geeft. Eigenlijk is het de tijd van bezinning en veel praten met mezelf, wat heb ik deze jaargetijde nodig, ieder jaar weer. Mijn gedachten spelen met alle vergeten onderwerpen, hoe gaat het nu met je, zo na het drukke zomerseizoen Kaatje? Hoe gaat het met je vrienden en familie, is er ruimte voor wat afspraken om elkaar weer even vast te houden en bij te praten? Wat ga je het aanstaande weekend doen, lekker erop uit of lekker thuis? Zijn er nog dingen die je wilt doen, aan wilt pakken, zin hebt om aan te beginnen, je krijgt nu meer tijd. En dan is het tijd voor een bevlieging. Een heuse bevlieging die niet eerder rust vindt dan dat het klaar is.


Ik stap in de auto en rijd naar de dichtstbijzijnde bouwmarkt. Ik ga op zoek naar felle, maffe kleurtjes latex, pak kwasten, bakjes, roerstokjes en alles wat ik nodig heb. Ik rijd naar huis, zwaai de deur van Angie haar kamer open en begin alles op te ruimen. Opruimen in de zin van, dit kan weg, is ze te oud voor. Winnie the Pooh lamp van het plafond, wil ze niet meer. Speelgoed in grote kisten en veel gaat naar de zolder. De zolder die aangevuld moet worden met nostalgie. Binnen een uur is de kamer zo goed als leeg en kan het leuke werk beginnen. Na nog eens vier uur ben ik zelf onherkenbaar door alle sputters op m’n gezicht en kijk ik tevreden om me heen. Heerlijke bevlieging. En zo recent ook. Even voor de duidelijkheid, het was mijn bevlieging van gisteren.


WOW= Bevlieging

Volgens mij kun je ook onderstaande link in je favorieten zetten, je moet dan alleen voor de nieuwste logs over de beesten en camper op de homepage zijn.
Kaatjesding


Dit is trouwens een echte website met daardoor oneindig veel doorlinkmogelijkheden, het blijft dus even puzzelen voor je hem doorhebt. Ik heb bewust een site vanwege mijn activiteiten in de camperwereld en kon op Weblog mijn ei niet kwijt. Wanneer je op de homepage het plaatjesveld/foto ziet kun je ook mijn hele wereld rondklikken.

Soms kun je opstaan en blij met iets nieuws zijn, je verheugen om het aan te trekken of te gaan gebruiken. In mijn geval heb ik een klein donderbuitje in mijn buik wat betreft mijn site. Hij moet perfect zijn en is het nog niet. Voor mijn webmaster is het allemaal moeilijk te begrijpen, hij doet in nieuwe websites en vooral geen blogs. Leg hem maar eens uit dat je een 'naamveld' en 'URLveld' wilt voor 'anonieme gebruikers', oftewel gebruikers die zich niet aanmelden voor de site. Ik begrijp hem heel goed en kan me voorstellen dat hij het probleem niet ziet, waarom niet gewoon afsluiten met je naam en URL, dan is het gewoon klaar. Maar ik wil het graag anders en zadel hem op met een logistiek webprobleempje. Hij komt er nu achter dat hij te maken heeft met een perfectionista die hem dagelijks bestookt met mails. Hij doet het vast nooit weer, in zee gaan met een 'blogger'. Vooralsnog ga ik ervan uit dat hij de oplossing heeft en dat ik me niet zo druk moet maken. Gek he? Al weken verheug ik me op de site en nu zit ik een beetje te kniezen. Voel dat de lezers moeite hebben met 'de weg vinden' en dat moet niet. Straks blijven jullie weg?! Nog een probleem erbij. Kaatje doet haar best rustig te blijven. Of misschien is 'kaatjeswereld' een afspiegeling van de echte wereld, je blijft altijd een beetje zoekende en hebt nooit alles gezien wat je wilt zien.

Ik blijf in elk geval een knutselen tot perfectionisme en tot die tijd kunnen jullie 'commentaren' aanklikken en vervolgens 'reaktie posten'. Bijkomend nadeel, je moet nog even je naam en URL vermelden, daar is nog geen veld voor. Nog niet, zeg ik hoopvol.

