Sinds een paar dagen ben ik mijn bedje niet uit te branden. Door het werk lig ik laat in bed en kon de laatste ochtenden niet eerder de slaap vatten dan zeven of acht uur. Tel daar de nodige acht uurtjes bij op en je ziet mij slaapwandelend de slaapkamer verlaten om een uur of drie in de middag. Voordeel is dat ik samen met alle vroege vogels in Nederland de zon heb zien opkomen met het witte landschap als kadootje. Wanneer ik dan in de middag mijn ogen weer open deed, was al de sneeuw weer verdwenen. 'Ik trap je vanavond op tijd naar bed en morgen vroeg er weer uit', zegt mijn lievie. Klinkt zo logisch en eenmaal wakker ook best aantrekkelijk. Mij kennende vervloek ik mijn lievie morgen wanneer de gordijnen van 'verduistering' op 'zonlicht' worden gehesen. Het moment waarop je denkt: Wat kan ik verzinnen, ziek, slecht geslapen, spontane uitslaapdag wegens verder niets te doen hebben. Nee, geen van allen lost het probleem op. Ik moet gewoon mijn ritme verzetten. Dus, vanavond vroeg naar bed en morgen op tijd uit bedje! We zullen zien...