Ik heb nog niet eerder een logje geschreven wat zonder kopieeren, plakken en andere omwegen hier geplaatst is. Alle voorgaande logs zijn al gelezen en voorzien van commentaar op de andere logs. Jammer dat het commentaar wel verloren gaat bij de verhuizing, maar hopelijk maken jullie het weer goed. Ik ga de site maar openen, mijn perfectionisme staat niet toe dat de site voor 2010 online gaat en dat is ook niet de bedoeling. Ik knutsel wel verder terwijl iedereen mee kijkt. Het fotoalbum moet nog gevuld, de layout van de homepage moet nog wat puntjes op de I en heel wat onderwerpen moeten nog aangevuld. Het is wel even goed zo. Welkom op de nieuwe site en ik hoop dat jullie de weg kunnen vinden


Kom er net achter dat ik doordat ik met een nieuwsmodule werk in plaats van blogmodule, er geen naamveld is voor reakties. Dit komt doordat de site uitgaat van geregistreerde gebruikers. Ga even kijken of je ook zonder registratie een naamveld kan krijgen. Een vraagje voor de originele webmaster dus. Tot die tijd even je naam onder je stukje zetten

Oké, oké, geen nieuwe site dit weekend. Best een beetje jammer. Nogmaals, voor mij dan. We bloggen gewoon door. Soms is er nieuws wat een ander niets interesseerd, toch ben ik koppig en neem de week door. Ik ging naar de tandarts zonder zenuwen en mag pas volgend jaar beginnen over een eventueel beugeltje, eerst de kaken even laten herstellen. Voor de lezers die pas inloggen, ik zat door verwaarlozing in de sanering en ben na een bezoek of tien helemaal klaar. Nu zitten er her en der wat ruimten die opgevuld moeten worden en dat kan dus nog niet. tot zover missie geslaagd, nu wachten op de verfraaing dus. Dat was donderdag, de dag nadat wij terug kwamen van een weekendje'wezienwelwaarweterechtkomen'. En weet je waar we onder andere terecht kwamen? Pieterburen! Op naar de zeehondjes en ik moet meteen mijn verontschuldigingen aanbieden voor Ro, hij vond dat er maar weinig zeehondjes waren, we waren er zo doorheen, hij had er minstens twee uur voor uit willen trekken geloof ik. Hoe leg je uit dat het beter is dat je naar weinig zeehondjes zit te staren. In elk geval vond ik ze meer dan schattig en had op mijn manier contact met Siepie, Thomas en Snuitje. Echt, ze keken naar me of ze me al jaren kenden. Laat mij nou maar. Verder hebben we natuurlijk genoten van het bestelde weer, ik had alleen voor woensdag iets meer zon gevraagd, maar dat zat er niet in geloof ik. Terrasjes mensen, heerlijk! Vandaag was een 'back to reality'dag. Het restaurant was helemaal volgeboekt en ik heb heerlijk met collega's gestoomd. In de keuken vlogen de bonnen ons om de oren, maar het verliep soepeltjes en ik weet weer waarom ik straks m'n bedje induik. Het komende weekend is niet veel anders en ik vind het heerlijk, ons 'eigen' weekend* gaan we toch maar weer 'zienwaarweterechtkomen'. Het werkt verslavend. Tot zover het weekoverzicht, ben nooit zo voor een opsomming van....maar ik had er geloof ik even zin in. Grappig dat ik dat voor 'jullie' weekend doe, alsof mijn week er ook opzit. Fijn weekend allemaal!

*maandag en dinsdag, weten jullie nog?

Zonder alles van voren tot achter uit te leggen, wil ik mededelen dat ik vandaag in staat was sinds lange tijd naar mijn lieve zus haar verjaardag te gaan en geheel zelfstandig weer naar huis te gaan bij afwezigheid van Ro. Zonder het allemaal uit te leggen, geef ik mezelf een schouderklopje en noem mezelf steeds vaker een 'vrouw van de wereld'. Ook dat ga ik niet uitleggen. Wordt daar namelijk wel eens moe van en wil graag dat het allemaal heel normaal is wat ik tegenwoordig doe. En neem van mij aan, het wordt steeds normaler....dus, dat heb ik maar mooi even gezegd op Zondag 7 September, de dag dat mijn lieve zus 32 werd. Gefeliciteerd lievie!

Het Ponypark in Slagharen heeft niets meer met pony's te maken. Toch was het leuk om weer eens te kijken waar ik vroeger rondhuppelde en vol enthousiasme een complete dag vol rende. Veel attracties zijn nog hetzelfde, zoals de enorme zweefmolen rond een wereldbol en de paddestoel die je al draaiend in zijn hoed het complete park laat overzien. Het waterorgel is een oude bekende, maar is in de efteling véél mooier, ik was een beetje verveeld na een minuut. Meer dan een middagje heb je niet nodig, dan heb je alles wel gehad en ik zou er bij lange na geen 19 euro p.p. voor neer willen leggen. In het park kun je namelijk je geld ook nog wel kwijt met alle winkeltjes en eetgelegenheden. Gisteren aangekomen bij Angie, want ze is weer een weekendje bij ons, lag er een bon met gratis entree voor het park en aangezien we er hier redelijk dichbij wonen hebben we de bon verzilverd. Een leuk dagje en de regenbuitjes namen we op de koop toe. Vandaag mag Angie ook invullen, maar tot op dit moment is ze met haar noordelijke vriendinnen aan het buzzen en zal een ideetje voor de rest van de dag nog wel even uitblijven. Kan ik zometeen even wat foto's uploaden voor bij dit stukje. Nog suggesties voor een gezellig uitstapje in Drenthe en omgeving?

De zolder. De mysterieuze zolder met al zijn hoekjes is zijn charme verloren. Schoonmama die een maand geleden alles wat los en vast lag heeft verkocht op de rommelmarkt van het dierenasiel, heeft de charme meegenomen. Kaatje heeft de restanten gisteren opgeruimd en een nieuwe plek gegeven en nu is het een moderne zolder. Tenminste, de zolder zelf heeft nog spinnewebben, donkere hoeken, een oude zoldering, plekken waar je bijna niet kan lopen vanwege een slechte vloer en zolderallure. Alleen staan er spullen van ons die anno 2008 niet meer waard zijn dan een habbekrats. Spullen die we nog gebruiken zoals een bbq, camperspullen, oranjespullen voor het voetbal, kerstspullen, themaspullen voor de kroeg, een cd- en videoverzameling van lievie en wat dingen die ik niet weg kan gooien, maar vast nooit meer gebruik. Best jammer, maar opgeruimd staat netjes en daar ben ik dan wel weer blij mee. Tijd om de zolder weer wat sentiment bij te brengen. De komende jaren maar weer alles laten liggen. Leuk voor later, kan het dan doorgespit worden en naar de rommelmarkt of stort. Het is dus echt waar, een zolder is een verzamelplaats voor dingen waar je geen afstand van wilt doen, waar een stukje vroeger aan hangt en waar je zelden iets neerzet wat je weer gebruikt. Opgeslagen verleden, wel mooi eigenlijk.

Ben ik weer! Een blosje op de wangen is een heel ander gezicht, voel me weer een beetje opbloeien. Was een heerlijk weekendje en gelijk van de tijd gebruik gemaakt om de komende vakantie in januari eens vaste vormen te geven. We gaan naar Spanje, the nord, wel te verstaan. Het moet daar geweldig mooi zijn. Gek eigenlijk, heb een grote kaart van Europa op mijn bureau liggen en soms zwijmel ik mezelf naar verre oorden. In het grote geheel hebben we een mooie wereld waar zoveel te zien is. Iets abstracter en triester is het feit dat je zonder vliegtuig veel mensen tegen gaat komen die zich een stukje wereld hebben toe geëigend. Wil je bijvoorbeeld over land naar India of China, ontkom je niet aan Irak en Afganistan. Ja, je kan ook via Rusland, maar het gaat even om het idee. Wilde je eerder naar Griekenland, moet je zonder boot gewoon door Bosnïe en Kroatïe. Op dit moment kun je daar weer aardig uit de voeten, maar toch. Het is een nare gedachte dat je dus niet onbezorgd de hele wereld over kan, die mooie wereld, die eigenlijk van niemand is, waar schitterende natuur en fauna te zien is. Die zo wonderlijk in elkaar zit, dat je eigenlijk alles gezien moet hebben om er een ietsiepietsie van te begrijpen. De mens. Je krijgt bijna last van plaatsvervangende schaamte. We kunnen er helemaal niet mee omgaan, niet met de wereld en niet met elkaar. Dan bekijk ik het dus vanuit het grote geheel. Van een enorme afstand. Sta je er niet bij stil is er niets aan de hand, dan pak je gewoon het vliegtuig, sluit je ogen en wordt weer wakker in een stukje vredige wereld. Geen probleem, dat mag....